Mezmurlar 107

107 ¹ Babamız'a şükredin, çünkü O iyidir; vefalı sevgisi sonsuza dek kalıcıdır.

² Babamız'ın kurtardıkları böyle desin — düşmanın elinden kurtardığı kişiler, ³ ve ülkelerden topladığı kişiler, doğudan batıdan, kuzeyden ve denizden.

⁴ Kimileri çölde, ıssız kumullarda dolaştı, yerleşecekleri bir kente giden yol bulamadılar. ⁵ Aç ve susuz, canları bitkin düştü. ⁶ O zaman sıkıntı içinde Babamız'a yakardılar, O da onları dertlerinden kurtardı. ⁷ Onları düz bir yolda yürüttü, yerleşecekleri bir kente ulaşsınlar diye. ⁸ Babamız'a vefalı sevgisi için şükretsinler, insanlara yaptığı harikalar için. ⁹ Çünkü özlem çeken canı doyurur, aç canı iyiliklerle doldurur.

¹⁰ Kimileri karanlıkta, ölümün gölgesinde oturdu, acı ve demir zincirler içinde tutsak, ¹¹ çünkü Babamız'ın sözlerine başkaldırmış, Yüceler Yücesi'nin öğüdünü küçümsemişlerdi. ¹² Bu yüzden yüreklerini ağır işlerle alçalttı; tökezlediler, yardım edecek kimse yoktu. ¹³ O zaman sıkıntı içinde Babamız'a yakardılar, O da onları dertlerinden kurtardı. ¹⁴ Onları karanlıktan, ölümün gölgesinden çıkardı, zincirlerini parçaladı. ¹⁵ Babamız'a vefalı sevgisi için şükretsinler, insanlara yaptığı harikalar için. ¹⁶ Çünkü tunç kapıları paramparça eder ve demir sürgüleri parçalar.

¹⁷ Kimileri isyankâr yollarıyla akılsız oldu, günahları yüzünden sıkıntı çektiler. ¹⁸ Her yemekten tiksindiler ve ölümün kapılarına yaklaştılar. ¹⁹ O zaman sıkıntı içinde Babamız'a yakardılar, O da onları dertlerinden kurtardı. ²⁰ Sözünü gönderip iyileştirdi onları, çukurdan kurtardı. ²¹ Babamız'a vefalı sevgisi için şükretsinler, insanlara yaptığı harikalar için. ²² Şükran kurbanları sunsunlar, sevinç ezgileriyle O'nun işlerini anlatsınlar.

²³ Kimileri gemilerle denize açıldı, engin sularda ticaret yaptılar. ²⁴ Babamız'ın işlerini gördüler, derinlerdeki harikalarını. ²⁵ Çünkü O buyurdu, dalgaları yükselten fırtına rüzgârını estirdi. ²⁶ Göklere yükseldiler, derinlere indiler; tehlike içinde cesaretleri eridi. ²⁷ Sarhoşlar gibi sendeleyip yalpaladılar, bütün becerileri yutuldu. ²⁸ O zaman sıkıntı içinde Babamız'a yakardılar, O da onları dertlerinden çıkardı. ²⁹ Fırtınayı fısıltıya dönüştürüp dindirdi, denizin dalgaları durgunlaştı. ³⁰ Sular durulunca sevindiler, O da onları özledikleri limana ulaştırdı. ³¹ Babamız'a vefalı sevgisi için şükretsinler, insanlara yaptığı harikalar için. ³² Halk topluluğunda O'nu yüceltsinler, ihtiyarlar kurulunda O'na övgüler sunsunlar.

³³ Irmakları çöle çevirir, su pınarlarını susuz toprağa, ³⁴ verimli toprağı çorak toprağa çevirir, orada oturanların kötülüğü yüzünden. ³⁵ Çölü su birikintilerine çevirir, kurak toprağı su pınarlarına. ³⁶ Orada açları yerleştirir, onlar da yaşayacakları bir kent kurarlar. ³⁷ Tarlalar ekip bağlar dikerler, bunlar bol ürün verir. ³⁸ Onları kutsar, sayıları büyük ölçüde çoğalır, hayvanlarının azalmasına izin vermez.

³⁹ Baskı, felaket ve kederle azalıp alçaldıklarında, ⁴⁰ soylulara aşağılama yağdırır, onları yolu olmayan ıssız yerlerde dolaştırır; ⁴¹ ama yoksulu sıkıntıdan çekip yükseltir ve ailelerini sürüler gibi çoğaltır. ⁴² Doğrular bunu görüp sevinir, bütün kötülük ağzını kapar.

⁴³ Kim bilgeyse, bunlara dikkat etsin ve Babamız'ın vefalı sevgisini düşünsün.