Yüreğim Kararlı
Bir ezgi. Davut'un mezmuru.
Davut'un daha önceki iki mezmurundan dikilmiş: şafağı uyandıran sabah ezgisi, ardından Babamızın Şekem, Gilat ve Edom üzerindeki eski sahiplik övünmesi. Aralarında, insan eliyle kurtuluşun değersiz olduğunu söyleyen ayık satır ve gerçek yardım için bir yakarış durur.
108 1Yüreğim kararlı, Babam; bütün varlığımla ezgiler, ilahiler söyleyeceğim. 2Uyan, ey çenk ve lir! Şafağı ben uyandıracağım. 3Halkların arasında sana şükredeceğim, Babam; uluslar arasında seni ilahilerle öveceğim. 4Çünkü vefalı sevgin büyüktür, göklerden yücedir, sadakatin gökyüzüne erişir.
5Yücel, ey Babam, göklerin üzerinde, görkemin bütün yeryüzünü kaplasın. 6Sağ elinle kurtar bizi, yanıtla beni, sevdiklerin kurtarılsın.
7Babamız kutsallığı içinde şöyle konuştu: «Zaferle Şekem'i bölüştüreceğim, Sukkot Vadisi'ni ölçüp paylaştıracağım. 8Gilat benimdir, Manaşşe benimdir; Efrayim miğferim, Yahuda asamdır.
9Moav yıkanma leğenimdir; Edom'un üzerine çarığımı fırlatırım; Filist'e zafer çığlığı atarım.»
10Beni surlarla çevrili kente kim götürecek? Edom'a kim yol gösterecek bana? 11Bizi bir zamanlar reddeden, ordularımızla artık savaşa çıkmayan sen değil misin, ey Babamız? 12Düşmana karşı yardım et bize, çünkü insanın kurtarışı boştur. 13Babamız'la zafer kazanacağız, düşmanlarımızı O çiğneyecek.
