Bir ezgi. Davut'un mezmuru.
108 1 Yüreğim kararlı, ey Babam; tüm varlığımla ezgiler söyleyip çalgı çalacağım. 2 Uyan, ey çenk ve lir! Şafağı ben uyandıracağım. 3 Halklar arasında sana şükredeceğim, ey Babam; uluslar arasında seni ezgilerle öveceğim. 4 Çünkü senin antlaşma sevgin büyüktür, göklerden yücedir, sadakatin gökyüzüne erişir.
5 Yücel, ey Babam, göklerin üzerinde, görkemin bütün yeryüzünü kaplasın. 6 Sağ elinle kurtar bizi ve yanıtla beni, sevdiklerin kurtulsun diye.
7 Babamız kutsallığı içinde konuştu: «Zaferle Şekem'i bölüştüreceğim, Sukkot Vadisi'ni ölçüp paylaştıracağım.» 8 Gilat benimdir, Manaşşe benimdir; Efrayim başlığım, Yahuda asamdır.
9 Moav yıkanma leğenimdir; Edom'un üzerine çarığımı fırlatırım; Filist'e karşı zafer çığlığı atarım.
10 Kim götürecek beni surlarla çevrili kente? Kim yol gösterecek bana Edom'a dek? 11 Sen değil misin, ey Babamız, bir zamanlar bizi reddeden ve artık ordularımızla savaşa çıkmayan? 12 Düşmana karşı yardım et bize, çünkü insanın kurtarışı boştur. 13 Babamız'la zafer kazanacağız, düşmanlarımızı O çiğneyip ezecek.