Müzik şefi için. Davut'un mezmuru.
109 1 Ey övgümün Babası, susma, 2 çünkü kötü ve hilekâr ağızlar bana karşı açıldı; yalancı dillerle bana karşı konuşuyorlar. 3 Nefret sözleriyle beni kuşatıyorlar, yok yere bana saldırıyorlar. 4 Sevgime karşılık beni suçluyorlar, ama ben kendimi duaya veriyorum. 5 İyiliğime karşılık bana kötülük ödüyorlar, sevgime karşılık nefret.
6 Kötü bir adam ata ona karşı; sağında bir suçlayıcı dursun. 7 Yargılandığında suçlu çıksın; duası günah sayılsın. 8 Ömrü kısa olsun; görevini bir başkası alsın. a a v8 Petrus bu ayeti, elçiler onun yerine Mattiya'yı seçtiklerinde Yahuda İskariot'a uyguladı — Elçilerin İşleri 1:20. 9 Çocukları öksüz kalsın, karısı da dul kalsın. 10 Çocukları avare olup dilensin, yıkık evlerinden kovulsunlar. 11 Alacaklı her şeyine el koysun; emeğinin ürününü yabancılar yağmalasın. 12 Ona iyilik edecek kimse olmasın, öksüz çocuklarına acıyan biri de bulunmasın. 13 Soyu kesilsin; gelecek kuşakta adları silinsin. 14 Atalarının suçu Babamız'ın önünde anımsansın, annesinin günahı da silinmesin. 15 Günahları sürekli Babamız'ın önünde dursun, öyle ki onların anısını yeryüzünden silsin.
16 Çünkü iyilik etmeyi düşünmedi, tam tersine mazlumu, yoksulu ve yüreği kırık olanı kovaladı, onları öldürmek için. 17 Sevdi o — lanet etmeyi; lanet başına dönsün. Zevk almadı kutsamaktan; kutsama ondan uzak dursun. 18 Laneti giysi gibi giyindi; su gibi içine işlesin, yağ gibi kemiklerine geçsin. 19 Sarındığı bir giysi gibi olsun ona, sürekli kuşandığı bir kemer gibi. 20 Beni suçlayanların alacağı karşılık bu olsun, Babamız'dan, canıma karşı kötülük söyleyenlerin.
21 Ama sen, ey Egemen Baba, adın uğruna bana iyilik et; vefalı sevgin iyi olduğu için beni kurtar. 22 Çünkü ben mazlum ve yoksulum, yüreğim içimde yaralı. 23 Gölge gibi kayboluyorum akşam vakti; çekirge gibi silkelenip atılıyorum. 24 Dizlerim oruçtan takatsiz kaldı; bedenim bir deri bir kemik kaldı. 25 Beni suçlayanların alay konusu oldum; beni görünce başlarını sallıyorlar.
26 Yardım et bana, ey Babam; vefalı sevgine göre kurtar beni, 27 Bilsinler ki bu senin elindir, bunu sen, Babam, yaptın. 28 Onlar lanet etsin, ama sen kutsayacaksın. Saldırdıklarında utanacaklar, ama kulun sevinecek. 29 Beni suçlayanlar rezillikle giyinsin; utançlarına bir kaftan gibi sarınsınlar.
30 Ağzımla Babamız'a büyük şükranlar sunacağım; kalabalığın ortasında O'nu öveceğim. 31 Çünkü O, yoksulun sağında durur, onu canını yargılayanlardan kurtarmak için.
