منهنجي دل اٽل آهي
گيت. داؤد جو زبور.
دائود جي ٻن اڳين زبورن مان سبيل: صبح جي موسيقي جيڪا سحر کي جاڳائي ٿي، پوءِ اسان جي پيءُ جو پراڻو دعويٰ سڪم، جلعاد ۽ ادوم تي مالڪي جو. انهن جي وچ ۾ سنجيده سٽ آهي ته انساني بچاءُ بيڪار آهي، ۽ سچي مدد لاءِ التجا.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 7–9
108 1اي منهنجا بابا، منهنجي دل اٽل آهي؛ آءٌ پنهنجي سڄي وجود سان ڳائيندس ۽ ساز وڄائيندس. 2اي بربط ۽ ستار، جاڳي پئو! آءٌ سحر کي جاڳائيندس. 3اي منهنجا بابا، آءٌ قومن ۾ تنهنجي ساراهه ڪندس؛ اُمتن ۾ تنهنجي لاءِ ساز وڄائيندس. 4ڇاڪاڻ تہ تنهنجو عهد وارو پيار آسمانن کان بہ مٿاهون ۽ وڏو آهي، ۽ تنهنجي وفاداري آسمان تائين پهچي ٿي.
5اي منهنجا بابا، تون آسمانن کان مٿي سرفراز ٿيءُ، ۽ تنهنجو جلوو سڄيءَ زمين تي ڇانئجي وڃي. 6پنهنجي ساڄي هٿ سان اسان کي بچاءِ ۽ مون کي جواب ڏي، تہ جيئن جن سان تون پيار ڪرين ٿو، اهي ڇڏايا وڃن.
7اسان جي پيءُ پنهنجي پاڪائيءَ ۾ فرمايو تہ ”آءٌ فتح سان شڪيم کي ورهائيندس ۽ سڪات جي وادي کي ماپي ڏيندس. 8گلعاد منهنجو آهي، منسي منهنجو آهي؛ افرائيم منهنجو خود آهي، يهوداه منهنجو شاهي عصا آهي.
9موآب منهنجو ڌوئڻ جو ٿانو آهي؛ ادوم تي آءٌ پنهنجي جتي اڇلايان ٿو؛ فلستين مٿان فتح جو نعرو هڻان ٿو.“
10مون کي مضبوط قلعي وارو شهر ڪير ڏيکاريندو؟ مون کي ادوم تائين ڪير وٺي ويندو؟ 11اي اسان جا بابا، ڇا تون اهو ئي نہ آهين جنهن هڪ ڏينهن اسان کي رد ڪيو هو، ۽ هاڻي اسان جي لشڪرن سان گڏ نہ ٿو نڪرين؟ 12دشمن جي مقابلي ۾ اسان جي مدد ڪر، ڇاڪاڻ تہ انسان جي ڇوٽڪاري جو ڪو فائدو ناهي. 13اسان جي پيءُ سان گڏ اسان فتح حاصل ڪنداسين، ۽ هو اسان جي دشمنن کي لتاڙي ڇڏيندو.
