Zuciyata Ta Tabbata
Waƙa. Zabura ta Dawuda.
An haɗa ta daga zabura biyu na Dawuda na dā: kiɗan safiya da yake tashe asubahi, sa'an nan tsohon taƙamar Ubanmu na mallakar Shekem, Gileyad da Edom. A tsakaninsu akwai magana mai natsuwa cewa ceton mutum banza ne, da roƙon taimako na gaske.
108 1Zuciyata ta tabbata, ya Ubana; zan rera waƙa in kuma yi kiɗa da dukan raina. 2Ku farka, garaya da molo! Zan farkar da asubahi. 3Zan yabe ka a cikin mutane, ya Ubana; zan yi maka kiɗa a cikin al'ummai. 4Gama madawwamiyar ƙaunarka mai girma ce, ta fi sammai tsayi, amincinka kuma ya kai sararin sama.
5Ka ɗaukaka, ya Ubana, bisa sammai, ɗaukakarka kuma ta kasance bisa dukan duniya. 6Ka cece mu da hannunka na dama, ka kuma amsa mini, domin a kuɓutar da waɗanda kake ƙauna.
7Ubanmu ya yi magana cikin tsarkinsa, “Cikin nasara zan raba Shekem in kuma auna Kwarin Sukkot. 8Gileyad nawa ne, Manasse nawa ne; Ifraimu kwalkwalina ne, Yahuza kuma sandar mulkina.
9Mowab ne kwanon wankana; a kan Edom nake jefa takalmina; a kan Filistiya zan yi ihun nasara.”
10Wa zai kai ni birni mai katanga? Wa zai bi da ni zuwa Edom? 11Ashe, ba kai ba ne, ya Ubanmu, kai da ka taɓa ƙin mu, wanda kuma ba ka ƙara fita tare da rundunarmu? 12Ka ba mu taimako gāba da maƙiyi, gama ceton mutum banza ne. 13Tare da Ubanmu za mu yi nasara, shi kuwa zai tattake maƙiyanmu.