መዝሙር 107

107 ¹መልካም ነውና ለአባታችን ምስጋና አቅርቡ፤ ምሕረቱ ለዘላለም ጸንቶ ይኖራል።

²በአባታችን የተቤዡት ይህን ይበሉ፤ ከጠላት እጅ የተቤዡት እነርሱ፣ ³ከየአገሩ፣ ከምሥራቅና ከምዕራብ፣ ከሰሜንና ከባሕር የሰበሰባቸው።

⁴አንዳንዶቹ በምድረ በዳ፣ በበረሃ ተቅበዘበዙ፤ የሚኖሩባትን ከተማ የሚያደርስ መንገድ አላገኙም። ⁵በራብና በጥም ነፍሳቸው ዛለች። ⁶በመከራቸውም ወደ አባታችን ጮኹ፤ እርሱም ከጭንቀታቸው አዳናቸው። ⁷የሚኖሩባትን ከተማ እስኪደርሱ ድረስ በቀና መንገድ መራቸው። ⁸ለአባታችን ስለ ምሕረቱ ምስጋና ያቅርቡ፤ ለሰው ልጆችም ስላደረገው ድንቅ ሥራ። ⁹የተመኘችውን ነፍስ ያረካልና፤ የተራበችውንም ነፍስ በበጎ ነገር ይሞላል።

¹⁰አንዳንዶቹ በጨለማና በሞት ጥላ ተቀመጡ፤ በመከራና በብረት ሰንሰለት የታሰሩ ነበሩ፤ ¹¹የአባታችንን ቃል ዐምፀዋልና፤ የልዑልንም ምክር ንቀዋልና። ¹²ስለዚህ ልባቸውን በጭንቅ ድካም አዋረደ፤ ተሰናከሉ፤ የሚረዳቸውም አልነበረም። ¹³በመከራቸውም ወደ አባታችን ጮኹ፤ እርሱም ከጭንቀታቸው አዳናቸው። ¹⁴ከጨለማና ከሞት ጥላ አወጣቸው፤ ሰንሰለታቸውንም በጣጠሰ። ¹⁵ለአባታችን ስለ ምሕረቱ ምስጋና ያቅርቡ፤ ለሰው ልጆችም ስላደረገው ድንቅ ሥራ። ¹⁶የናስን በሮች ይሰባብራልና፤ የብረትንም መወርወሪያ ይቈርጣል።

¹⁷አንዳንዶቹ በዐመፀኛ መንገዳቸው ሞኞች ሆኑ፤ ስለ ኀጢአታቸውም መከራ ተቀበሉ። ¹⁸ምግብን ሁሉ ተጸየፉ፤ ወደ ሞት ደጆችም ቀረቡ። ¹⁹በመከራቸውም ወደ አባታችን ጮኹ፤ እርሱም ከጭንቀታቸው አዳናቸው። ²⁰ቃሉን ላከ፤ ፈወሳቸውም፤ ከጕድጓድም አዳናቸው። ²¹ለአባታችን ስለ ምሕረቱ ምስጋና ያቅርቡ፤ ለሰው ልጆችም ስላደረገው ድንቅ ሥራ። ²²የምስጋናንም መሥዋዕት ያቅርቡ፤ ሥራውንም በደስታ መዝሙር ይናገሩ።

²³አንዳንዶቹ በመርከቦች ወደ ባሕር ወረዱ፤ በታላቁም ውሃ ላይ ይነግዱ ነበር። ²⁴የአባታችንን ሥራ፣ በጥልቁ ውስጥ ያለውን ድንቅ ሥራውን አዩ። ²⁵ተናገረና ማዕበሉን ከፍ ከፍ የሚያደርግ ዐውሎ ነፋስ አስነሣ። ²⁶ወደ ሰማያት ወጡ፤ ወደ ጥልቁም ወረዱ፤ በመከራቸውም ድፍረታቸው ቀለጠ። ²⁷እንደ ሰካራም ተንገዳገዱ፤ ተወላወሉም፤ ብልሃታቸውም ሁሉ ተዋጠ። ²⁸በመከራቸውም ወደ አባታችን ጮኹ፤ እርሱም ከጭንቀታቸው አወጣቸው። ²⁹ዐውሎ ነፋሱን ጸጥ አደረገው፤ የባሕሩም ማዕበል ዝም አለ። ³⁰ውሃው ጸጥ ስላለ ደስ አላቸው፤ ወደ ናፈቁትም ወደብ መራቸው። ³¹ለአባታችን ስለ ምሕረቱ ምስጋና ያቅርቡ፤ ለሰው ልጆችም ስላደረገው ድንቅ ሥራ። ³²በሕዝቡ ጉባኤ ከፍ ከፍ ያድርጉት፤ በሽማግሌዎችም ምክር ያመስግኑት።

³³ወንዞችን ወደ ምድረ በዳ ይለውጣል፤ የውሃ ምንጮችንም ወደ ተጠማች ምድር፤ ³⁴ፍሬያማይቱን ምድር ወደ ጨው በረሃ ይለውጣል፤ በእርስዋ በሚኖሩት ክፋት ምክንያት። ³⁵ምድረ በዳውን ወደ ውሃ ኵሬ ይለውጣል፤ የደረቀችውንም ምድር ወደ ውሃ ምንጮች። ³⁶በዚያ የተራቡትን ያስፍራል፤ የሚኖሩባትንም ከተማ ይመሠርታሉ። ³⁷እርሻዎችን ይዘራሉ፤ የወይን አትክልቶችንም ይተክላሉ፤ የተትረፈረፈ ፍሬም ያፈራሉ። ³⁸ይባርካቸዋል፤ እጅግም ይበዛሉ፤ ከብቶቻቸውም እንዲያንሱ አይተውም።

³⁹በጭቆና፣ በመከራና በኀዘን ባነሱና ዝቅ ባሉ ጊዜ፣ ⁴⁰በመሳፍንት ላይ ንቀትን ያፈሳል፤ መንገድ በሌለውም በረሃ ያቅበዘብዛቸዋል፤ ⁴¹ችግረኛውን ግን ከመከራ ከፍ ከፍ ያደርገዋል፤ ቤተ ሰቦቻቸውንም እንደ መንጋ ያደርጋል። ⁴²ቅኖች ያዩታል፤ ደስም ይላቸዋል፤ ክፋት ሁሉ አፉን ይዘጋል።

⁴³ጠቢብ የሆነ ይህን ነገር ያስተውል፤ የአባታችንንም ምሕረት ያስተውል።