ကိုယ်တော်၏ခိုင်မြဲသောမေတ္တာတော်သည် အစဉ်တည်တော်မူ၏
လူအုပ်စုလေးစုက ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်တည်းကို ပြောကြ၏ — တောကန္တာရ၌ လမ်းပျောက်သော ခရီးသွားများ၊ သံကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသော အကျဉ်းသားများ၊ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုကြောင့် ဖျားနာသော မိုက်သူများ၊ မုန်တိုင်းက ကျွမ်းကျင်မှုကို မျိုချသွားသော သင်္ဘောသားများ။ အစုတိုင်းသည် ငါတို့ခမည်းတော်ထံ အော်ဟစ်ကြ၍၊ အစုတိုင်း ဖြတ်ကျော်နိုင်အောင် ပို့ဆောင်ခံရ၍၊ အစုတိုင်းကို ထိုသို့ ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုရန် ညွှန်ကြား၏။
107 1ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ကောင်းမြတ်တော်မူသောကြောင့် ကိုယ်တော်အား ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းကြလော့၊ ကိုယ်တော်၏ပဋိညာဉ်မေတ္တာတော်သည် အစဉ်အမြဲတည်တော်မူ၏။
2ငါတို့၏ခမည်းတော်က ရွေးနုတ်တော်မူသောသူတို့သည် ဤသို့ဆိုကြစေ— ရန်သူ၏လက်မှ ကိုယ်တော်ရွေးနုတ်တော်မူသောသူတို့တည်း၊ 3အရပ်ဒေသအသီးသီးမှ၊ အရှေ့အရပ်နှင့်အနောက်အရပ်မှ၊ မြောက်အရပ်နှင့် ပင်လယ်မှ စုသိမ်းတော်မူသောသူတို့တည်း။
4အချို့သောသူတို့သည် တောကန္တာရ၌၊ ခြောက်သွေ့သောအရပ်၌ လှည့်လည်လျက်၊ နေထိုင်ရာမြို့သို့ ရောက်ရန်လမ်းကို မတွေ့နိုင်ကြချေ။ 5ဆာလောင်မွတ်သိပ်လျက် သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် မောဟိုက်လေ၏။ 6ထိုအခါ သူတို့သည် ဒုက္ခရောက်စဉ် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဟစ်အော်ကြသဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဆင်းရဲဒုက္ခမှ ကယ်နုတ်တော်မူ၏။ 7ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဖြောင့်သောလမ်းဖြင့် ပို့ဆောင်တော်မူ၍၊ နေထိုင်ရာမြို့သို့ ရောက်စေတော်မူ၏။ 8ကိုယ်တော်၏ပဋိညာဉ်မေတ္တာတော်ကြောင့်၊ လူသားတို့အား ပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်အမှုတော်များကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား သူတို့သည် ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းကြစေ။ 9အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် တောင့်တသောစိတ်ဝိညာဉ်ကို ရောင့်ရဲစေတော်မူ၍၊ ဆာလောင်သောစိတ်ဝိညာဉ်ကို ကောင်းသောအရာတို့ဖြင့် ပြည့်ဝစေတော်မူ၏။
10အချို့သောသူတို့သည် မှောင်မိုက်နှင့် သေမင်း၏အရိပ်၌ ထိုင်လျက်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သံကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသော အကျဉ်းသားများဖြစ်ကြ၏။ 11အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပုန်ကန်၍၊ အမြင့်ဆုံးသောအရှင်၏အကြံဉာဏ်တော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြသောကြောင့်တည်း။ 12ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ပင်ပန်းသောအလုပ်ကြမ်းဖြင့် သူတို့၏စိတ်နှလုံးကို နှိမ့်ချတော်မူ၏၊ သူတို့သည် လဲကျကြသော်လည်း ကူညီမည့်သူ တစ်ဦးမျှမရှိ။ 13ထိုအခါ သူတို့သည် ဒုက္ခရောက်စဉ် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဟစ်အော်ကြသဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဆင်းရဲဒုက္ခမှ ကယ်တင်တော်မူ၏။ 14ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မှောင်မိုက်နှင့် သေမင်း၏အရိပ်မှ ထုတ်ဆောင်တော်မူ၍၊ သူတို့၏ချည်နှောင်သောကြိုးများကို ဖြတ်တောက်တော်မူ၏။ 15ကိုယ်တော်၏ပဋိညာဉ်မေတ္တာတော်ကြောင့်၊ လူသားတို့အား ပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်အမှုတော်များကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား သူတို့သည် ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းကြစေ။ 16အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ကြေးဝါတံခါးများကို ချိုးဖျက်တော်မူ၍၊ သံကန့်လန့်ကျင်များကို ဖြတ်တောက်တော်မူ၏။
17အချို့သောသူတို့သည် ပုန်ကန်သောအကျင့်များအားဖြင့် လူမိုက်ဖြစ်ကြ၍၊ မိမိတို့အပြစ်များကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားကြရ၏။ 18သူတို့သည် အစားအစာမှန်သမျှကို စက်ဆုပ်ကြ၍၊ သေမင်း၏တံခါးများသို့ ချဉ်းကပ်ကြ၏။ 19ထိုအခါ သူတို့သည် ဒုက္ခရောက်စဉ် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဟစ်အော်ကြသဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဆင်းရဲဒုက္ခမှ ကယ်တင်တော်မူ၏။ 20ကိုယ်တော်သည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို စေလွှတ်တော်မူ၍ အနာရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေတော်မူ၏၊ သူတို့ကို သင်္ချိုင်းတွင်းမှ ကယ်နုတ်တော်မူ၏။ 21ကိုယ်တော်၏ပဋိညာဉ်မေတ္တာတော်ကြောင့်၊ လူသားတို့အား ပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်အမှုတော်များကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား သူတို့သည် ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းကြစေ။ 22သူတို့သည် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းရာ ယဇ်များကို ပူဇော်ကြစေ၊ ဝမ်းမြောက်သောသီချင်းများဖြင့် ကိုယ်တော်၏အမှုတော်များကို ကြွေးကြော်ကြစေ။
23အချို့သောသူတို့သည် သင်္ဘောများဖြင့် ပင်လယ်သို့ ဆင်းသွား၍၊ ကြီးမားသောရေပြင်ပေါ်၌ ကုန်သွယ်မှုကို ပြုကြ၏။ 24သူတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အမှုတော်များကို၊ နက်နဲရာ၌ ပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်အမှုတော်များကို မြင်ကြရ၏။ 25အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် မိန့်တော်မူ၍၊ လှိုင်းတံပိုးများကို မြင့်မားစွာ ထကြွစေသော မုန်တိုင်းလေကို ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူ၏။ 26သူတို့သည် မိုးကောင်းကင်သို့ တက်ကြ၍ နက်နဲရာသို့ ဆင်းကြ၏၊ ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် သူတို့၏ရဲစွမ်းသည် အရည်ပျော်လေ၏။ 27သူတို့သည် သေသောက်ကြူးသကဲ့သို့ ယိုင်လဲ တိမ်းယိမ်းကြ၍၊ သူတို့၏ကျွမ်းကျင်မှုရှိသမျှသည် ကုန်ဆုံးလေ၏။ 28ထိုအခါ သူတို့သည် ဒုက္ခရောက်စဉ် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဟစ်အော်ကြသဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဆင်းရဲဒုက္ခမှ ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏။ 29ကိုယ်တော်သည် မုန်တိုင်းကို တိတ်ဆိတ်စေတော်မူ၍၊ ပင်လယ်၏လှိုင်းတံပိုးများသည် ငြိမ်သက်လေ၏။ 30ထိုအခါ ရေပြင်ငြိမ်သက်သွားသောကြောင့် သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြ၏၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို အလိုရှိသောဆိပ်ကမ်းသို့ ပို့ဆောင်တော်မူ၏။ 31ကိုယ်တော်၏ပဋိညာဉ်မေတ္တာတော်ကြောင့်၊ လူသားတို့အား ပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်အမှုတော်များကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား သူတို့သည် ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းကြစေ။ 32လူစုဝေးရာ၌ ကိုယ်တော်ကို ချီးမြှောက်ကြစေ၊ အသက်ကြီးသူတို့၏အစည်းအဝေး၌ ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြစေ။
33ကိုယ်တော်သည် မြစ်များကို သဲကန္တာရဖြစ်စေ၍၊ စမ်းရေတွင်းများကို ခြောက်သွေ့သောမြေဖြစ်စေတော်မူ၏၊ 34အသီးအနှံပေါများသောပြည်ကို ဆားမြေ ဆိတ်ညံရာဖြစ်စေတော်မူ၏၊ ထိုအရပ်၌နေသောသူတို့၏ဒုစရိုက်ကြောင့်တည်း။ 35ကိုယ်တော်သည် တောကန္တာရကို ရေကန်များဖြစ်စေ၍၊ ခြောက်သွေ့သောမြေကို စမ်းရေတွင်းများဖြစ်စေတော်မူ၏။ 36ထိုအရပ်၌ ကိုယ်တော်သည် ဆာလောင်သောသူတို့ကို နေရာချတော်မူ၍၊ သူတို့သည် နေထိုင်ရန်မြို့ကို တည်ထောင်ကြ၏။ 37သူတို့သည် လယ်များကို စိုက်ပျိုး၍ စပျစ်ဥယျာဉ်များကို စိုက်ကြသဖြင့်၊ ကြွယ်ဝသောအသီးအနှံကို ဖြစ်ထွန်းစေ၏။ 38ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ကောင်းချီးပေးတော်မူသဖြင့် သူတို့သည် အလွန်တိုးပွားကြ၏၊ သူတို့၏တိရစ္ဆာန်များကိုလည်း မလျော့နည်းစေတော်မူ။
39တစ်ဖန် ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်ခြင်း၊ ဘေးဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့အားဖြင့် သူတို့သည် လျော့နည်း နှိမ့်ချခြင်းခံရသောအခါ၊ 40ကိုယ်တော်သည် မင်းသားတို့အပေါ် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို သွန်းလောင်း၍၊ လမ်းမရှိသော ဆိတ်ညံရာအရပ်၌ လှည့်လည်စေတော်မူ၏၊ 41သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူကို ဒုက္ခမှ ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ သူတို့၏အိမ်ထောင်စုများကို သိုးအုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်စေတော်မူ၏။ 42ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် ထိုအမှုကို မြင်၍ ဝမ်းမြောက်ကြ၏၊ ဒုစရိုက်ရှိသမျှသည်လည်း မိမိ၏နှုတ်ကို ပိတ်ထား၏။
43ပညာရှိသောသူမည်သည်ကား ဤအမှုအရာတို့ကို အာရုံပြုစေ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ပဋိညာဉ်မေတ္တာတော်ကို ဆင်ခြင်ကြစေ။