स्तोत्रसंहिता 107

107 ¹ आमच्या पित्याचे उपकारस्मरण करा, कारण तो चांगला आहे; त्याचे करारप्रेम सर्वकाळ टिकते.

² आमच्या पित्याने सोडवलेल्यांनी असे म्हणावे — ज्यांना त्याने शत्रूच्या हातातून सोडवले, ³ आणि निरनिराळ्या देशांतून एकत्र केले, पूर्वेकडून व पश्चिमेकडून, उत्तरेकडून व समुद्राकडून.

⁴ कित्येक रानात, ओसाड वाळवंटात भटकत राहिले; वस्ती करण्याजोग्या नगराचा मार्ग त्यांना सापडेना. ⁵ भुकेले व तान्हेले होऊन, त्यांचे जीव व्याकूळ झाले. ⁶ मग संकटात त्यांनी आमच्या पित्याचा धावा केला, आणि त्याने त्यांना त्यांच्या विवंचनेतून सोडवले. ⁷ त्याने त्यांना सरळ मार्गाने नेले, यासाठी की वस्ती करण्याजोग्या नगरात त्यांनी पोहोचावे. ⁸ त्याच्या करारप्रेमासाठी त्यांनी आमच्या पित्याचे उपकारस्मरण करावे, मानवजातीच्या लेकरांसाठी केलेल्या त्याच्या अद्भुत कृत्यांसाठी. ⁹ कारण तो आसुसलेल्या जिवाला तृप्त करतो, आणि भुकेल्या जिवाला उत्तम पदार्थांनी भरतो.

¹⁰ कित्येक अंधारात व मृत्युच्छायेत बसले होते, दुःखात व लोखंडी साखळ्यांत बंदिवान होते, ¹¹ कारण त्यांनी आमच्या पित्याच्या वचनांविरुद्ध बंड केले होते आणि परात्पराचा सल्ला तुच्छ मानला होता. ¹² म्हणून त्याने कठोर कष्टांनी त्यांची अंतःकरणे नम्र केली; ते अडखळून पडले, आणि साहाय्य करणारा कोणी नव्हता. ¹³ मग संकटात त्यांनी आमच्या पित्याचा धावा केला, आणि त्याने त्यांना त्यांच्या विवंचनेतून तारले. ¹⁴ त्याने त्यांना अंधारातून व मृत्युच्छायेतून बाहेर काढले, आणि त्यांच्या साखळ्या तोडून टाकल्या. ¹⁵ त्याच्या करारप्रेमासाठी त्यांनी आमच्या पित्याचे उपकारस्मरण करावे, मानवजातीच्या लेकरांसाठी केलेल्या त्याच्या अद्भुत कृत्यांसाठी. ¹⁶ कारण तो पितळेची दारे फोडून टाकतो आणि लोखंडाचे अडसर तोडून टाकतो.

¹⁷ कित्येक आपल्या बंडखोर मार्गांमुळे मूर्ख बनले, आणि आपल्या पापांमुळे त्यांनी दुःख भोगले. ¹⁸ त्यांना सर्व अन्नाचा वीट आला आणि ते मृत्यूच्या द्वारांजवळ पोहोचले. ¹⁹ मग संकटात त्यांनी आमच्या पित्याचा धावा केला, आणि त्याने त्यांना त्यांच्या विवंचनेतून तारले. ²⁰ त्याने आपले वचन पाठवले आणि त्यांना बरे केले, आणि त्यांना खड्ड्यातून सोडवले. ²¹ त्याच्या करारप्रेमासाठी त्यांनी आमच्या पित्याचे उपकारस्मरण करावे, मानवजातीच्या लेकरांसाठी केलेल्या त्याच्या अद्भुत कृत्यांसाठी. ²² आणि त्यांनी उपकारस्तुतीचे यज्ञ अर्पण करावेत, आणि आनंदाच्या गीतांनी त्याच्या कृत्यांचे वर्णन करावे.

²³ कित्येक जहाजांतून समुद्रावर गेले, विशाल जलांवर व्यापार करत होते. ²⁴ त्यांनी आमच्या पित्याची कृत्ये पाहिली, खोल सागरातील त्याची अद्भुत कर्मे पाहिली. ²⁵ कारण तो बोलला आणि त्याने वादळी वारा उठवला, ज्याने लाटा उंच उसळवल्या. ²⁶ ते आकाशापर्यंत चढले आणि खोल तळाशी बुडाले; संकटात त्यांचे धैर्य वितळून गेले. ²⁷ ते मद्यप्यांसारखे डळमळले व झोकांड्या खात राहिले, आणि त्यांचे सर्व कौशल्य नाहीसे झाले. ²⁸ मग संकटात त्यांनी आमच्या पित्याचा धावा केला, आणि त्याने त्यांना त्यांच्या विवंचनेतून बाहेर आणले. ²⁹ त्याने वादळ शांत करून मंद केले, आणि समुद्राच्या लाटा शांत झाल्या. ³⁰ पाणी शांत झाल्यामुळे ते आनंदित झाले, आणि त्याने त्यांना त्यांच्या इच्छित बंदरात नेले. ³¹ त्याच्या करारप्रेमासाठी त्यांनी आमच्या पित्याचे उपकारस्मरण करावे, मानवजातीच्या लेकरांसाठी केलेल्या त्याच्या अद्भुत कृत्यांसाठी. ³² लोकांच्या मंडळीत त्यांनी त्याचा गौरव करावा, आणि वडीलजनांच्या सभेत त्याची स्तुती करावी.

³³ तो नद्यांचे वाळवंट करतो, पाण्याच्या झऱ्यांचे तान्हेली भूमी करतो, ³⁴ सुपीक भूमीचे खारवट ओसाड करतो, तेथील रहिवाशांच्या दुष्टतेमुळे. ³⁵ तो वाळवंटाचे जलाशय करतो, शुष्क भूमीचे पाण्याचे झरे करतो. ³⁶ तेथे तो भुकेल्यांना वसवतो, आणि ते राहण्यासाठी नगर स्थापतात. ³⁷ ते शेते पेरतात आणि द्राक्षमळे लावतात, जे विपुल पीक देतात. ³⁸ तो त्यांना आशीर्वाद देतो, आणि ते फार वाढतात, आणि तो त्यांच्या गुराढोरांना कमी होऊ देत नाही.

³⁹ जुलूम, विपत्ती व शोक यांमुळे ते घटतात व खाली आणले जातात, तेव्हा— ⁴⁰ तो अधिपतींवर तिरस्कार ओततो आणि त्यांना मार्गहीन ओसाड प्रदेशात भटकवतो; ⁴¹ परंतु तो गरजवंतांना दुःखातून उचलून वर काढतो आणि त्यांच्या कुटुंबांना कळपांसारखे करतो. ⁴² सरळ जन हे पाहून आनंदित होतात, आणि सर्व दुष्टता आपले तोंड बंद करते.

⁴³ जो कोणी ज्ञानी असेल त्याने या गोष्टींकडे लक्ष द्यावे आणि आमच्या पित्याच्या करारप्रेमाचे मनन करावे.