சங்கீதம் 109

109 ¹ என் துதியின் பிதாவே, மௌனமாயிராதேயும், ² ஏனெனில் துன்மார்க்கமும் கபடமுமுள்ள வாய்கள் எனக்கு விரோதமாய்த் திறந்திருக்கின்றன; பொய்நாவினால் அவர்கள் எனக்கு விரோதமாய்ப் பேசுகிறார்கள். ³ பகையின் வார்த்தைகளால் அவர்கள் என்னைச் சூழ்ந்துகொள்கிறார்கள், முகாந்தரமில்லாமல் என்னை எதிர்த்துப் போராடுகிறார்கள். ⁴ என் அன்புக்குப் பதிலாக அவர்கள் என்மேல் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள், ஆனால் நான் ஜெபத்தில் நிலைத்திருக்கிறேன். ⁵ அவர்கள் நன்மைக்குப் பதிலாய் எனக்குத் தீமையை சரிக்கட்டுகிறார்கள், என் அன்புக்குப் பதிலாய்ப் பகையையும் சரிக்கட்டுகிறார்கள்.

⁶ ஒரு துன்மார்க்கனை அவனுக்கு விரோதமாய் ஏற்படுத்தும்; அவனுடைய வலதுபக்கத்தில் ஒரு குற்றஞ்சாட்டி நிற்கட்டும். ⁷ அவன் நியாயந்தீர்க்கப்படும்போது, குற்றவாளியாய்த் தீர்க்கப்படட்டும்; அவனுடைய ஜெபம் பாவமாய் மாறட்டும். ⁸ அவனுடைய நாட்கள் சுருங்கிப்போகட்டும்; அவனுடைய பதவியை வேறொருவன் எடுத்துக்கொள்ளட்டும். ^a a v8 அப்போஸ்தலர்கள் யூதாஸ்காரியோத்துக்குப் பதிலாய் மத்தியாவைத் தெரிந்துகொண்டபோது, பேதுரு இந்த வசனத்தை யூதாஸ்காரியோத்துக்கு ஏற்றி விளக்கினார் — அப்போஸ்தலர் 1:20. ⁹ அவனுடைய பிள்ளைகள் தந்தையற்றவர்களாகட்டும், அவனுடைய மனைவி விதவையாகட்டும். ¹⁰ அவனுடைய பிள்ளைகள் அலைந்து பிச்சையெடுக்கட்டும், பாழடைந்த தங்கள் வீடுகளிலிருந்து துரத்தப்படட்டும். ¹¹ கடன்கொடுத்தவன் அவனுக்குள்ள யாவையும் பறித்துக்கொள்ளட்டும்; அவன் உழைப்பின் பலனை அந்நியர் கொள்ளையிடட்டும். ¹² அவனுக்குத் தயவு காட்ட ஒருவரும் இராதிருக்கட்டும், அவனுடைய தந்தையற்ற பிள்ளைகளுக்கு இரங்க ஒருவரும் இராதிருக்கட்டும். ¹³ அவனுடைய சந்ததி அற்றுப்போகட்டும்; அடுத்த தலைமுறையில் அவர்களுடைய பேர் அழிக்கப்படட்டும். ¹⁴ அவனுடைய முன்னோர்களின் அக்கிரமம் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக நினைவுகூரப்படட்டும், அவனுடைய தாயின் பாவம் அழிக்கப்படாதிருக்கட்டும். ¹⁵ அவர்களுடைய பாவங்கள் எப்போதும் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக இருக்கட்டும், அவர் அவர்களுடைய நினைவைப் பூமியிலிருந்து அழித்துப்போடும்படிக்கே.

¹⁶ ஏனெனில் அவன் தயவு காட்ட நினையாமல், எளியவனையும் தேவையுள்ளவனையும் மனமுடைந்தவனையும் பின்தொடர்ந்தான், அவர்களைக் கொலைசெய்யும்படி. ¹⁷ அவன் சாபத்தை நேசித்தான்; அது அவன்மேல் திரும்பிவரட்டும். ஆசீர்வாதத்தில் அவன் பிரியப்படவில்லை; அது அவனைவிட்டுத் தூரமாய் விலகட்டும். ¹⁸ அவன் சாபத்தைத் தன் வஸ்திரமாய் உடுத்திக்கொண்டான்; அது தண்ணீரைப்போல் அவன் உள்ளத்திற்குள்ளும், எண்ணெயைப்போல் அவன் எலும்புகளுக்குள்ளும் ஊடுருவட்டும். ¹⁹ அது அவன் தன்னைச் சுற்றிக்கொள்ளும் வஸ்திரத்தைப்போலும், எப்போதும் கட்டிக்கொள்ளும் கச்சையைப்போலும் இருக்கட்டும். ²⁰ இதுவே என்மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறவர்களுக்கு வரும் பலனாயிருக்கட்டும், எங்கள் பிதாவினிடத்திலிருந்து, என் ஆத்துமாவுக்கு விரோதமாய்த் தீமை பேசுகிறவர்களுக்கே.

²¹ ஆனால் நீரோ, ஆண்டவராகிய பிதாவே, உம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் என்னோடு தயவாய் நடந்துகொள்ளும்; உம்முடைய உடன்படிக்கையின் அன்பு நல்லதாயிருக்கிறபடியால், என்னை விடுவியும். ²² ஏனெனில் நான் எளியவனும் தேவையுள்ளவனுமாயிருக்கிறேன், என் இருதயம் எனக்குள்ளே காயப்பட்டிருக்கிறது. ²³ மாலைநேர நிழலைப்போல் நான் மறைந்துபோகிறேன்; வெட்டுக்கிளியைப்போல் நான் உதறித்தள்ளப்படுகிறேன். ²⁴ உபவாசத்தினால் என் முழங்கால்கள் தளர்ந்துபோயின; என் சரீரம் மெலிந்து வற்றிப்போயிற்று. ²⁵ என்மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறவர்களுக்கு நான் நிந்தையின் பொருளானேன்; அவர்கள் என்னைக் காணும்போது தங்கள் தலைகளை அசைக்கிறார்கள்.

²⁶ என் பிதாவே, எனக்கு உதவிசெய்யும்; உம்முடைய உடன்படிக்கையின் அன்பின்படி என்னை இரட்சியும், ²⁷ இது உம்முடைய கரம் என்பதை அவர்கள் அறியட்டும், என் பிதாவே, நீரே இதைச் செய்தீர் என்பதையும் அறியட்டும். ²⁸ அவர்கள் சபிக்கட்டும், ஆனால் நீர் ஆசீர்வதிப்பீர். அவர்கள் எழும்பும்போது வெட்கமடைவார்கள், ஆனால் உம்முடைய அடியேன் மகிழ்ச்சியடைவான். ²⁹ என்மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறவர்கள் அவமானத்தை உடுத்திக்கொள்ளட்டும்; தங்கள் வெட்கத்தை ஒரு அங்கியைப்போல் தங்களைச் சுற்றிப் போர்த்திக்கொள்ளட்டும்.

³⁰ என் வாயினால் எங்கள் பிதாவை மிகவும் ஸ்தோத்திரிப்பேன்; திரளான ஜனங்களின் நடுவே அவரைத் துதிப்பேன். ³¹ ஏனெனில் தேவையுள்ளவனுடைய ஆத்துமாவை ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கிறவர்களுக்கு அவனைத் தப்புவிக்கும்படி, அவர் அவனுடைய வலதுபக்கத்தில் நிற்கிறார்.