Mafy Orina ny Foko
Tonon-kira. Salamo nataon’i Davida.
Natambatra avy amin'ny salamo roa teo aloha an'i Davida: mozika maraina izay mamoha ny fiposahan'ny masoandro, ary avy eo ny reharehan'i Rayntsika taloha momba ny fananany an'i Sekema, Gileada ary Edoma. Eo anelanelany no misy ny andalana mafonja manao fa tsy misy ilana ny famonjena avy amin'olombelona, ary fangatahana fanampiana marina.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 7–9
108 1Mafy orina ny foko, Raiko ô; hihira aho ary hanao mozika amin’ny tenako manontolo. 2Mifohaza, ry lokanga sy valiha! Izaho no hanaitra ny maraina. 3Hidera Anao eo amin’ny vahoaka aho, Raiko ô; hanao mozika ho Anao eo amin’ny firenena aho. 4Fa lehibe ny fitiavanao mitana ny fanekena, avo mihoatra noho ny lanitra, ary mahatratra ny rahona ny fahatokianao.
5Misandrata Ianao, Raiko ô, ambonin’ny lanitra, ary aoka hanerana ny tany rehetra ny voninahitrao. 6Vonjeo izahay amin’ny tananao ankavanana ary valio aho, mba hovonjena izay tianao.
7Niteny tamin’ny fahamasinany Raintsika: «Amin’ny fandresena no hozarako Sekema, ary horefesiko ny Lohasahan’i Sokota. 8Ahy i Gileada, ahy i Manase; Efraima no fiarovan-dohako, Joda no tehim-panjakako.
9Moaba no lovia fanasako; Edoma no hanipazako ny kapokiko; ny Filistia no hiantsoako amin’ny fandresena.»
10Iza no hitondra ahy any amin’ny tanàna mimanda? Iza no hitarika ahy any Edoma? 11Tsy Ianao va, Rainay, izay efa nandà anay, ka tsy miara-mivoaka intsony amin’ny miaramilanay? 12Omeo famonjena izahay hiatrika ny fahavalo, fa tsy misy dikany ny famonjen’ny olombelona. 13Miaraka amin’i Raintsika isika dia handresy, ary Izy no hanitsaka ny fahavalontsika.
