Maxxanfameera

Faarfannaa 109 FHB Father's Heart Bible™

Ajaja kee isa jalqabaa irratti hir'ina 15% →
Kitaaba

Himataan Haa Dhaabatu

Hogganaa faarfattootaaf. Kan Daawit. Faarfannaa.

Nama himatame tokko abaarsa dheeraa fi hadhaaʼaa isa jaalala isaa jibbaan deebise irratti deebisa—biraan hojii isaa haa fudhatu, ijoolleen isaa abbaa malee haa ta'an. Achiin dhiisa: ani hiyyeessa, rakkataa dha; isaan haa abaaran, Abbaan koo garuu haa eebbisu.

Boqonnaa 109.

Yaa Abbaa galata koo, hin callisin, Afaan hamaa fi gowwoomsaan natti banameeraatii; arraba sobaatiin natti dubbatu. Dubbii jibbaatiin na marsaniiru, sababii malees natti duulu. Jaalala koof deebii natti himatu, ani garuu kadhannaaf of kenna. Gaarii bakka hamaa naaf deebisu, jaalala koo immoo bakka jibbaatiin.

Nama hamaa isatti muuti; himataan harka mirgaa isaa irra haa dhaabatu. Yeroo murtiin itti kennamu, yakkamaa ta'ee haa ba'u; kadhannaan isaas cubbuu haa ta'u. Guyyaan isaa xiqqaa haa ta'u; hojiin isaa nama biraatiin haa fudhatamu. a a v8 Phexros caqasa kana Yihuudaa Iskaariyootiif fayyadame, yeroo ergamoonni bakka isaa bu'uuf Maatiyaas filatan — Hojii Ergamootaa 1:20. Ijoolleen isaa abbaa malee haa ta'an, niitiin isaas haadha hiyyeessaa haa taatu. Ijoolleen isaa mana isaanii diigame keessaa ari'amanii, kadhachaa haa naanna'an. Liqeeffamaan waan inni qabu hundumaa haa fudhatu; alagaan firii dadhabbii isaa haa saamu. Nama gaarummaa isaaf godhu tokkollee haa hin jiraatin; ijoolleen isaa abbaa hin qabne nama isaaniif araaramu illee haa hin jiraatin. Sanyiin isaa haa muramu; maqaan isaanii dhaloota itti aanu keessatti haa haqamu. Yakki abboota isaa Abbaa keenya duratti haa yaadatamu, cubbuun haadha isaas hin haqamin. Cubbuun isaanii yeroo hundaa Abbaa keenya duratti haa ta'u, akka inni yaadannoo isaanii lafa irraa haqu.

Inni gaarummaa gochuu hin yaadanne, garuu hiyyeessaa fi rakkataa fi garaa cabaa ari'e, akka ajjeefamaniif. Inni abaarsa jaallate; isatti haa deebi'u. Eebba hin jaallanne; isa irraa haa fagaatu. Abaarsa akka uffata isaatti of uffate; akka bishaanii qaama isaa keessa, akka zayitaa lafee isaa keessa haa seenu. Akka uffata of marsuu, akka suphee yeroo hundaa hidhatuu haa ta'u. Kun gatii himattoota koo, warra lubbuu koo irratti hamaa dubbatanii, Abbaa keenya irraa haa ta'u.

Ati garuu, yaa Abbaa Bulchaa, maqaa keef jedhii gaarummaa natti godhi; gaarummaan kee kan kakuu gaarii waan ta'eef na baasi. Ani hiyyeessaa fi rakkataa dha, garaan koos na keessatti madeeffameera. Akka gaaddidduu galgalaa nan dhabama; akka hanqaaquutti nan ittifama. Jilbi koo sababii soomuu irraa laafeera; qaamni koo gogee dadhabeera. Himattoota koof qoostuu ta'eera; yoo na argan mataa isaanii raasu.

Yaa Abbaa koo, na gargaari; gaarummaa kee kan kakuutiin na oolchi. Kun harka kee akka ta'e, ati yaa Abbaa koo akka kana goote haa beekan. Isaan haa abaaran, ati garuu in eebbista. Yeroo kaatan in qaanofu, garbichi kee garuu in gammada. Himattoonni koo salphinaan haa uffataman; qaanii isaanii akka huccuu of haa marsan.

Afaan kootiin Abbaa keenyaaf galata guddaa nan galcha; gidduu ummataa nan galateeffadha. Inni harka mirgaa rakkataa bira in dhaabata, lubbuu isaa irratti murtii kennan irraa isa oolchuuf.