സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 106 FHB Father's Heart Bible™

106 ¹ഹല്ലേലൂയാ! നമ്മുടെ പിതാവിന് സ്തോത്രം ചെയ്യുവിൻ, അവിടുന്ന് നല്ലവനാകുന്നു; അവിടുത്തെ അചഞ്ചലസ്നേഹം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു.

²നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വീര്യപ്രവൃത്തികൾ ആർക്കു വിവരിക്കാനാകും, അവിടുത്തെ സ്തുതി മുഴുവൻ ആർക്കു ഘോഷിക്കാനാകും? ³ന്യായം പാലിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ, എപ്പോഴും നീതിയായത് പ്രവർത്തിക്കുന്നവർതന്നെ.

⁴ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ ജനത്തോടു കാണിക്കുന്ന പ്രീതിയോടെ എന്നെ ഓർക്കണമേ; അങ്ങയുടെ രക്ഷയുമായി എന്റെ അടുക്കൽ വരണമേ, ⁵അങ്ങയുടെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരുടെ അഭിവൃദ്ധി ഞാൻ കാണേണ്ടതിന്, അങ്ങയുടെ ജനതയുടെ സന്തോഷത്തിൽ ആനന്ദിക്കേണ്ടതിന്, അങ്ങയുടെ അവകാശജനത്തോടൊപ്പം ഉല്ലസിക്കേണ്ടതിന്.

⁶ഞങ്ങളുടെ പൂർവികരെപ്പോലെ ഞങ്ങൾ പാപം ചെയ്തു; ഞങ്ങൾ തെറ്റു ചെയ്തു, ഞങ്ങൾ ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിച്ചു. ⁷ഞങ്ങളുടെ പൂർവികർ ഈജിപ്തിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ, അങ്ങയുടെ അദ്ഭുതങ്ങൾ അവർ ഗണ്യമാക്കിയില്ല; അങ്ങയുടെ അചഞ്ചലസ്നേഹത്തിന്റെ ബാഹുല്യം അവർ ഓർത്തില്ല, സമുദ്രത്തിനരികെ മത്സരിച്ചു, ചെങ്കടലിനരികെ. ^a a v7 എബ്രായ: യം സൂഫ്, “ഞാങ്ങണക്കടൽ.” ⁸എന്നിട്ടും അവിടുന്ന് തന്റെ നാമത്തെപ്രതി അവരെ രക്ഷിച്ചു, തന്റെ മഹാശക്തി വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്. ⁹അവിടുന്ന് ചെങ്കടലിനെ ശാസിച്ചു, അതു വറ്റിവരണ്ടുപോയി; മരുഭൂമിയിലൂടെ എന്നപോലെ അവിടുന്ന് ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിലൂടെ അവരെ നടത്തി. ¹⁰അവരെ ദ്വേഷിച്ചവന്റെ കൈയിൽനിന്ന് അവിടുന്ന് അവരെ രക്ഷിച്ചു, ശത്രുവിന്റെ കൈയിൽനിന്ന് അവരെ വീണ്ടെടുത്തു. ¹¹വെള്ളം അവരുടെ വൈരികളെ മൂടിക്കളഞ്ഞു; അവരിൽ ഒരുവൻപോലും ശേഷിച്ചില്ല. ¹²അപ്പോൾ അവർ അവിടുത്തെ വചനങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചു; അവർ അവിടുത്തെ സ്തുതി പാടി.

¹³എന്നാൽ അവർ അവിടുത്തെ പ്രവൃത്തികൾ വേഗം മറന്നുകളഞ്ഞു; അവിടുത്തെ ആലോചനയ്ക്കായി അവർ കാത്തിരുന്നില്ല. ¹⁴മരുഭൂമിയിൽ അവർ അതിമോഹത്തിനു വഴങ്ങി, വിജനഭൂമിയിൽ അവർ നമ്മുടെ പിതാവിനെ പരീക്ഷിച്ചു. ¹⁵അതുകൊണ്ട് അവർ ചോദിച്ചത് അവിടുന്ന് അവർക്കു നല്കി, എന്നാൽ അവരുടെ ഇടയിൽ ക്ഷയരോഗം അയച്ചു. ¹⁶പാളയത്തിൽ അവർ മോശയോട് അസൂയപ്പെട്ടു, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വിശുദ്ധനായ അഹരോനോടും. ¹⁷ഭൂമി പിളർന്ന് ദാഥാനെ വിഴുങ്ങി, അബീരാമിന്റെ കൂട്ടത്തെ മൂടിക്കളഞ്ഞു. ¹⁸അവരുടെ കൂട്ടത്തിനെതിരേ തീ ജ്വലിച്ചു; അഗ്നിജ്വാല ദുഷ്ടന്മാരെ ദഹിപ്പിച്ചു.

¹⁹ഹോരേബിൽ അവർ ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ ഉണ്ടാക്കി വാർത്തുണ്ടാക്കിയ വിഗ്രഹത്തെ നമസ്കരിച്ചു. ²⁰പുല്ലു തിന്നുന്ന കാളയുടെ രൂപത്തിനായി തങ്ങളുടെ മഹത്ത്വത്തെ അവർ മാറ്റിക്കളഞ്ഞു. ²¹തങ്ങളുടെ രക്ഷകനായ നമ്മുടെ പിതാവിനെ അവർ മറന്നുകളഞ്ഞു, ഈജിപ്തിൽ മഹാകാര്യങ്ങൾ ചെയ്തവനെത്തന്നെ, ²²ഹാമിന്റെ ദേശത്ത് അദ്ഭുതങ്ങളും, ചെങ്കടലിനരികെ ഭയജനകമായ പ്രവൃത്തികളും. ^b b v22 ഹാമിന്റെ ദേശം എന്നത് ഈജിപ്തിന്റെ ഒരു പുരാതന കാവ്യനാമമാകുന്നു. ²³അതുകൊണ്ട് അവരെ നശിപ്പിക്കുമെന്ന് അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു— അവിടുത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവനായ മോശ, അവിടുത്തെ മുമ്പാകെ വിടവിൽ കയറിനിന്ന്, അവരെ നശിപ്പിക്കാതെ അവിടുത്തെ ക്രോധം തിരിച്ചുകളഞ്ഞിരുന്നില്ലെങ്കിൽ.

²⁴പിന്നീട് അവർ മനോഹരമായ ദേശത്തെ നിന്ദിച്ചു; അവിടുത്തെ വാഗ്ദാനം അവർ വിശ്വസിച്ചില്ല. ²⁵തങ്ങളുടെ കൂടാരങ്ങളിൽ അവർ പിറുപിറുത്തു, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ശബ്ദം അവർ കേട്ടില്ല. ²⁶അതുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് തന്റെ കൈ ഉയർത്തി ശപഥം ചെയ്തു, മരുഭൂമിയിൽ അവരെ വീഴ്ത്തുമെന്ന്, ²⁷അവരുടെ സന്തതിയെ ജനതകളുടെ ഇടയിൽ വീഴ്ത്തുമെന്നും, ദേശങ്ങളിലെല്ലാം അവരെ ചിതറിക്കുമെന്നും.

²⁸പെയോരിലെ ബാലിനോട് അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ ചേർത്തുകെട്ടി, നിർജീവദൈവങ്ങൾക്ക് അർപ്പിച്ച ബലികൾ അവർ തിന്നു. ²⁹തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളാൽ അവർ അവിടുത്തെ കോപിപ്പിച്ചു, അവരുടെ ഇടയിൽ ഒരു മഹാമാരി പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. ³⁰എന്നാൽ ഫീനെഹാസ് എഴുന്നേറ്റ് ഇടപെട്ടു, മഹാമാരി നിലച്ചു. ³¹അത് അവന് നീതിയായി കണക്കിടപ്പെട്ടു, എന്നേക്കും തലമുറതലമുറയായി. ³²മെരീബാ ജലത്തിനരികെ അവർ അവിടുത്തെ കോപിപ്പിച്ചു, അവർനിമിത്തം മോശയ്ക്കു ദോഷം ഭവിച്ചു, ³³എന്തെന്നാൽ അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിനെ കൈപ്പിച്ചു, അദ്ദേഹം അവിവേകമായി സംസാരിച്ചു.

³⁴ആ ജനതകളെ അവർ നശിപ്പിച്ചില്ല, നമ്മുടെ പിതാവ് അവരോടു കല്പിച്ചിരുന്നതുപോലെ, ³⁵എന്നാൽ അവർ ജനതകളോട് ഇടകലർന്നു, അവരുടെ രീതികൾ പഠിച്ചു. ³⁶അവരുടെ വിഗ്രഹങ്ങളെ അവർ സേവിച്ചു, അവ അവർക്ക് ഒരു കെണിയായിത്തീർന്നു. ³⁷തങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും അവർ ഭൂതങ്ങൾക്കു ബലിയർപ്പിച്ചു. ³⁸നിരപരാധികളുടെ രക്തം അവർ ചൊരിഞ്ഞു, തങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരുടെയും പുത്രിമാരുടെയും രക്തംതന്നെ, കനാന്റെ വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അവർ ബലിയർപ്പിച്ചവരുടെ രക്തം, ദേശം രക്തത്താൽ മലിനമായിത്തീർന്നു. ³⁹തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളാൽ അവർ അശുദ്ധരായി, തങ്ങളുടെ ചെയ്തികളാൽ അവർ പരസംഗം ചെയ്തു.

⁴⁰അങ്ങനെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കോപം തന്റെ ജനത്തോട് ജ്വലിച്ചു, തന്റെ അവകാശത്തെ അവിടുന്ന് വെറുത്തു. ⁴¹അവിടുന്ന് അവരെ ജനതകൾക്ക് ഏല്പിച്ചു, അവരെ ദ്വേഷിച്ചവർ അവരുടെമേൽ വാണു. ⁴²അവരുടെ ശത്രുക്കൾ അവരെ പീഡിപ്പിച്ചു, അവർ അവരുടെ അധികാരത്തിനു കീഴ്പെട്ടു. ⁴³പലവട്ടം അവിടുന്ന് അവരെ വിടുവിച്ചു, എന്നാൽ തങ്ങളുടെ എല്ലാ പദ്ധതികളിലും അവർ മത്സരത്തിനു മുതിർന്നു, തങ്ങളുടെ പാപത്തിൽ അവർ താണുപോയി. ⁴⁴എന്നിട്ടും അവരുടെ നിലവിളി കേട്ടപ്പോൾ അവിടുന്ന് അവരുടെ കഷ്ടതയെ കടാക്ഷിച്ചു. ⁴⁵അവർക്കുവേണ്ടി അവിടുന്ന് തന്റെ ഉടമ്പടി ഓർത്തു, തന്റെ അചഞ്ചലസ്നേഹത്തിന്റെ ആധിക്യത്തിനൊത്തവണ്ണം മനസ്സലിഞ്ഞു. ⁴⁶അവരെ ബന്ധികളാക്കിയ എല്ലാവർക്കും അവരോടു കനിവു തോന്നുമാറ് അവിടുന്ന് ചെയ്തു.

⁴⁷ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ, ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, ജനതകളുടെ ഇടയിൽനിന്ന് ഞങ്ങളെ ചേർത്തുകൂട്ടേണമേ; അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധനാമത്തിനു ഞങ്ങൾ സ്തോത്രം ചെയ്യേണ്ടതിനും അങ്ങയുടെ സ്തുതിയിൽ ഉല്ലസിക്കേണ്ടതിനുംതന്നെ.

⁴⁸ഇസ്രായേലിന്റെ പിതാവ് അനാദികാലംമുതൽ അനന്തകാലംവരെ വാഴ്ത്തപ്പെടുമാറാകട്ടെ! സകല ജനവും “ആമേൻ” എന്നു പറയട്ടെ. ഹല്ലേലൂയാ!