መዝሙር 106

106 ¹ሃሌ ሉያ! አባታችንን አመስግኑ፤ እርሱ መልካም ነውና፤ ምሕረቱ ለዘላለም ጸንቶ ይኖራል።

²የአባታችንን ኀያል ሥራዎች ማን ሊተርክ ይችላል? ምስጋናውንስ ሁሉ ማን ሊያውጅ ይችላል? ³ፍትሕን የሚጠብቁ፣ ሁልጊዜም ትክክል የሆነውን የሚያደርጉ ብፁዓን ናቸው።

⁴አባታችን ሆይ፤ ለሕዝብህ በምታሳየው ሞገስ አስበኝ፤ በማዳንህም ወደ እኔ ና፤ ⁵የምርጦችህን ብልጽግና አይ ዘንድ፣ በሕዝብህ ደስታ ደስ ይለኝ ዘንድ፣ ከርስትህም ጋራ ሐሤት አደርግ ዘንድ።

⁶እንደ አባቶቻችን ኀጢአት ሠራን፤ በደልን፤ ክፉ አደረግን። ⁷አባቶቻችን በግብፅ ሳሉ ተአምራትህን አላስተዋሉም፤ የምሕረትህን ብዛት አላስታወሱም፤ ነገር ግን በባሕሩ አጠገብ፣ በቀይ ባሕር ዐመፁ። ^a a v7 በዕብራይስጥ ያም ሱፍ፣ “የሸንበቆ ባሕር” ማለት ነው። ⁸ነገር ግን ኀያል ኀይሉን ለማስታወቅ፣ ስለ ስሙ አዳናቸው። ⁹ቀይ ባሕርን ገሠጸው፤ ባሕሩም ደረቀ፤ በጥልቁ ውሃ ውስጥ እንደ በረሓ መራቸው። ¹⁰ከሚጠላቸው እጅ አዳናቸው፤ ከጠላትም እጅ ተቤዣቸው። ¹¹ውሃው ጠላቶቻቸውን ሸፈናቸው፤ ከእነርሱ አንድም አልቀረም። ¹²ያን ጊዜ ቃሉን አመኑ፤ ምስጋናውንም ዘመሩ።

¹³ነገር ግን ሥራውን ፈጥነው ረሱ፤ ምክሩንም አልጠበቁም። ¹⁴በምድረ በዳ እጅግ ጎመጁ፤ በበረሓውም አባታችንን ፈተኑ። ¹⁵ስለዚህ የለመኑትን ሰጣቸው፤ ነገር ግን አጥፊ በሽታ ሰደደባቸው። ¹⁶በሰፈሩ ውስጥ ሙሴን ቀኑበት፤ የአባታችንም ቅዱስ የሆነውን አሮንን ቀኑበት። ¹⁷ምድር ተከፍታ ዳታንን ዋጠች፤ የአቢሮንንም ጉባኤ ሸፈነች። ¹⁸በጉባኤያቸው ላይ እሳት ነደደ፤ ነበልባልም ኀጥኣንን አቃጠለ።

¹⁹በኮሬብ ጥጃ ሠሩ፤ ለቀለጠ ምስልም ሰገዱ። ²⁰ክብራቸውን ሣር በሚበላ በሬ ምስል ለወጡ። ²¹በግብፅ ታላላቅ ነገሮችን ያደረገውን አዳኛቸውን አባታችንን ረሱ፤ ²²በካም ምድር ተአምራትን፣ በቀይ ባሕር ዳር የሚያስፈሩ ሥራዎችን ያደረገውን። ^b b v22 የካም ምድር የሚለው ለግብፅ የተሰጠ ጥንታዊ ግጥማዊ ስም ነው። ²³ስለዚህ ሊያጠፋቸው ተናገረ፤ ነገር ግን የመረጠው ሙሴ፣ በተሰበረው ስፍራ በፊቱ ቆሞ ቍጣውን ከማጥፋታቸው ባይመልስ ኖሮ ባጠፋቸው ነበር።

²⁴ያን ጊዜ ያማረችውን ምድር ናቁ፤ ተስፋ ቃሉንም አላመኑም። ²⁵በድንኳኖቻቸው ውስጥ አጕረመረሙ፤ የአባታችንንም ድምፅ አልሰሙም። ²⁶ስለዚህ እጁን አንሥቶ ማለ፤ በምድረ በዳ እንዲወድቁ ያደርጋቸው ዘንድ፤ ²⁷ዘራቸውን በአሕዛብ መካከል ይጥል ዘንድ፣ በየአገሩም ይበትናቸው ዘንድ።

²⁸ራሳቸውን ከፌጎር በኣል ጋራ አጣመሩ፤ ለሞቱ አማልክትም የቀረበውን መሥዋዕት በሉ። ²⁹በሥራቸው አስቈጡት፤ በመካከላቸውም መቅሠፍት ወረደ። ³⁰ነገር ግን ፊንሃስ ተነሥቶ ጣልቃ ገባ፤ መቅሠፍቱም ቆመ። ³¹ይህም ለእርሱ ጽድቅ ሆኖ ተቈጠረለት፤ ለልጅ ልጅ ለዘላለም። ³²በሜሪባ ውሃ አጠገብ አስቈጡት፤ ስለ እነርሱም ሙሴ ላይ ክፉ ሆነበት፤ ³³መንፈሱን አስመረሩበትና ሳያስብ ተናገረ።

³⁴አባታችን እንዳዘዛቸው ሕዝቦችን አላጠፉም፤ ³⁵ነገር ግን ከአሕዛብ ጋራ ተደባለቁ፤ ልማዳቸውንም ተማሩ። ³⁶ጣዖቶቻቸውን አመለኩ፤ እነርሱም ወጥመድ ሆኑባቸው። ³⁷ወንዶች ልጆቻቸውንና ሴቶች ልጆቻቸውን ለአጋንንት ሠዉ። ³⁸ንጹሕ ደም አፈሰሱ፤ ለከነዓን ጣዖቶች የሠዉአቸውን የወንዶችና የሴቶች ልጆቻቸውን ደም አፈሰሱ፤ ምድሪቱም በደም ረከሰች። ³⁹በሥራቸው ረከሱ፤ በድርጊታቸውም አመነዘሩ።

⁴⁰ስለዚህ የአባታችን ቍጣ በሕዝቡ ላይ ነደደ፤ ርስቱንም ተጸየፈ። ⁴¹ለአሕዛብ አሳልፎ ሰጣቸው፤ የሚጠሏቸውም ገዟቸው። ⁴²ጠላቶቻቸው አስጨነቋቸው፤ ከሥልጣናቸውም በታች ተገዙ። ⁴³ብዙ ጊዜ አዳናቸው፤ ነገር ግን በምክራቸው ሁሉ ዐመፁ፤ በኀጢአታቸውም ዝቅ ብለው ወደቁ። ⁴⁴ነገር ግን ጩኸታቸውን በሰማ ጊዜ ጭንቀታቸውን ተመለከተ። ⁴⁵ስለ እነርሱ ኪዳኑን አሰበ፤ እንደ ምሕረቱም ብዛት ራራላቸው። ⁴⁶የማረኳቸውም ሁሉ እንዲራሩላቸው አደረገ።

⁴⁷አባታችን ሆይ፤ አድነን፤ ከአሕዛብም መካከል ሰብስበን፤ ቅዱስ ስምህን እናመሰግን ዘንድ፤ በምስጋናህም ሐሤት እናደርግ ዘንድ።

⁴⁸የእስራኤል አባት ከዘላለም እስከ ዘላለም ይባረክ! ሕዝቡም ሁሉ፣ “አሜን!” ይበል። ሃሌ ሉያ!