Zabur 109 FHB Father's Heart Bible™

109 ¹Ey hamdu sanoyimning Otasi, jim turmagin, ²chunki menga qarshi yovuz va makkor ogʻizlar ochildi; ular yolgʻonchi tillari bilan menga qarshi gapirmoqda. ³Nafrat soʻzlari bilan ular meni oʻrab olishdi, sababsiz menga hujum qilishadi. ⁴Sevgimning evaziga ular meni ayblashadi, lekin men oʻzimni ibodatga baxshida qilaman. ⁵Yaxshiligimga yomonlik bilan, sevgimga nafrat bilan javob qaytarishadi.

⁶Unga qarshi yovuz bir odamni tayinlagin; ayblovchi uning oʻng tomonida tursin. ⁷U hukm qilinganda, aybdor chiqsin; uning ibodati gunoh boʻlsin. ⁸Umri qisqa boʻlsin; lavozimini boshqa birov egallasin. ^a a v8 Havoriylar Yahudo Ishqariyotning oʻrniga Mattiyoni tanlaganlarida, Butrus bu oyatni unga nisbatan qoʻllagan edi — Havoriylar 1:20. ⁹Bolalari yetim qolsin, xotini esa beva boʻlsin. ¹⁰Bolalari daydib, tilanchilik qilsin, vayrona uylaridan quvilsin. ¹¹Qarz egasi uning bor-yoʻgʻini tortib olsin; begonalar mehnati samarasini talon-taroj qilsin. ¹²Unga mehribonlik koʻrsatadigan hech kim boʻlmasin, yetim bolalariga rahm qiladigan ham boʻlmasin. ¹³Avlodi qirqilsin; nomlari kelgusi avlodda oʻchirilsin. ¹⁴Ota-bobolarining aybi Otamiz oldida eslansin, onasining gunohi esa oʻchirilmasin. ¹⁵Gunohlari doimo Otamiz oldida tursin, toki U ularning xotirasini yer yuzidan oʻchirib tashlasin.

¹⁶Chunki u mehribonlik koʻrsatishni esiga olmadi, balki kambagʻal, muhtoj va dili siniqlarni taʼqib qildi, ularni oʻlimga mahkum etish uchun. ¹⁷U laʼnatlashni sevardi; laʼnat oʻziga qaytsin. U barakadan zavqlanmadi; baraka undan yiroq boʻlsin. ¹⁸U laʼnatni oʻziga libos qilib kiydi; u suvdek tanasiga singib, yogʻdek suyaklariga shimilsin. ¹⁹U oʻzini oʻrab turadigan libosdek, doimo bogʻlab yuradigan belbogʻdek boʻlsin. ²⁰Meni ayblovchilarga Otamizdan beriladigan mukofot shu boʻlsin, jonimga qarshi yomon soʻz aytuvchilarga ham.

²¹Lekin Sen, ey Hukmdor Ota, Oʻz noming haqqi-hurmati menga mehr koʻrsatgin; sodiq sevging yaxshi boʻlgani uchun, meni qutqargin. ²²Chunki men kambagʻal va muhtojman, ichimda yuragim yarador. ²³Men soyadek kechqurun soʻnib boraman; chigirtkadek silkib tashlanaman. ²⁴Tizzalarim roʻzadan holsizlanib ketdi; tanam ozib, qoqsuyak boʻlib qoldi. ²⁵Meni ayblovchilar uchun masxara boʻlib qoldim; ular meni koʻrganda, boshlarini chayqashadi.

²⁶Menga yordam bergin, ey Otam; sodiq sevging boʻyicha meni qutqargin. ²⁷Bilib qoʻyishsinki, bu Sening qoʻlingdir, buni Sen, Otam, qilgansan. ²⁸Ular laʼnatlashaversin, lekin Sen barakalaysan. Ular qoʻzgʻolganda uyatga qolishadi, ammo quling quvonadi. ²⁹Meni ayblovchilar sharmandalik bilan kiyinsin; oʻz uyatiga toʻndek oʻralib olsin.

³⁰Ogʻzim bilan Otamizga katta shukronalar aytaman; olomon ichra Uni ulugʻlayman. ³¹Chunki U muhtojning oʻng tomonida turadi, uning jonini hukm qiluvchilardan qutqarish uchun.