Himataan Haa Dhaabatu
Hogganaa faarfattootaaf. Kan Daawit. Faarfannaa.
Nama himatame tokko abaarsa dheeraa fi hadhaaʼaa isa jaalala isaa jibbaan deebise irratti deebisa—biraan hojii isaa haa fudhatu, ijoolleen isaa abbaa malee haa ta'an. Achiin dhiisa: ani hiyyeessa, rakkataa dha; isaan haa abaaran, Abbaan koo garuu haa eebbisu.
109 1Yaa Abbaa galata koo, hin callisin, 2Afaan hamaa fi gowwoomsaan natti banameeraatii; arraba sobaatiin natti dubbatu. 3Dubbii jibbaatiin na marsaniiru, sababii malees natti duulu. 4Jaalala koof deebii natti himatu, ani garuu kadhannaaf of kenna. 5Gaarii bakka hamaa naaf deebisu, jaalala koo immoo bakka jibbaatiin.
6Nama hamaa isatti muuti; himataan harka mirgaa isaa irra haa dhaabatu. 7Yeroo murtiin itti kennamu, yakkamaa ta'ee haa ba'u; kadhannaan isaas cubbuu haa ta'u. 8Guyyaan isaa xiqqaa haa ta'u; hojiin isaa nama biraatiin haa fudhatamu. a a v8 Phexros caqasa kana Yihuudaa Iskaariyootiif fayyadame, yeroo ergamoonni bakka isaa bu'uuf Maatiyaas filatan — Hojii Ergamootaa 1:20. 9Ijoolleen isaa abbaa malee haa ta'an, niitiin isaas haadha hiyyeessaa haa taatu. 10Ijoolleen isaa mana isaanii diigame keessaa ari'amanii, kadhachaa haa naanna'an. 11Liqeeffamaan waan inni qabu hundumaa haa fudhatu; alagaan firii dadhabbii isaa haa saamu. 12Nama gaarummaa isaaf godhu tokkollee haa hin jiraatin; ijoolleen isaa abbaa hin qabne nama isaaniif araaramu illee haa hin jiraatin. 13Sanyiin isaa haa muramu; maqaan isaanii dhaloota itti aanu keessatti haa haqamu. 14Yakki abboota isaa Abbaa keenya duratti haa yaadatamu, cubbuun haadha isaas hin haqamin. 15Cubbuun isaanii yeroo hundaa Abbaa keenya duratti haa ta'u, akka inni yaadannoo isaanii lafa irraa haqu.
16Inni gaarummaa gochuu hin yaadanne, garuu hiyyeessaa fi rakkataa fi garaa cabaa ari'e, akka ajjeefamaniif. 17Inni abaarsa jaallate; isatti haa deebi'u. Eebba hin jaallanne; isa irraa haa fagaatu. 18Abaarsa akka uffata isaatti of uffate; akka bishaanii qaama isaa keessa, akka zayitaa lafee isaa keessa haa seenu. 19Akka uffata of marsuu, akka suphee yeroo hundaa hidhatuu haa ta'u. 20Kun gatii himattoota koo, warra lubbuu koo irratti hamaa dubbatanii, Abbaa keenya irraa haa ta'u.
21Ati garuu, yaa Abbaa Bulchaa, maqaa keef jedhii gaarummaa natti godhi; gaarummaan kee kan kakuu gaarii waan ta'eef na baasi. 22Ani hiyyeessaa fi rakkataa dha, garaan koos na keessatti madeeffameera. 23Akka gaaddidduu galgalaa nan dhabama; akka hanqaaquutti nan ittifama. 24Jilbi koo sababii soomuu irraa laafeera; qaamni koo gogee dadhabeera. 25Himattoota koof qoostuu ta'eera; yoo na argan mataa isaanii raasu.
26Yaa Abbaa koo, na gargaari; gaarummaa kee kan kakuutiin na oolchi. 27Kun harka kee akka ta'e, ati yaa Abbaa koo akka kana goote haa beekan. 28Isaan haa abaaran, ati garuu in eebbista. Yeroo kaatan in qaanofu, garbichi kee garuu in gammada. 29Himattoonni koo salphinaan haa uffataman; qaanii isaanii akka huccuu of haa marsan.
30Afaan kootiin Abbaa keenyaaf galata guddaa nan galcha; gidduu ummataa nan galateeffadha. 31Inni harka mirgaa rakkataa bira in dhaabata, lubbuu isaa irratti murtii kennan irraa isa oolchuuf.