مزامیر 108

108 ¹دلم استوار است، ای پدر من؛ با تمام وجودم خواهم سرایید و نغمه خواهم نواخت. ²ای بربط و ای چنگ، بیدار شوید! من سپیده‌دم را بیدار خواهم کرد. ³تو را در میان قوم‌ها خواهم ستود، ای پدر من؛ برای تو در میان ملت‌ها نغمه خواهم نواخت. ⁴زیرا محبتِ عهدی تو عظیم است، فراتر از آسمان‌ها، و وفاداری تو تا فلک می‌رسد.

⁵ای پدر من، بر فراز آسمان‌ها متعال باش، و جلال تو بر تمامی زمین باد. ⁶با دست راست خود ما را نجات ده و مرا اجابت فرما، تا آنان که دوستشان می‌داری رهایی یابند.

⁷پدر ما در قدوسیت خود سخن گفته است: «با پیروزی شکیم را تقسیم خواهم کرد و وادی سُکوت را پیمایش خواهم نمود. ⁸جلعاد از آنِ من است، منسی از آنِ من؛ افرایم کلاهخود من است، و یهودا عصای سلطنت من.

⁹موآب طشت شست‌وشوی من است؛ بر ادوم نعلین خود را می‌افکنم؛ بر فلسطین با پیروزی بانگ برمی‌آورم.»

¹⁰کیست که مرا به شهر حصاردار برساند؟ کیست که مرا به ادوم رهبری کند؟ ¹¹آیا تو نیستی، ای پدر ما، که زمانی ما را ترک کردی و دیگر با لشکرهای ما بیرون نمی‌روی؟ ¹²ما را در برابر دشمن یاری ده، زیرا رهایی از دست انسان بی‌ارزش است. ¹³با پدر ما پیروزی به دست خواهیم آورد، و او دشمنان ما را پایمال خواهد کرد.