Η καρδιά μου είναι σταθερή

Τραγούδι. Ψαλμός του Δαβίδ.

Ραμμένος από δύο παλαιότερους ψαλμούς του Δαβίδ: πρωινή μουσική που ξυπνά την αυγή, και έπειτα το παλιό καύχημα του Πατέρα μας ότι του ανήκουν η Συχέμ, η Γαλαάδ και ο Εδώμ. Ανάμεσά τους βρίσκεται ο νηφάλιος στίχος ότι η ανθρώπινη σωτηρία είναι μάταιη, και μια ικεσία για αληθινή βοήθεια.

Κεφάλαιο 108.

Η καρδιά μου είναι σταθερή, Πατέρα μου· θα τραγουδήσω και θα ψάλω μ’ όλο μου το είναι. Ξύπνα, άρπα και λύρα! Θα ξυπνήσω την αυγή. Θα σε υμνήσω ανάμεσα στους λαούς, Πατέρα μου· θα ψάλω σ’ εσένα ανάμεσα στα έθνη. Γιατί η αγάπη της διαθήκης σου είναι μεγάλη, ψηλότερη από τους ουρανούς, και η πιστότητά σου φτάνει ως τα ουράνια.

Υψώσου, Πατέρα μου, πάνω από τους ουρανούς, και ας είναι η δόξα σου πάνω σ’ όλη τη γη. Σώσε μας με το δεξί σου χέρι και απάντησέ μου, για να γλιτώσουν αυτοί που αγαπάς.

Ο Πατέρας μας μίλησε μέσα στην αγιότητά του: «Θριαμβευτικά θα μοιράσω τη Συχέμ και θα μετρήσω την κοιλάδα της Σοκχώθ. Δική μου είναι η Γαλαάδ, δικός μου ο Μανασσής· ο Εφραΐμ είναι η περικεφαλαία μου, ο Ιούδας το σκήπτρο μου.

Ο Μωάβ είναι η λεκάνη μου για το πλύσιμο· πάνω στον Εδώμ ρίχνω το σανδάλι μου· πάνω από τη Φιλισταία αλαλάζω θριαμβευτικά».

Ποιος θα με φέρει στην οχυρωμένη πόλη; Ποιος θα με οδηγήσει στον Εδώμ; Δεν είσαι εσύ, Πατέρα μας, που κάποτε μας απέρριψες και δε βγαίνεις πια μαζί με τα στρατεύματά μας; Δώσε μας βοήθεια ενάντια στον εχθρό, γιατί η ανθρώπινη σωτηρία δεν αξίζει τίποτα. Με τον Πατέρα μας θα κερδίσουμε τη νίκη, κι εκείνος θα συντρίψει τους εχθρούς μας.