Mga Awit 109

109 ¹O Ama ng aking papuri, huwag kang manahimik, ²sapagkat bumuka laban sa akin ang masasama at mapanlinlang na bibig; nagsasalita sila laban sa akin sa pamamagitan ng mga dilang sinungaling. ³Sa pamamagitan ng mga salita ng poot ay pinaliligiran nila ako, at sinasalakay nila ako nang walang dahilan. ⁴Kapalit ng aking pag-ibig ay pinaparatangan nila ako, ngunit inihahandog ko ang aking sarili sa panalangin. ⁵Ginaganti nila ako ng masama kapalit ng mabuti, at ng poot kapalit ng aking pag-ibig.

⁶Maghirang ka ng isang taong masama laban sa kaniya; tumindig nawa ang isang tagaparatang sa kaniyang kanan. ⁷Kapag siya ay hinatulan, lumabas nawa siyang may sala; maging kasalanan nawa ang kaniyang panalangin. ⁸Maging kaunti nawa ang kaniyang mga araw; kunin nawa ng iba ang kaniyang katungkulan. ^a a v8 Ikinapit ni Pedro ang talatang ito kay Judas Iscariote nang piliin ng mga apostol si Matias upang humalili sa kaniya — Gawa 1:20. ⁹Maging ulila nawa ang kaniyang mga anak, at balo ang kaniyang asawa. ¹⁰Maglibot at magpalimos nawa ang kaniyang mga anak, na itinaboy mula sa kanilang mga wasak na tahanan. ¹¹Samsamin nawa ng pinagkakautangan ang lahat ng tinatangkilik niya; nakawin nawa ng mga taga-ibang bayan ang bunga ng kaniyang pagpapagal. ¹²Wala nawang sinumang maglaan ng kabaitan sa kaniya, ni sinumang mahabag sa kaniyang mga anak na ulila. ¹³Mahiwalay nawa ang kaniyang mga inapo; mapawi nawa ang kanilang pangalan sa susunod na salinlahi. ¹⁴Alalahanin nawa sa harap ng ating Ama ang kasalanan ng kaniyang mga ninuno, at huwag nawang mapawi ang kasalanan ng kaniyang ina. ¹⁵Manatili nawa ang kanilang mga kasalanan sa harap ng ating Ama, upang burahin niya ang alaala nila mula sa lupa.

¹⁶Sapagkat hindi niya inalala na magpakita ng kabaitan, kundi tinugis ang dukha at ang nangangailangan at ang wasak ang puso, upang patayin sila. ¹⁷Iniibig niya ang pagsumpa; bumalik nawa ito sa kaniya. Hindi siya nalulugod sa pagpapala; lumayo nawa ito sa kaniya. ¹⁸Dinamitan niya ang kaniyang sarili ng pagsumpa bilang kaniyang kasuotan; tumagos nawa ito sa kaniyang katawan tulad ng tubig, tulad ng langis sa kaniyang mga buto. ¹⁹Maging tulad nawa ito ng kasuotang ibinabalot niya sa kaniyang sarili, tulad ng sinturong lagi niyang isinusuot. ²⁰Ito nawa ang kagantihan ng aking mga tagaparatang mula sa ating Ama, ng mga nagsasalita ng masama laban sa aking kaluluwa.

²¹Ngunit ikaw, O Soberanong Ama, pakitunguhan mo ako nang may kabaitan alang-alang sa iyong pangalan; sapagkat mabuti ang iyong wagas na pag-ibig, iligtas mo ako. ²²Sapagkat ako ay dukha at nangangailangan, at ang aking puso ay sugatan sa loob ko. ²³Naglalaho ako tulad ng anino sa gabi; itinataboy ako tulad ng balang. ²⁴Nanghihina ang aking mga tuhod dahil sa pag-aayuno; ang aking katawan ay pumayat at nangangalikod. ²⁵Ako ay naging kutya ng aking mga tagaparatang; kapag nakikita nila ako, iginagalaw nila ang kanilang mga ulo.

²⁶Tulungan mo ako, O aking Ama; iligtas mo ako ayon sa iyong wagas na pag-ibig. ²⁷Ipaalam mo sa kanila na ito ay iyong kamay, na ikaw, aking Ama, ang gumawa nito. ²⁸Manumpa man sila, ngunit ikaw ay magpapala. Kapag bumangon sila ay mapapahiya, ngunit magsasaya ang iyong lingkod. ²⁹Madamitan nawa ng kasiraang-puri ang aking mga tagaparatang; balutin nawa nila ang kanilang sarili ng kanilang kahihiyan tulad ng isang balabal.

³⁰Sa pamamagitan ng aking bibig ay magbibigay ako ng masaganang pasasalamat sa ating Ama; sa gitna ng maraming tao ay pupurihin ko siya. ³¹Sapagkat tumitindig siya sa kanan ng nangangailangan, upang iligtas siya mula sa mga humahatol sa kaniyang kaluluwa.