څۀ چې هغۀ کړى دى هغه بيان کړئ
له ابراهیم سره تړون د ساتل شوو ژمنو د یوه ځنځیر په توګه بیا بیان شوی: یوسف په ځنځیرونو کې تر هغو چې د هغه خبره رښتیا ثابته شوه، پر مصر آفتونه، او یو قوم چې په سپینو زرو او سندرو ایستل شو، او یو هم ونه ښوییده. په ټوله کې موضوع هغه پلار دی چې یادوي.
105 1زمونږ پلار ته شکر وباسئ، د هغۀ نوم ياد کړئ، د هغۀ کارونه په قومونو کښې مشهور کړئ. 2هغۀ ته سندرې ووايئ، د هغۀ ثناء ووايئ، د هغۀ د ټولو عجيبو کارونو بيان کوئ. 3د هغۀ په پاک نوم کښې فخر کوئ، د هغه کسانو زړونه دې خوشحاله شى چې زمونږ پلار لټوى. 4زمونږ پلار او د هغۀ قوت لټوئ، د هغۀ مخ تل لټوئ.
5هغه عجيب کارونه ياد کړئ چې هغۀ کړى دى، د هغۀ معجزې او هغه فيصلې چې هغۀ کړې دى، 6اے د هغۀ د خادم اِبراهيم اولاده، اے د يعقوب زامنو، چې د هغۀ چُنے شوى دئ. 7هم هغه زمونږ پلار دے، د هغۀ فيصلې په ټوله زمکه خورې دى.
8هغه خپل لوظ تر ابده ياد ساتى، هغه کلام چې د زرو نسلونو دپاره يې حُکم کړو، 9هغه لوظ چې هغۀ د اِبراهيم سره وکړو، هغه قسم چې هغۀ اِسحاق ته وخوړو، 10کوم چې هغۀ يعقوب ته د قانون په شان پوخ کړو، اِسرائيل ته د ابدى لوظ په شان،
11او وې فرمائيل چې، ”زۀ به تا ته د کنعان مُلک ستا د ميراث په توګه درکړم.“
12کله چې هغوئ په شمار کښې لږ وُو، يواځې يوه موټى، او په هغه کښې مسافر وُو، 13د يوۀ قوم نه بل قوم ته ګرځېدل، د يوې بادشاهۍ نه بل قوم ته، 14هغۀ هيچا ته اِجازت ورنۀ کړو چې پرې ظلم وکړى، د هغوئ په خاطر هغۀ بادشاهان ملامتولى:
15”زما مسح کړى شوو کسانو ته لاس مۀ وروړئ، زما پېغمبرانو ته هيڅ نقصان مۀ رسوئ.“
16هغۀ په مُلک باندې قحط راوستو او د هغوئ ټول خوراک يې پرې کړو. 17هغۀ د هغوئ نه مخکښې يو سړے لېږلے وو، يعنې يوسف، چې د غُلام په توګه خرڅ شوے وو. 18هغوئ د هغۀ پښې په زنځيرونو کښې ټپى کړې، د هغۀ غاړه په اوسپنيزو کړۍ کښې واچولے شوه، 19تر هغه وخته پورې چې د هغۀ خبره رښتيا شوه، تر څو چې د زمونږ پلار کلام هغه صحيح وښودلو. 20بادشاه هغۀ ته سړے ولېږلو او خلاص يې کړو، د قومونو حاکم هغه آزاد کړو. 21بادشاه يوسف د خپل کور مالِک جوړ کړو، د هر هغه څۀ حاکم چې هغۀ لرل، 22دې دپاره چې يوسف د بادشاه سردارانو ته په خپله خوښه هدايت ورکولے شى او د هغۀ مشرانو ته حِکمت ورښيى.
23بيا اِسرائيل مصر ته راغلو، يعقوب د حام په مُلک کښې د پردى په توګه اوسېدلو. a a v23 ”د حام مُلک“ د مصر يو زوړ شاعرانه نوم دے (په ٢٧ آيت کښې هم اِستعمال شوے دے). 24او زمونږ پلار خپل قوم ډېر زيات زياتولے کړو، او د هغوئ د دُښمنانو نه يې زورور کړل. 25هغۀ د هغوئ زړونه داسې واړول چې د هغۀ د قوم نه نفرت وکړى، چې د هغۀ د خادمانو خلاف چل وکړى.
26هغۀ خپل خادم موسىٰ ولېږلو، او هارون چې هغۀ چُنے کړے وو. 27هغوئ د هغۀ نښانې په هغوئ کښې وښودلې، د هغۀ عجيب کارونه د حام په مُلک کښې. 28هغۀ تيارۀ ولېږله او مُلک يې تيارۀ کړو، او موسىٰ او هارون د هغۀ د کلام نه سرکشى ونۀ کړه. 29هغۀ د هغوئ اوبۀ په وينو واړولې او د هغوئ کبان يې ووژل. 30د هغوئ مُلک په چيندخو ډک شو، حتىٰ د هغوئ د بادشاهانو په خوابونو کښې. 31هغۀ حُکم وکړو، نو د مچانو غونډۍ راغلې، او د هغوئ په ټولې علاقې کښې ماشے. 32هغۀ د باران په بدل کښې هغوئ ته ږلۍ ورکړې، او د هغوئ په ټول مُلک کښې د اور لمبې. 33هغۀ د هغوئ د انګورو او انځر ونې ووهلې او د هغوئ د مُلک ونې يې ماتې کړې. 34هغۀ حُکم وکړو، نو ملخان راغلل، بېشماره ځوان ملخان، 35او هغوئ د هغوئ په مُلک کښې هره ساوزه وخوړله او د هغوئ د پټو ټوله فصل يې وخوړو. 36بيا هغۀ د هغوئ په مُلک کښې ټول اول زېږى ووژل، د هغوئ د ټول زور لومړۍ مېوه.
37بيا هغۀ اِسرائيل د سپينو زرو او سرو زرو سره راووستو، او د هغۀ په قبيلو کښې هيڅوک ونۀ ښوئيدلو. 38مصر خوشحاله شو کله چې هغوئ لاړل، ځکه چې د هغوئ وېره په مصر باندې پرېوتې وه. 39هغۀ د پوښښ دپاره ورېځ خوره کړه، او د شپې د رڼا دپاره اور. 40هغوئ وغوښتل، نو هغۀ مړزان راوستل، او د آسمان په ډوډۍ يې هغوئ مړۀ کړل. 41هغۀ ګټه پرانيستله، نو اوبۀ راووتلې، په بيابان کښې د سيند په شان بهېدلې.
42ځکه چې هغۀ خپله پاکه وعده ياده کړه چې خپل خادم اِبراهيم ته يې کړې وه. 43نو هغۀ خپل قوم په خوشحالۍ راووستو، خپل چُنے شوى په سندرو. 44هغۀ هغوئ ته د قومونو مُلکونه ورکړل، او هغوئ هغه څۀ په خپل لاس کړل چې نورو خلقو پرې مشقت کړے وو، 45دې دپاره چې هغوئ د هغۀ قانونونه وساتى او د هغۀ شريعت عمل کړى. هللويا!