ਜ਼ਬੂਰ 109

109 ¹ ਹੇ ਮੇਰੀ ਉਸਤਤ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹੋ, ² ਕਿਉਂ ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਮੂੰਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਹਨ; ਓਹ ਝੂਠੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ³ ਓਹ ਵੈਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ⁴ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਬਦਲੇ ਓਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ⁵ ਓਹ ਭਲਿਆਈ ਦੇ ਬਦਲੇ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਿਆਈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵੈਰ ਮੋੜਦੇ ਹਨ।

⁶ ਕਿਸੇ ਦੁਸ਼ਟ ਨੂੰ ਠਹਿਰਾ ਉਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ; ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇ। ⁷ ਜਦ ਉਹ ਦਾ ਨਿਆਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਸ਼ੀ ਨਿੱਕਲੇ; ਉਹ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪਾਪ ਬਣ ਜਾਵੇ। ⁸ ਉਹ ਦੇ ਦਿਨ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੋਣ; ਉਹ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਲੈ ਲਵੇ। ^a a v8 ਪਤਰਸ ਨੇ ਇਹ ਆਇਤ ਯਹੂਦਾ ਇਸਕਰਿਓਤੀ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ, ਜਦ ਰਸੂਲਾਂ ਨੇ ਉਹ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਣ ਲਈ ਮੱਤਿਯਾਹ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ — ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 1:20। ⁹ ਉਹ ਦੇ ਬੱਚੇ ਯਤੀਮ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿਧਵਾ। ¹⁰ ਉਹ ਦੇ ਬੱਚੇ ਭਟਕਦੇ ਤੇ ਭੀਖ ਮੰਗਦੇ ਫਿਰਨ, ਆਪਣੇ ਉੱਜੜੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਜਾਣ। ¹¹ ਕਰਜ਼ਦਾਤਾ ਉਹ ਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਖੋਹ ਲਵੇ; ਓਪਰੇ ਲੋਕ ਉਹ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਫਲ ਲੁੱਟ ਲੈਣ। ¹² ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਦਯਾ ਕਰੇ ਉਹ ਉੱਤੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਉਹ ਦੇ ਯਤੀਮ ਬੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤਰਸ ਖਾਵੇ। ¹³ ਉਹ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਕੱਟੀ ਜਾਵੇ; ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ¹⁴ ਉਹ ਦੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਬਦੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੇਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਪਾਪ ਨਾ ਮਿਟਾਇਆ ਜਾਵੇ। ¹⁵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ।

¹⁶ ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਨੇ ਦਯਾ ਕਰਨੀ ਚੇਤੇ ਨਾ ਰੱਖੀ, ਸਗੋਂ ਗਰੀਬ, ਲੋੜਵੰਦ ਅਤੇ ਟੁੱਟੇ-ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟੇ। ¹⁷ ਉਹ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ ਸਰਾਪ ਦੇਣਾ; ਸੋ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੀ ਮੁੜ ਆਵੇ। ਉਹ ਨੂੰ ਕੋਈ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾ ਹੋਈ ਅਸੀਸ ਦੇਣ ਵਿੱਚ; ਸੋ ਇਹ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ¹⁸ ਉਹ ਨੇ ਸਰਾਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਸਤਰ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨਿਆ; ਸੋ ਇਹ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਉਹ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਤੇਲ ਵਾਂਗ ਉਹ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ। ¹⁹ ਇਹ ਉਸ ਬਸਤਰ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ ਜਿਹੜਾ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਪੇਟੀ ਵਾਂਗ ਜਿਹੜੀ ਉਹ ਸਦਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ। ²⁰ ਇਹ ਮੇਰੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਹੋਵੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੋ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੁਰਾ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।

²¹ ਪਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਦੇ ਨਮਿੱਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਭਲਿਆਈ ਕਰ; ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰੇਮ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਛੁਡਾ। ²² ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਘਾਇਲ ਹੈ। ²³ ਮੈਂ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਾਂਗ ਮਿਟ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਵੇਲੇ; ਮੈਂ ਟਿੱਡੀ ਵਾਂਗ ਝਾੜ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ²⁴ ਮੇਰੇ ਗੋਡੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸੁੱਕ ਕੇ ਪਤਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ²⁵ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਨਿੰਦਿਆ ਦਾ ਥਾਂ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਜਦ ਓਹ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।

²⁶ ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ; ਆਪਣੇ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ²⁷ ਓਹ ਜਾਣ ਲੈਣ ਕਿ ਇਹ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਹੈ, ਕਿ ਤੂੰ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਇਹ ਕੀਤਾ ਹੈ। ²⁸ ਓਹ ਭਾਵੇਂ ਸਰਾਪ ਦੇਣ, ਪਰ ਤੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇਵੇਂਗਾ। ਜਦ ਓਹ ਉੱਠਣਗੇ ਤਾਂ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ। ²⁹ ਮੇਰੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਪਹਿਨ ਲੈਣ; ਓਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਚੋਗੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਪੇਟ ਲੈਣ।

³⁰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਾਂਗਾ; ਭੀੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੈਂ ਉਹ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਾਂਗਾ। ³¹ ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਲੋੜਵੰਦ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ ਜੋ ਉਹ ਦੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।