Uning sodiq sevgisi abadiy davom etadi

Xuddi shu tarix boshqa tomondan, tavba sifatida. Ular dengiz bo'yida unutdilar, cho'lda ochko'zlik qildilar, buzoq yasadilar, o'z bolalarini qurbon qildilar. Otamiz ularni qayta-qayta topshirdi, faryodlarini eshitdi va baribir ahdini yodga oldi.

106-bob.

Halleluyo! Otamizga shukur aytinglar, zero U yaxshidir; Uning ahd sevgisi abadiy davom etadi.

Otamizning qudratli ishlarini kim soʻzlab bera oladi, Uning butun hamdini kim eʼlon qila oladi? Adolatni saqlovchilar baxtlidir, doimo toʻgʻri ish qiladiganlar.

Meni eslagin, Otamiz, xalqingga koʻrsatadigan marhamating bilan; najoting bilan oldimga kelgin, toki Sen tanlaganlarning farovonligini koʻray, xalqingning shodligidan quvonay, merosing bilan birga shodlanay.

Biz ota-bobolarimiz kabi gunoh qildik; notoʻgʻri ish tutdik, fosiqlik qildik. Ota-bobolarimiz Misrda boʻlganlarida, Sening moʻjizalaringga eʼtibor bermadilar; ular Sening moʻl ahd sevgingni eslamadilar, balki dengiz boʻyida, Qizil dengiz oldida isyon koʻtardilar. ^a Shunga qaramay, U Oʻz nomi haqi ularni qutqardi, qudratli kuchini namoyon qilish uchun. U Qizil dengizga tanbeh berdi, u esa qurib qoldi; U ularni chuqur suvlardan, xuddi sahrodan oʻtkazgandek, oʻtkazdi. U ularni yomon koʻrgan kishining qoʻlidan qutqardi, ularni dushman qoʻlidan xalos qildi. Suvlar ularning raqiblarini qopladi; ulardan birortasi ham qolmadi. Shunda ular Uning soʻzlariga ishondilar; Unga hamdlar kuyladilar.

Lekin ular Uning ishlarini tez unutdilar; Uning maslahatini kutmadilar. Sahroda ular nafs-havasga berildilar, biyobonda esa Otamizni sinovdan oʻtkazdilar. Shunda U ularga soʻraganlarini berdi, biroq ularning orasiga ozdiruvchi dard yubordi. Qarorgohda ular Musoga hasad qildilar, Otamizning muqaddas bandasi Horunga ham. Yer yorilib, Datanni yutdi, Abiram toʻdasini ham qoplab oldi. Ularning toʻdasiga qarshi olov lovulladi; alanga fosiqlarni yondirib yubordi.

Xorebda ular buzoq yasadilar va quyma metall butga sajda qildilar. Ular oʻz shon-sharaflarini oʻt yeydigan hoʻkiz tasviriga almashtirdilar. Ular oʻzlarining Najotkori boʻlgan Otamizni unutdilar, U Misrda ulugʻ ishlar qilgan edi, Hom yurtida moʻjizalar, Qizil dengiz boʻyida dahshatli ishlar qilgan edi. ^b Shunda U ularni yoʻq qilaman, dedi — agar Uning tanlagan bandasi Muso yoriqqa kirib turmaganida, Uning oldida ularni halok qilishdan Uning gʻazabini qaytarmaganida edi.

Shunda ular goʻzal yurtni mensimadilar; Uning vaʼdasiga ishonmadilar. Ular chodirlarida norozilik qildilar, Otamizning ovoziga quloq solmadilar. Shunda U qoʻlini koʻtarib qasam ichdi, ularni sahroda halok qilishiga, ularning zurriyotini xalqlar orasida yiqitishiga, ularni yurtlar boʻylab sochib yuborishiga.

Ular Peor Baaliga qoʻshildilar, jonsiz xudolarga atalgan qurbonliklarni yedilar. Ular oʻz qilmishlari bilan Uni gʻazablantirdilar, ularning orasida vabo tarqaldi. Lekin Finxas oʻrnidan turib, oraga tushdi, shunda vabo toʻxtadi. Bu unga solihlik deb hisoblandi, to abad, barcha avlodlargacha. Meriba suvlari oldida ular Uni gʻazablantirdilar, ular tufayli Musoning boshiga kulfat tushdi, zero ular uning ruhini achchiqlantirdilar, shuning uchun u oʻylamay soʻz aytdi.

Ular xalqlarni yoʻq qilmadilar, Otamiz ularga buyurgan boʻlsa-da, aksincha, ular xalqlar bilan aralashib, ularning yoʻl-yoʻriqlarini oʻrgandilar. Ular oʻz butlariga xizmat qildilar, bu esa ular uchun tuzoqqa aylandi. Ular oʻz oʻgʻillarini, qizlarini jinlarga qurbon qildilar. Ular begunoh qon toʻkdilar, oʻz oʻgʻil-qizlarining qonini, ularni Kanon butlariga qurbon qildilar, shunda yurt qon bilan bulgʻandi. Ular oʻz qilmishlari bilan harom boʻldilar, oʻz xatti-harakatlari bilan fohishalik qildilar.

Shunday qilib, Otamizning gʻazabi Oʻz xalqiga qarshi alangalandi, U Oʻz merosidan nafratlandi. U ularni xalqlar qoʻliga topshirdi, ularni yomon koʻrganlar ular ustidan hukmronlik qildilar. Dushmanlari ularni ezdilar, ular dushman hokimiyati ostida qoldilar. U ularni koʻp bor qutqardi, lekin ular barcha rejalarida isyonga moyil edilar, oʻz gunohlari ichida botib ketdilar. Shunga qaramay, U ularning nolasini eshitganda, ularning kulfatiga nazar soldi. Ular haqqi U Oʻz ahdini esladi, Oʻzining moʻl sodiq sevgisiga koʻra rahm qildi. U ularni asir olganlarning barchasining qalbida ularga rahm uygʻotdi.

Bizni qutqargin, Otamiz, bizni xalqlar orasidan toʻplagin, toki Sening muqaddas nomingga shukur aytaylik, Senga hamdlar aytib shodlanaylik.

Isroilning Otasi azaldan to abadgacha muborak boʻlsin! Butun xalq: “Omin!” — desin. Halleluyo!