ਜ਼ਬੂਰ 107

107 ¹ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰੋ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਭਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਨੇਮ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਸਦਾ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

²ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਛੁਡਾਏ ਹੋਏ ਇਹ ਆਖਣ— ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੁਡਾਇਆ, ³ਅਤੇ ਦੇਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਲਹਿੰਦੇ ਵੱਲੋਂ, ਉੱਤਰ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲੋਂ।

⁴ਕਈ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ, ਥਲ ਦੇ ਵਿਰਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਫਿਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਰਾਹ ਨਾ ਲੱਭਾ। ⁵ਭੁੱਖੇ ਤੇ ਤਿਹਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਨਿਢਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ⁶ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਦੁਹਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਪਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛੁਡਾਇਆ। ⁷ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਪਾ ਕੇ ਤੋਰਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵੱਸਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣ। ⁸ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਲਈ, ਅਤੇ ਆਦਮ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਅਚਰਜ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ। ⁹ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਤਰਸਦੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਰਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੁੱਖੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

¹⁰ਕਈ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਯੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਰਹੇ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਦੀ, ¹¹ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਤੋਂ ਬਗ਼ਾਵਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਤ ਮਹਾਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਸੀ। ¹²ਸੋ ਉਸ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨੀਵੇਂ ਕੀਤੇ; ਉਹ ਠੋਕਰ ਖਾ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਾ ਸੀ। ¹³ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਦੁਹਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਪਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚਾਇਆ। ¹⁴ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਯੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆਂਦਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਤੋੜ ਸੁੱਟੀਆਂ। ¹⁵ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਲਈ, ਅਤੇ ਆਦਮ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਅਚਰਜ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ। ¹⁶ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਭੰਨ ਸੁੱਟੇ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਅਰਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।

¹⁷ਕਈ ਆਪਣੇ ਬਾਗ਼ੀ ਰਾਹਾਂ ਕਾਰਨ ਮੂਰਖ ਬਣ ਗਏ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੁੱਖ ਭੋਗਿਆ। ¹⁸ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਘਿਣ ਆਈ ਅਤੇ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਫਾਟਕਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ¹⁹ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਦੁਹਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਪਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚਾਇਆ। ²⁰ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੋਏ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚਾਇਆ। ²¹ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਲਈ, ਅਤੇ ਆਦਮ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਅਚਰਜ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ। ²²ਅਤੇ ਉਹ ਧੰਨਵਾਦ ਦੀਆਂ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣ, ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ।

²³ਕਈ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਗਏ, ਵੱਡੇ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ²⁴ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖੇ, ਡੂੰਘਿਆਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਅਚਰਜ ਕਾਰਜ। ²⁵ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਹਵਾ ਉਠਾਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ। ²⁶ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੀਕ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਅਤੇ ਡੂੰਘਿਆਈ ਤੀਕ ਹੇਠਾਂ ਉੱਤਰ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਉਸ ਬਿਪਤਾ ਵਿੱਚ ਪਿਘਲ ਗਿਆ। ²⁷ਉਹ ਸ਼ਰਾਬੀਆਂ ਵਾਂਗ ਲੜਖੜਾਏ ਤੇ ਡਗਮਗਾਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸਿਆਣਪ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈ। ²⁸ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਦੁਹਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਿਪਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆ। ²⁹ਉਸ ਨੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਨੂੰ ਥਮ੍ਹਾ ਕੇ ਹੌਲੀ ਸਰਗੋਸ਼ੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈਆਂ। ³⁰ਤਦ ਉਹ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ ਕਿਉਂ ਜੋ ਪਾਣੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਬੰਦਰਗਾਹ ਤੀਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ। ³¹ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਲਈ, ਅਤੇ ਆਦਮ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਅਚਰਜ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ। ³²ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵਡਿਆਉਣ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਪੰਚਾਇਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਨ।

³³ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਹਾਈ ਭੂਮੀ, ³⁴ਫਲਦਾਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖਾਰਾ ਵਿਰਾਨਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਬੁਰਿਆਈ ਕਾਰਨ। ³⁵ਉਹ ਉਜਾੜ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਤਲਾਬ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੁੱਕੀ ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੋਤੇ। ³⁶ਉੱਥੇ ਉਹ ਭੁੱਖਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਸਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ³⁷ਉਹ ਖੇਤ ਬੀਜਦੇ ਅਤੇ ਅੰਗੂਰੀ ਬਾਗ਼ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭਰਪੂਰ ਫ਼ਸਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ³⁸ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਘਟਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।

³⁹ਫੇਰ ਜਦ ਉਹ ਜ਼ੁਲਮ, ਬਿਪਤਾ ਤੇ ਸੋਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਨੀਵੇਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ⁴⁰ਉਹ ਸਰਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਾਦਰ ਵਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇ-ਰਾਹ ਵਿਰਾਨੇ ਵਿੱਚ ਭਟਕਾਉਂਦਾ ਹੈ; ⁴¹ਪਰ ਉਹ ਲੋੜਵੰਦ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੱਬਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜੜਾਂ ਵਾਂਗ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ⁴²ਸਚਿਆਰ ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਬਦੀ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

⁴³ਜੋ ਕੋਈ ਬੁੱਧਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇ।