Salmo 109

109 ¹O Amahan sa akong pagdayeg, ayaw paghilom, ²kay ang daotan ug malimbongong mga baba nabuka batok kanako; nagsulti sila batok kanako pinaagi sa bakakong mga dila. ³Pinaagi sa mga pulong sa pagdumot gilibotan nila ako, ug gisulong nila ako nga walay hinungdan. ⁴Baylo sa akong gugma gipasanginlan nila ako, apan gitugyan ko ang akong kaugalingon sa pag-ampo. ⁵Gibalosan nila ako ug daotan baylo sa maayo, ug pagdumot baylo sa akong gugma.

⁶Pagtudlo ug usa ka daotang tawo batok kaniya; patindoga ang usa ka tigpasangil sa iyang tuong kamot. ⁷Sa dihang hukman na siya, mogawas unta siya nga sad-an; mahimo untang sala ang iyang pag-ampo. ⁸Mahimo untang diyutay ang iyang mga adlaw; kuhaon unta sa lain ang iyang katungdanan. ^a a v8 Gigamit ni Pedro kini nga bersikulo alang kang Judas Iscariote sa dihang gipili sa mga apostoles si Matias aron mopuli kaniya — Buhat 1:20. ⁹Mahimo untang ilo sa amahan ang iyang mga anak, ug balo ang iyang asawa. ¹⁰Maglatagaw unta ug magpakilimos ang iyang mga anak, giabog gikan sa ilang gun-ob nga mga panimalay. ¹¹Sakmiton unta sa tigpahulam ang tanan niyang gipanag-iya; tulison unta sa mga dumuduong ang bunga sa iyang paghago. ¹²Wala untay bisan usa nga magpakita ug kalolot kaniya, ni bisan kinsa nga maluoy sa iyang mga anak nga ilo sa amahan. ¹³Puohon unta ang iyang mga kaliwat; papason unta ang ilang ngalan sa sunod nga kaliwatan. ¹⁴Hinumdoman unta atubangan sa atong Amahan ang kasal-anan sa iyang mga amahan, ug dili unta mapapas ang sala sa iyang inahan. ¹⁵Anaa unta kanunay sa atubangan sa atong Amahan ang ilang mga sala, aron papason niya ang handumanan kanila gikan sa yuta.

¹⁶Kay wala siya mahinumdom sa pagpakita ug kalolot, apan gigukod niya ang kabos ug ang timawa ug ang nadugmokan ug kasingkasing, aron sa pagpatay kanila. ¹⁷Nahigugma siya sa pagtunglo; mobalik unta kini kaniya. Wala siya mahimuot sa panalangin; magpabilin unta kini nga halayo kaniya. ¹⁸Gibistihan niya ang iyang kaugalingon sa pagtunglo ingon nga iyang bisti; mosulod unta kini sa iyang lawas sama sa tubig, sama sa lana ngadto sa iyang mga bukog. ¹⁹Mahimo unta kini nga sama sa bisti nga iyang gilukop sa iyang kaugalingon, sama sa bakos nga iyang ginasul-ob kanunay. ²⁰Mao unta kini ang balos sa akong mga tigpasangil gikan sa atong Amahan, sa mga nagsulti ug daotan batok sa akong kalag.

²¹Apan ikaw, O Soberanong Amahan, pakitai ako ug kalolot alang sa imong ngalan; kay maayo ang imong gugmang walay paglubad, luwasa ako. ²²Kay kabos ako ug timawa, ug ang akong kasingkasing samdan sa akong sulod. ²³Nagakahanaw ako sama sa anino sa pagkagabii; giwakli ako sama sa dulon. ²⁴Ang akong mga tuhod naluya tungod sa pagpuasa; ang akong lawas niwang ug uga na. ²⁵Nahimo akong talamayon sa akong mga tigpasangil; kon makita nila ako, maglingolingo sila sa ilang ulo.

²⁶Tabangi ako, O akong Amahan; luwasa ako sumala sa imong gugmang walay paglubad. ²⁷Ipahibalo kanila nga kini imong kamot, nga ikaw, akong Amahan, ang nagbuhat niini. ²⁸Tugoti sila sa pagtunglo, apan ikaw mopanalangin. Kon motindog sila maulawan sila, apan ang imong alagad magmaya. ²⁹Mabistihan unta sa kaulawan ang akong mga tigpasangil; maglukop unta sila sa ilang kaulaw sama sa usa ka kupo.

³⁰Pinaagi sa akong baba magpasalamat ako pag-ayo sa atong Amahan; taliwala sa panon sa katawhan dayegon ko siya. ³¹Kay nagbarog siya sa tuong kamot sa timawa, aron sa pagluwas kaniya gikan sa mga naghukom sa iyang kalag.