ଗୀତସଂହିତା 109 FHB Father's Heart Bible™

109 ¹ହେ ମୋହର ପ୍ରଶଂସାର ପିତା, ନୀରବ ହୁଅ ନାହିଁ, ²କାରଣ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରବଞ୍ଚକ ମୁଖ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହୋଇଅଛି; ସେମାନେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଜିହ୍ଵାରେ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ କଥା କହନ୍ତି। ³ସେମାନେ ଘୃଣାର ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ମୋତେ ଘେରିଅଛନ୍ତି, ପୁଣି ବିନା କାରଣରେ ମୋତେ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି। ⁴ମୋହର ପ୍ରେମର ପ୍ରତିଦାନରେ ସେମାନେ ମୋʼ ଉପରେ ଦୋଷାରୋପ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଆପଣାକୁ ନିବେଦନ କରେ। ⁵ସେମାନେ ମୋʼ ଉପକାର ବଦଳରେ ଅପକାର, ପୁଣି ମୋʼ ପ୍ରେମ ବଦଳରେ ଘୃଣା ପ୍ରତିଦାନ କରନ୍ତି।

⁶ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଜଣେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ନିଯୁକ୍ତ କର; ତାହାର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଏକ ଅଭିଯୋଗକାରୀ ଠିଆ ହେଉ। ⁷ତାହାର ବିଚାର ହେବା ସମୟରେ ସେ ଦୋଷୀ ହୋଇ ବାହାରୁ; ତାହାର ପ୍ରାର୍ଥନା ପାପ ହୋଇଯାଉ। ⁸ତାହାର ଦିନ ଅଳ୍ପ ହେଉ; ତାହାର ପଦ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଗ୍ରହଣ କରୁ। ^a a v8 ପ୍ରେରିତମାନେ ଯିହୂଦା ଇଷ୍କାରିୟୋତୀୟର ସ୍ଥାନରେ ମଥିୟଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କଲା ବେଳେ ପିତର ଏହି ପଦ ତାହା ପ୍ରତି ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିଲେ — ପ୍ରେରିତ ୧:୨୦। ⁹ତାହାର ସନ୍ତାନମାନେ ପିତୃହୀନ ହେଉନ୍ତୁ, ପୁଣି ତାହାର ଭାର୍ଯ୍ୟା ବିଧବା ହେଉ। ¹⁰ତାହାର ସନ୍ତାନମାନେ ଭ୍ରମଣ କରି ଭିକ୍ଷା ମାଗନ୍ତୁ, ଆପଣାମାନଙ୍କ ଉଜାଡ଼ ଗୃହରୁ ତାଡ଼ିତ ହେଉନ୍ତୁ। ¹¹ତାହାର ସର୍ବସ୍ଵ ମହାଜନ ଜବତ କରୁ; ତାହାର ଶ୍ରମର ଫଳ ଅପରିଚିତମାନେ ଲୁଟି ନେଉନ୍ତୁ। ¹²ତାହା ପ୍ରତି ଦୟା ବିସ୍ତାର କରିବାକୁ କେହି ନ ଥାଉ, କିଅବା ତାହାର ପିତୃହୀନ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା କରିବାକୁ କେହି ନ ଥାଉ। ¹³ତାହାର ବଂଶ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉ; ଆଗାମୀ ପୁରୁଷରେ ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଲୁପ୍ତ ହେଉ। ¹⁴ତାହାର ପିତୃପୁରୁଷଗଣର ଅପରାଧ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉ, ପୁଣି ତାହାର ମାତାର ପାପ ଲୁପ୍ତ ନ ହେଉ। ¹⁵ସେମାନଙ୍କ ପାପ ନିରନ୍ତର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଥାଉ, ଯେପରି ସେ ପୃଥିବୀରୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ମୃତି ଲୋପ କରନ୍ତି।

¹⁶କାରଣ ସେ ଦୟା ଦେଖାଇବାକୁ ସ୍ମରଣ କଲା ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଦୀନହୀନ, ଦରିଦ୍ର ଓ ଭଗ୍ନାନ୍ତଃକରଣ ବିଶିଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାଡ଼ନା କଲା। ¹⁷ସେ ଅଭିଶାପ ଭଲ ପାଇଲା; ତାହା ତାହା ଉପରକୁ ଫେରିଆସୁ। ସେ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆନନ୍ଦ କଲା ନାହିଁ; ତାହା ତାଠାରୁ ଦୂରରେ ରହୁ। ¹⁸ସେ ଅଭିଶାପକୁ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ତୁଲ୍ୟ ପରିଧାନ କଲା; ତାହା ଜଳ ତୁଲ୍ୟ ତାହାର ଶରୀର ଭିତରକୁ, ତୈଳ ତୁଲ୍ୟ ତାହାର ଅସ୍ଥି ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁ। ¹⁹ତାହା ତାହାର ଆପଣାକୁ ଆଚ୍ଛାଦନକାରୀ ବସ୍ତ୍ର ତୁଲ୍ୟ, ପୁଣି ନିରନ୍ତର ପରିହିତ କଟିବନ୍ଧନୀ ତୁଲ୍ୟ ହେଉ। ²⁰ମୋʼ ଅଭିଯୋଗକାରୀମାନଙ୍କ, ପୁଣି ମୋʼ ପ୍ରାଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମନ୍ଦ କଥା କହିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଏହା ପୁରସ୍କାର ହେଉ।

²¹ମାତ୍ର ହେ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ନାମ ସକାଶେ ମୋʼ ପ୍ରତି ଦୟା ବ୍ୟବହାର କର; କାରଣ ତୁମ୍ଭର ନିୟମର ଦୟା ମଙ୍ଗଳମୟ, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର। ²²କାରଣ ମୁଁ ଦୀନହୀନ ଓ ଦରିଦ୍ର, ପୁଣି ମୋʼ ଅନ୍ତରରେ ମୋହର ହୃଦୟ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହୋଇଅଛି। ²³ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳୀନ ଛାୟା ତୁଲ୍ୟ ମୁଁ କ୍ଷୟ ପାଉଅଛି; ପଙ୍ଗପାଳ ତୁଲ୍ୟ ମୁଁ ଝଡ଼ାହୋଇ ପଡ଼ୁଅଛି। ²⁴ଉପବାସ ହେତୁ ମୋହର ଆଣ୍ଠୁ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଅଛି; ମୋହର ଶରୀର କ୍ଷୀଣ ଓ କୃଶ ହୋଇଅଛି। ²⁵ମୁଁ ମୋʼ ଅଭିଯୋଗକାରୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ନିନ୍ଦାର ପାତ୍ର ହୋଇଅଛି; ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖିଲେ ଆପଣା ଆପଣା ମସ୍ତକ ହଲାନ୍ତି।

²⁶ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କର; ତୁମ୍ଭ ନିୟମର ଦୟା ଅନୁସାରେ ମୋତେ ପରିତ୍ରାଣ କର। ²⁷ଏହା ତୁମ୍ଭର ହସ୍ତ ବୋଲି, ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ଏହା କରିଅଛ ବୋଲି ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତୁ। ²⁸ସେମାନେ ଅଭିଶାପ ଦେଉନ୍ତୁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବ। ସେମାନେ ଉଠିଲେ ଲଜ୍ଜିତ ହେବେ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭର ଦାସ ଆନନ୍ଦ କରିବ। ²⁹ମୋʼ ଅଭିଯୋଗକାରୀମାନେ ଅପମାନରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେଉନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଉତ୍ତରୀୟ ତୁଲ୍ୟ ଆପଣା ଆପଣା ଲଜ୍ଜାରେ ଆପଣାକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରନ୍ତୁ।

³⁰ମୁଁ ଆପଣା ମୁଖ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ମହା ଧନ୍ୟବାଦ ଦେବି; ଜନଗହଳି ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରିବି। ³¹କାରଣ ଦରିଦ୍ରର ପ୍ରାଣକୁ ଦଣ୍ଡାଜ୍ଞା ଦେବା ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ତାହାର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି।