Dilovaniya Wî Herheyî Ye

Çar kom yek çîrokê vedibêjin: rêwiyên ku li çolê winda bûne, girtiyên di hesin de, bêaqilên ku ji hilbijartinên xwe nexweş ketine, û deryavanên ku jêhatîbûna wan ji aliyê bagerekê ve hat daqurtandin. Her yekê di tengahiya xwe de gazî Bavê me kir, her yek derbas bû, ji her yekê re tê gotin ku wê bi deng bibêje.

Beş 107.

Ji Bavê me re şikir bikin, çimkî ew qenc e; dilovaniya wî her û her dimîne.

Bila rizgarkiriyên Bavê me bêjin wiha—ewên ku wî ji destê dijmin rizgar kirin, û ji welatan, ji rojhilat û rojava, ji bakur û ji deryayê berhev kirin.

Hinek li çolê, li beyaran digeriyan; wan rêya bajarekî ku tê de bi cih bibin nedît. Birçî û tî, canê wan bêhal bû. Hingê wan di tengahiya xwe de gazî Bavê me kir, û wî ew ji derdên wan rizgar kirin. Wî ew bi rêyeke rast birin, da ku bigihîjin bajarekî ku tê de bi cih bibin. Bila ji ber dilovaniya wî ji Bavê me re şikir bikin, ji ber karên wî yên ecêb ên ku ji zarokên mirovan re kirine. Çimkî ew canê bi hesret têr dike û canê birçî bi tiştên qenc tije dike.

Hinek di tariyê û di siya mirinê de rûniştibûn, girtiyên di tengahiyê û di zincîrên hesinî de, çimkî wan li dijî gotinên Bavê me serî hildabû û şîreta Yê Herî Bilind biçûk dîtibû. Loma wî bi keda giran dilê wan nizim kir; ew terpilîn, û kesek tunebû ku alîkariya wan bike. Hingê wan di tengahiya xwe de gazî Bavê me kir, û wî ew ji derdên wan xilas kirin. Wî ew ji tariyê û ji siya mirinê derxistin, û zincîrên wan perçe perçe kirin. Bila ji ber dilovaniya wî ji Bavê me re şikir bikin, ji ber karên wî yên ecêb ên ku ji zarokên mirovan re kirine. Çimkî ew deriyên tunc dişkîne û şivên hesin diqetîne.

Hinek bi rêyên xwe yên serhildêr bûn bêaqil, û ji ber gunehên xwe tengahî kişand. Ew ji hemû xwarinê bêzar bûn û nêzîkî deriyên mirinê bûn. Hingê wan di tengahiya xwe de gazî Bavê me kir, û wî ew ji derdên wan xilas kirin. Wî peyva xwe şand û ew qenc kirin, û ji çalê rizgar kirin. Bila ji ber dilovaniya wî ji Bavê me re şikir bikin, ji ber karên wî yên ecêb ên ku ji zarokên mirovan re kirine. Û bila qurbanên şikirê pêşkêş bikin, û bi stranên şahiyê karên wî bidin zanîn.

Hinek bi gemiyan daketin deryayê, li ser avên mezin bazirganî dikirin. Wan karên Bavê me, kirinên wî yên ecêb ên di kûrahiyan de dîtin. Çimkî ew peyivî û bayekî bahozê rakir, ku pêl bilind rakirin. Ew heta ezmanan bilind bûn û heta kûrahiyan daketin; wêrekiya wan di xetereyê de heliya. Ew wek serxweşan gêj bûn û dihejiyan, û hemû jêhatiya wan hat daqurtandin. Hingê wan di tengahiya xwe de gazî Bavê me kir, û wî ew ji derdên wan derxistin. Wî bahoz aram kir heta bû pistepistek, û pêlên deryayê bêdeng bûn. Hingê ew şa bûn, çimkî av aram bûn, û wî ew birin bendera ku dilê wan dixwest. Bila ji ber dilovaniya wî ji Bavê me re şikir bikin, ji ber karên wî yên ecêb ên ku ji zarokên mirovan re kirine. Bila di civata gel de wî bilind bikin, û di meclîsa rihspiyan de pesnê wî bidin.

Ew çeman dike çol, kaniyên avê dike erdê tî, erdê berdar dike beyareke şor, ji ber xerabiya yên ku tê de rûdinin. Ew çolê dike hewzên avê, erdê ziwa dike kaniyên avê. Li wir birçiyan bi cih dike, û ew bajarekî ava dikin ku tê de bijîn. Ew zeviyan diçînin û rezan datînin, ku berekî pir didin. Ew wan pîroz dike û ew pir zêde dibin, û nahêle ku pez û dewarên wan kêm bibin.

Gava ew ji ber zordarî, bela û xemgîniyê kêm dibin û nizim dibin, ew rûreşiyê dirijîne ser mîran û wan di çolistaneke bêrê de digerîne; lê ew belengazan ji tengahiyê radike û malbatên wan wek keriyan dike. Yên rast vê dibînin û şa dibin, û hemû xerabî devê xwe digire.

Kesê ku şehreza ye, bila guh bide van tiştan û li ser dilovaniya Bavê me bifikire.