My hart is standvastig

’n Lied. ’n Psalm van Dawid.

Saamgestik uit twee vroeër psalms van Dawid: oggendmusiek wat die dagbreek wakker maak, dan ons Vader se ou roem op sy eienaarskap oor Sigem, Gilead en Edom. Tussen die twee staan die nugter reël dat menslike redding waardeloos is, en 'n pleidooi om werklike hulp.

Hoofstuk 108.

My hart is standvastig, my Vader; ek sal sing en musiek maak met alles wat ek is. Word wakker, harp en lier! Ek sal die dagbreek wakker maak. Ek sal u loof onder die volke, my Vader; ek sal vir u musiek maak onder die nasies. Want u verbondsliefde is groot, hoër as die hemele, en u trou reik tot by die wolke.

Wees verhewe, my Vader, bo die hemele, en laat u heerlikheid oor die hele aarde wees. Red ons met u regterhand en antwoord my, sodat dié vir wie u liefhet, gered kan word.

Ons Vader het in sy heiligheid gespreek: “In triomf sal ek Sigem verdeel en die Dal van Sukkot afmeet. Gilead is myne, Manasse is myne; Efraim is my helm, Juda my septer.

Moab is my waskom; op Edom gooi ek my sandaal; oor Filistea juig ek in triomf.”

Wie sal my na die versterkte stad bring? Wie sal my na Edom lei? Is dit nie u nie, ons Vader, wat ons eens verwerp het en nie meer saam met ons leërs uittrek nie? Gee ons hulp teen die vyand, want redding deur mense is waardeloos. Met ons Vader sal ons die oorwinning behaal, en hy sal ons vyande vertrap.