അവിടുത്തെ അചഞ്ചലസ്നേഹം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു
നാലു കൂട്ടർ ഒരേ കഥ പറയുന്നു: മരുഭൂമിയിൽ വഴിതെറ്റിയ യാത്രക്കാർ, ഇരുമ്പുചങ്ങലയിലുള്ള തടവുകാർ, സ്വന്തം തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളാൽ രോഗികളായ ഭോഷന്മാർ, കൊടുങ്കാറ്റ് തങ്ങളുടെ സാമർത്ഥ്യം വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞ നാവികർ. ഓരോ കൂട്ടരും നമ്മുടെ പിതാവിനോടു നിലവിളിച്ചു, ഓരോ കൂട്ടരും വിടുവിക്കപ്പെട്ടു, അത് ഉറക്കെ പറയാൻ ഓരോ കൂട്ടരോടും കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
107 1നമ്മുടെ പിതാവിന് സ്തോത്രം ചെയ്യുവിൻ, അവിടുന്ന് നല്ലവനാകുന്നു; അവിടുത്തെ അചഞ്ചലസ്നേഹം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു.
2നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർ അങ്ങനെ പറയട്ടെ —ശത്രുവിന്റെ കൈയിൽനിന്ന് അവിടുന്ന് വീണ്ടെടുത്തവർതന്നെ, 3ദേശങ്ങളിൽനിന്ന്, കിഴക്കുനിന്നും പടിഞ്ഞാറുനിന്നും വടക്കുനിന്നും കടലിൽനിന്നും കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടവർതന്നെ.
4ചിലർ മരുഭൂമിയിൽ, വിജനമായ തരിശുനിലങ്ങളിൽ അലഞ്ഞുനടന്നു, പാർക്കാവുന്ന ഒരു നഗരത്തിലേക്കുള്ള വഴി കണ്ടെത്താതെ. 5വിശന്നും ദാഹിച്ചും, അവരുടെ പ്രാണൻ തളർന്നുപോയി. 6അപ്പോൾ തങ്ങളുടെ കഷ്ടതയിൽ അവർ നമ്മുടെ പിതാവിനോട് നിലവിളിച്ചു, അവിടുന്ന് അവരെ അവരുടെ ദുരിതത്തിൽനിന്ന് വിടുവിച്ചു. 7അവിടുന്ന് അവരെ നേരായ വഴിയിലൂടെ നടത്തി, പാർക്കാവുന്ന ഒരു നഗരത്തിൽ എത്തിച്ചേരുവാൻ. 8അവിടുത്തെ അചഞ്ചലസ്നേഹത്തെപ്രതി അവർ നമ്മുടെ പിതാവിന് സ്തോത്രം ചെയ്യട്ടെ, മനുഷ്യമക്കളോടു ചെയ്ത അവിടുത്തെ അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളെപ്രതിയും. 9ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രാണനെ അവിടുന്ന് തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു, വിശക്കുന്ന പ്രാണനെ നന്മകൊണ്ട് നിറയ്ക്കുന്നു.
10ചിലർ അന്ധകാരത്തിലും മരണനിഴലിലും ഇരുന്നു, കഷ്ടതയിലും ഇരുമ്പുചങ്ങലയിലും ബന്ധിതരായി, 11അവർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനങ്ങൾക്കെതിരേ മത്സരിക്കുകയും അത്യുന്നതന്റെ ആലോചനയെ നിരസിക്കുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ടുതന്നെ. 12അതുകൊണ്ട് കഠിനാധ്വാനത്താൽ അവിടുന്ന് അവരുടെ ഹൃദയത്തെ താഴ്ത്തി; അവർ ഇടറിവീണു, സഹായിക്കാൻ ആരുമുണ്ടായില്ല. 13അപ്പോൾ തങ്ങളുടെ കഷ്ടതയിൽ അവർ നമ്മുടെ പിതാവിനോട് നിലവിളിച്ചു, അവിടുന്ന് അവരെ അവരുടെ ദുരിതത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിച്ചു. 14അവിടുന്ന് അവരെ അന്ധകാരത്തിൽനിന്നും മരണനിഴലിൽനിന്നും പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു, അവരുടെ ചങ്ങലകൾ പൊട്ടിച്ചുകളഞ്ഞു. 15അവിടുത്തെ അചഞ്ചലസ്നേഹത്തെപ്രതി അവർ നമ്മുടെ പിതാവിന് സ്തോത്രം ചെയ്യട്ടെ, മനുഷ്യമക്കളോടു ചെയ്ത അവിടുത്തെ അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളെപ്രതിയും. 16അവിടുന്ന് വെങ്കലവാതിലുകൾ തകർക്കുന്നു, ഇരുമ്പോടാമ്പലുകൾ മുറിച്ചുകളയുന്നു.
17ചിലർ തങ്ങളുടെ മത്സരവഴികളാൽ ഭോഷന്മാരായിത്തീർന്നു, തങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ നിമിത്തം കഷ്ടത അനുഭവിച്ചു. 18അവർ സകല ആഹാരവും വെറുത്തു, മരണകവാടങ്ങളോട് അടുത്തുചെന്നു. 19അപ്പോൾ തങ്ങളുടെ കഷ്ടതയിൽ അവർ നമ്മുടെ പിതാവിനോട് നിലവിളിച്ചു, അവിടുന്ന് അവരെ അവരുടെ ദുരിതത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിച്ചു. 20അവിടുന്ന് തന്റെ വചനം അയച്ച് അവരെ സൗഖ്യമാക്കി, അവരെ കുഴിയിൽനിന്ന് വിടുവിച്ചു. 21അവിടുത്തെ അചഞ്ചലസ്നേഹത്തെപ്രതി അവർ നമ്മുടെ പിതാവിന് സ്തോത്രം ചെയ്യട്ടെ, മനുഷ്യമക്കളോടു ചെയ്ത അവിടുത്തെ അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളെപ്രതിയും. 22അവർ സ്തോത്രയാഗങ്ങൾ അർപ്പിക്കട്ടെ, ആനന്ദഗീതങ്ങളോടെ അവിടുത്തെ പ്രവൃത്തികൾ വർണിക്കട്ടെ.
23ചിലർ കപ്പലുകളിൽ കടലിലേക്ക് ഇറങ്ങി, പെരുവെള്ളത്തിൽ വ്യാപാരം ചെയ്തു. 24അവർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കണ്ടു, ആഴിയിലെ അവിടുത്തെ അത്ഭുതകർമങ്ങളും. 25അവിടുന്ന് കല്പിച്ചപ്പോൾ തിരമാലകളെ ഉയരത്തിലുയർത്തുന്ന കൊടുങ്കാറ്റ് ഇളക്കിവിട്ടു. 26അവർ ആകാശത്തോളം ഉയർന്നു, ആഴങ്ങളിലേക്ക് താണു; ആപത്തിൽ അവരുടെ ധൈര്യം ഉരുകിപ്പോയി. 27മദ്യപരെപ്പോലെ അവർ ചാഞ്ചാടി ആടിയുലഞ്ഞു, അവരുടെ സകല സാമർഥ്യവും നഷ്ടമായിപ്പോയി. 28അപ്പോൾ തങ്ങളുടെ കഷ്ടതയിൽ അവർ നമ്മുടെ പിതാവിനോട് നിലവിളിച്ചു, അവിടുന്ന് അവരെ അവരുടെ ദുരിതത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു. 29അവിടുന്ന് കൊടുങ്കാറ്റിനെ മന്ദമാരുതനാക്കി ശമിപ്പിച്ചു, കടലിലെ തിരമാലകൾ അടങ്ങിപ്പോയി. 30വെള്ളം ശാന്തമായതുകൊണ്ട് അപ്പോൾ അവർ സന്തോഷിച്ചു, അവിടുന്ന് അവരെ അവർ ആഗ്രഹിച്ച തുറമുഖത്തേക്ക് നയിച്ചു. 31അവിടുത്തെ അചഞ്ചലസ്നേഹത്തെപ്രതി അവർ നമ്മുടെ പിതാവിന് സ്തോത്രം ചെയ്യട്ടെ, മനുഷ്യമക്കളോടു ചെയ്ത അവിടുത്തെ അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളെപ്രതിയും. 32ജനസമൂഹത്തിൽ അവർ അവിടുത്തെ പുകഴ്ത്തട്ടെ, മൂപ്പന്മാരുടെ സഭയിൽ അവിടുത്തെ സ്തുതിക്കട്ടെ.
33അവിടുന്ന് നദികളെ മരുഭൂമിയാക്കുന്നു, നീരുറവകളെ വരണ്ട നിലമാക്കുന്നു, 34ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ ദേശത്തെ, അതിൽ വസിക്കുന്നവരുടെ ദുഷ്ടത നിമിത്തം, ഉപ്പുനിറഞ്ഞ തരിശുനിലമാക്കുന്നു. 35അവിടുന്ന് മരുഭൂമിയെ ജലാശയങ്ങളാക്കുന്നു, വരണ്ട നിലത്തെ നീരുറവകളാക്കുന്നു. 36അവിടെ അവിടുന്ന് വിശക്കുന്നവരെ പാർപ്പിക്കുന്നു, അവർ പാർക്കാൻ ഒരു നഗരം സ്ഥാപിക്കുന്നു. 37അവർ വയലുകൾ വിതയ്ക്കുന്നു, സമൃദ്ധമായ വിളവ് നൽകുന്ന മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നു. 38അവിടുന്ന് അവരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു, അവർ ഏറ്റവും പെരുകുന്നു, അവരുടെ കന്നുകാലികൾ കുറഞ്ഞുപോകാൻ അവിടുന്ന് അനുവദിക്കുന്നില്ല.
39പീഡനം, ആപത്ത്, ദുഃഖം എന്നിവയാൽ അവർ കുറഞ്ഞ് താഴ്ത്തപ്പെടുമ്പോൾ, 40അവിടുന്ന് പ്രഭുക്കന്മാരുടെമേൽ നിന്ദ ചൊരിയുന്നു, വഴിയില്ലാത്ത തരിശുനിലത്തിൽ അവരെ അലയുമാറാക്കുന്നു; 41എന്നാൽ അവിടുന്ന് ദരിദ്രനെ കഷ്ടതയിൽനിന്ന് ഉയർത്തുന്നു, അവരുടെ കുടുംബങ്ങളെ ആട്ടിൻകൂട്ടംപോലെ ആക്കുന്നു. 42നേരുള്ളവർ ഇതു കണ്ട് സന്തോഷിക്കുന്നു, സകല ദുഷ്ടതയും വായ് അടയ്ക്കുന്നു.
43ജ്ഞാനിയായവൻ ഈ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കട്ടെ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അചഞ്ചലസ്നേഹത്തെ ഗ്രഹിക്കട്ടെ.