چاپ شوی
کتاب

څۀ چې هغۀ کړى دى هغه بيان کړئ

له ابراهیم سره تړون د ساتل شوو ژمنو د یوه ځنځیر په توګه بیا بیان شوی: یوسف په ځنځیرونو کې تر هغو چې د هغه خبره رښتیا ثابته شوه، پر مصر آفتونه، او یو قوم چې په سپینو زرو او سندرو ایستل شو، او یو هم ونه ښوییده. په ټوله کې موضوع هغه پلار دی چې یادوي.

څپرکی 105.

زمونږ پلار ته شکر وباسئ، د هغۀ نوم ياد کړئ، د هغۀ کارونه په قومونو کښې مشهور کړئ. هغۀ ته سندرې ووايئ، د هغۀ ثناء ووايئ، د هغۀ د ټولو عجيبو کارونو بيان کوئ. د هغۀ په پاک نوم کښې فخر کوئ، د هغه کسانو زړونه دې خوشحاله شى چې زمونږ پلار لټوى. زمونږ پلار او د هغۀ قوت لټوئ، د هغۀ مخ تل لټوئ.

هغه عجيب کارونه ياد کړئ چې هغۀ کړى دى، د هغۀ معجزې او هغه فيصلې چې هغۀ کړې دى، اے د هغۀ د خادم اِبراهيم اولاده، اے د يعقوب زامنو، چې د هغۀ چُنے شوى دئ. هم هغه زمونږ پلار دے، د هغۀ فيصلې په ټوله زمکه خورې دى.

هغه خپل لوظ تر ابده ياد ساتى، هغه کلام چې د زرو نسلونو دپاره يې حُکم کړو، هغه لوظ چې هغۀ د اِبراهيم سره وکړو، هغه قسم چې هغۀ اِسحاق ته وخوړو، کوم چې هغۀ يعقوب ته د قانون په شان پوخ کړو، اِسرائيل ته د ابدى لوظ په شان،

او وې فرمائيل چې، ”زۀ به تا ته د کنعان مُلک ستا د ميراث په توګه درکړم.“

کله چې هغوئ په شمار کښې لږ وُو، يواځې يوه موټى، او په هغه کښې مسافر وُو، د يوۀ قوم نه بل قوم ته ګرځېدل، د يوې بادشاهۍ نه بل قوم ته، هغۀ هيچا ته اِجازت ورنۀ کړو چې پرې ظلم وکړى، د هغوئ په خاطر هغۀ بادشاهان ملامتولى:

”زما مسح کړى شوو کسانو ته لاس مۀ وروړئ، زما پېغمبرانو ته هيڅ نقصان مۀ رسوئ.“

هغۀ په مُلک باندې قحط راوستو او د هغوئ ټول خوراک يې پرې کړو. هغۀ د هغوئ نه مخکښې يو سړے لېږلے وو، يعنې يوسف، چې د غُلام په توګه خرڅ شوے وو. هغوئ د هغۀ پښې په زنځيرونو کښې ټپى کړې، د هغۀ غاړه په اوسپنيزو کړۍ کښې واچولے شوه، تر هغه وخته پورې چې د هغۀ خبره رښتيا شوه، تر څو چې د زمونږ پلار کلام هغه صحيح وښودلو. بادشاه هغۀ ته سړے ولېږلو او خلاص يې کړو، د قومونو حاکم هغه آزاد کړو. بادشاه يوسف د خپل کور مالِک جوړ کړو، د هر هغه څۀ حاکم چې هغۀ لرل، دې دپاره چې يوسف د بادشاه سردارانو ته په خپله خوښه هدايت ورکولے شى او د هغۀ مشرانو ته حِکمت ورښيى.

بيا اِسرائيل مصر ته راغلو، يعقوب د حام په مُلک کښې د پردى په توګه اوسېدلو. a a v23 ”د حام مُلک“ د مصر يو زوړ شاعرانه نوم دے (په ٢٧ آيت کښې هم اِستعمال شوے دے). او زمونږ پلار خپل قوم ډېر زيات زياتولے کړو، او د هغوئ د دُښمنانو نه يې زورور کړل. هغۀ د هغوئ زړونه داسې واړول چې د هغۀ د قوم نه نفرت وکړى، چې د هغۀ د خادمانو خلاف چل وکړى.

هغۀ خپل خادم موسىٰ ولېږلو، او هارون چې هغۀ چُنے کړے وو. هغوئ د هغۀ نښانې په هغوئ کښې وښودلې، د هغۀ عجيب کارونه د حام په مُلک کښې. هغۀ تيارۀ ولېږله او مُلک يې تيارۀ کړو، او موسىٰ او هارون د هغۀ د کلام نه سرکشى ونۀ کړه. هغۀ د هغوئ اوبۀ په وينو واړولې او د هغوئ کبان يې ووژل. د هغوئ مُلک په چيندخو ډک شو، حتىٰ د هغوئ د بادشاهانو په خوابونو کښې. هغۀ حُکم وکړو، نو د مچانو غونډۍ راغلې، او د هغوئ په ټولې علاقې کښې ماشے. هغۀ د باران په بدل کښې هغوئ ته ږلۍ ورکړې، او د هغوئ په ټول مُلک کښې د اور لمبې. هغۀ د هغوئ د انګورو او انځر ونې ووهلې او د هغوئ د مُلک ونې يې ماتې کړې. هغۀ حُکم وکړو، نو ملخان راغلل، بې‌شماره ځوان ملخان، او هغوئ د هغوئ په مُلک کښې هره ساوزه وخوړله او د هغوئ د پټو ټوله فصل يې وخوړو. بيا هغۀ د هغوئ په مُلک کښې ټول اول زېږى ووژل، د هغوئ د ټول زور لومړۍ مېوه.

بيا هغۀ اِسرائيل د سپينو زرو او سرو زرو سره راووستو، او د هغۀ په قبيلو کښې هيڅوک ونۀ ښوئيدلو. مصر خوشحاله شو کله چې هغوئ لاړل، ځکه چې د هغوئ وېره په مصر باندې پرېوتې وه. هغۀ د پوښښ دپاره ورېځ خوره کړه، او د شپې د رڼا دپاره اور. هغوئ وغوښتل، نو هغۀ مړزان راوستل، او د آسمان په ډوډۍ يې هغوئ مړۀ کړل. هغۀ ګټه پرانيستله، نو اوبۀ راووتلې، په بيابان کښې د سيند په شان بهېدلې.

ځکه چې هغۀ خپله پاکه وعده ياده کړه چې خپل خادم اِبراهيم ته يې کړې وه. نو هغۀ خپل قوم په خوشحالۍ راووستو، خپل چُنے شوى په سندرو. هغۀ هغوئ ته د قومونو مُلکونه ورکړل، او هغوئ هغه څۀ په خپل لاس کړل چې نورو خلقو پرې مشقت کړے وو، دې دپاره چې هغوئ د هغۀ قانونونه وساتى او د هغۀ شريعت عمل کړى. هللويا!