Mezmurlar 107

107 ¹Babamız'a şükredin, çünkü O iyidir; antlaşma sevgisi sonsuza dek sürer.

²Babamız'ın kurtardıkları böyle desin— düşmanın elinden kurtardıkları, ³ve ülkelerden, doğudan ve batıdan, kuzeyden ve denizden topladıkları.

⁴Kimileri çölde, ıssız çorak yerlerde dolaştı, yerleşebilecekleri bir kente giden yolu bulamadan. ⁵Aç ve susuz, canları bitkin düştü. ⁶O zaman sıkıntı içinde Babamız'a yakardılar, ve O onları dertlerinden kurtardı. ⁷Onları düz bir yoldan yürüttü, yerleşebilecekleri bir kente ulaşsınlar diye. ⁸Babamız'a antlaşma sevgisi için şükretsinler, insanlara yaptığı harika işler için. ⁹Çünkü özlem çeken canı doyurur, aç canı iyiliklerle doldurur.

¹⁰Kimileri karanlıkta ve ölüm gölgesinde oturdu, acı ve demir zincirler içinde tutsaktılar, ¹¹çünkü Babamız'ın sözlerine baş kaldırmış, Yüceler Yücesi'nin öğüdünü hor görmüşlerdi. ¹²Bu yüzden yüreklerini ağır emekle alçalttı; tökezlediler, yardım edecek kimse yoktu. ¹³O zaman sıkıntı içinde Babamız'a yakardılar, ve O onları dertlerinden kurtardı. ¹⁴Onları karanlıktan ve ölüm gölgesinden çıkardı, ve zincirlerini parçaladı. ¹⁵Babamız'a antlaşma sevgisi için şükretsinler, insanlara yaptığı harika işler için. ¹⁶Çünkü tunç kapıları paramparça eder, ve demir sürgüleri keser.

¹⁷Kimileri isyankâr yolları yüzünden akılsız oldu, ve günahları yüzünden acı çekti. ¹⁸Her türlü yiyecekten tiksindiler ve ölümün kapılarına yaklaştılar. ¹⁹O zaman sıkıntı içinde Babamız'a yakardılar, ve O onları dertlerinden kurtardı. ²⁰Sözünü gönderip iyileştirdi onları, ve onları çukurdan kurtardı. ²¹Babamız'a antlaşma sevgisi için şükretsinler, insanlara yaptığı harika işler için. ²²Şükran kurbanları sunsunlar, ve O'nun işlerini sevinç ezgileriyle anlatsınlar.

²³Kimileri gemilerle denize açıldı, engin sularda ticaret yaparak. ²⁴Babamız'ın işlerini gördüler, derinliklerdeki harikalarını. ²⁵Çünkü buyruk verdi ve dalgaları yükselten fırtına rüzgârını estirdi. ²⁶Göklere yükseldiler, derinliklere battılar; bu tehlikede cesaretleri eriyip gitti. ²⁷Sarhoşlar gibi sendeleyip yalpaladılar, ve bütün hünerleri işe yaramaz oldu. ²⁸O zaman sıkıntı içinde Babamız'a yakardılar, ve O onları dertlerinden çıkardı. ²⁹Fırtınayı fısıltıya dindirdi, ve denizin dalgaları sustu. ³⁰O zaman sular durulduğu için sevindiler, ve O onları özledikleri limana ulaştırdı. ³¹Babamız'a antlaşma sevgisi için şükretsinler, insanlara yaptığı harika işler için. ³²Halkın topluluğunda O'nu yüceltsinler, ve ihtiyarlar kurulunda O'na övgüler sunsunlar.

³³Irmakları çöle çevirir, su pınarlarını susamış toprağa, ³⁴verimli toprağı tuzlu çorak yere çevirir, orada oturanların kötülüğü yüzünden. ³⁵Çölü su birikintilerine çevirir, kurak toprağı su pınarlarına. ³⁶Orada açları yerleştirir, onlar da oturacakları bir kent kurarlar. ³⁷Tarlalar ekip bağlar dikerler, bol ürün veren. ³⁸Onları kutsar, sayıları büyük ölçüde çoğalır, ve hayvanlarının azalmasına izin vermez.

³⁹Baskı, felaket ve keder yüzünden azalıp alçaldıklarında, ⁴⁰önderlerin üzerine aşağılama döker ve onları yolsuz çorak yerlerde dolaştırır; ⁴¹ama yoksulu sıkıntıdan kaldırır ve ailelerini sürüler gibi çoğaltır. ⁴²Doğrular bunu görüp sevinir, ve bütün kötülük ağzını kapar.

⁴³Kim bilgeyse, bu şeylere dikkat etsin ve Babamız'ın antlaşma sevgisini düşünsün.