ဆာလံ 105 FHB Father's Heart Bible™

105 ¹ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းကြလော့၊ နာမတော်ကို ပဌနာပြုကြလော့၊ ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသော အမှုတော်တို့ကို လူမျိုးတို့အထဲတွင် ဖော်ပြကြလော့။ ²ကိုယ်တော်အား သီချင်းဆိုကြလော့၊ ထောမနာသီချင်းဆိုကြလော့၊ အံ့ဖွယ်သော အမှုတော်အပေါင်းကို ပြောကြားကြလော့။ ³သန့်ရှင်းသော နာမတော်၌ ဝါကြွားဝမ်းမြောက်ကြလော့၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ရှာသောသူတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်ပါစေ။ ⁴ငါတို့၏ခမည်းတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ခွန်အားတော်ကို ရှာကြလော့၊ မျက်နှာတော်ကို အစဉ်မပြတ် ရှာကြလော့။

⁵ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်အမှုတို့ကို၎င်း၊ နိမိတ်လက္ခဏာတော်တို့ကို၎င်း၊ မိန့်တော်မူသော တရားစီရင်ချက်တို့ကို၎င်း အောက်မေ့ကြလော့၊ ⁶ကိုယ်တော်၏အစေခံ အာဗြဟံ၏ သားမြေးတို့၊ ကိုယ်တော် ရွေးကောက်တော်မူသော ယာကုပ်၏ သားတို့။ ⁷ကိုယ်တော်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော် ဖြစ်တော်မူ၏၊ ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ချက်တို့သည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၌ ပြည့်နှံ့လျက်ရှိ၏။

⁸ကိုယ်တော်သည် ပဋိညာဉ်တော်ကို ထာဝစဉ် အောက်မေ့တော်မူ၏၊ လူမျိုးဆက် တစ်ထောင်တိုင်အောင် မှာထားတော်မူသော နှုတ်ကပတ်တော်ကို အောက်မေ့တော်မူ၏၊ ⁹အာဗြဟံနှင့် ပြုတော်မူသော ပဋိညာဉ်ကို၎င်း၊ ဣဇာက်အား ကျိန်ဆိုတော်မူသော သစ္စာဂတိကို၎င်း အောက်မေ့တော်မူ၏၊ ¹⁰ထိုပဋိညာဉ်ကို ယာကုပ်အား ပညတ်တော်အဖြစ်၎င်း၊ ဣသရေလအား ထာဝရ ပဋိညာဉ်အဖြစ်၎င်း တည်စေတော်မူ၏၊

¹¹ကိုယ်တော်က “ခါနာန်ပြည်ကို သင်တို့အား ငါပေးမည်၊ သင်တို့၏ အမွေဥစ္စာ ဖြစ်စေမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹²သူတို့သည် အရေအတွက်အားဖြင့် နည်းပါးသေးငယ်၍ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်ကာ၊ ထိုပြည်၌ ဧည့်သည်အာဂန္တုများ ဖြစ်ကြသောအခါ၊ ¹³တစ်နိုင်ငံမှ တစ်နိုင်ငံသို့၊ တစ်တိုင်းနိုင်ငံမှ အခြားလူမျိုးတစ်စုသို့ လှည့်လည်သွားလာကြ၏၊ ¹⁴အဘယ်သူကိုမျှ သူတို့ကို ညှဉ်းဆဲစေတော်မမူ၊ သူတို့အတွက်ကြောင့် ရှင်ဘုရင်တို့ကို ဆုံးမတော်မူလျက်၊

¹⁵ကိုယ်တော်က “ငါ ဘိသိက်ပေးသောသူတို့ကို မထိနှင့်၊ ငါ၏ ပရောဖက်တို့ကို အန္တရာယ်မပြုကြနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁶ကိုယ်တော်သည် ထိုပြည်အပေါ်သို့ အစာခေါင်းပါးခြင်းကို ခေါ်တော်မူ၍၊ ရိက္ခာ အလုံးစုံကို ဖြတ်တောက်တော်မူ၏။ ¹⁷ကိုယ်တော်သည် သူတို့ရှေ့မှ လူတစ်ဦးကို စေလွှတ်တော်မူနှင့်ပြီ၊ ထိုသူကား ကျွန်အဖြစ် ရောင်းခြင်းခံရသော ယောသပ် ဖြစ်၏။ ¹⁸သူတို့သည် သူ၏ ခြေတို့ကို သံကြိုးဖြင့် နာကျင်စေ၍၊ သူ၏ လည်ပင်းသည် သံဖြင့် ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံရ၏၊ ¹⁹သူ၏ စကား ပြည့်စုံသည်တိုင်အောင်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူ မှန်ကန်ကြောင်းကို သက်သေထူသည်တိုင်အောင်တည်း။ ²⁰ရှင်ဘုရင်သည် လူလွှတ်၍ သူ့ကို ခေါ်စေပြီးလျှင် လွှတ်ပေး၏၊ လူမျိုးတို့ကို အုပ်စိုးသောသူသည် သူ့ကို လွတ်မြောက်စေ၏။ ²¹ရှင်ဘုရင်သည် ယောသပ်ကို မိမိအိမ်တော်၏ သခင်အဖြစ်၎င်း၊ မိမိ ပိုင်ဆိုင်သမျှအပေါ်၌ အုပ်စိုးသူအဖြစ်၎င်း ခန့်ထား၏၊ ²²သို့ဖြစ်၍ ယောသပ်သည် ရှင်ဘုရင်၏ မှူးမတ်တို့ကို မိမိအလိုအတိုင်း သွန်သင်နိုင်၍၊ အသက်ကြီးသူတို့အား ပညာကို သင်ကြားပေးနိုင်၏။

²³ထိုအခါ ဣသရေလသည် အီဂျစ်ပြည်သို့ ရောက်လာ၏၊ ယာကုပ်သည် ဟာမ်ပြည်၌ ဧည့်သည်အာဂန္တုအဖြစ် နေထိုင်၏။ ^a a v23 ‘ဟာမ်ပြည်’ ဟူသည် အီဂျစ်ပြည်ကို ရည်ညွှန်းသော ရှေးဟောင်း ကဗျာအမည်ဖြစ်၍ အခန်းငယ် ၂၇ တွင်လည်း သုံးထားသည်။ ²⁴ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိလူမျိုးတော်ကို အလွန် တိုးပွားများပြားစေတော်မူ၍၊ သူတို့၏ ရန်သူများထက် ခွန်အားကြီးစေတော်မူ၏။ ²⁵ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို မိမိလူမျိုးတော်အား မုန်းတီးစေရန်၎င်း၊ မိမိ အစေခံတို့ကို ပရိယာယ်ဆင် ကြံစည်စေရန်၎င်း ပြောင်းလဲစေတော်မူ၏။

²⁶ကိုယ်တော်သည် မိမိ အစေခံ မောရှေကို၎င်း၊ မိမိ ရွေးကောက်တော်မူသော အာရုန်ကို၎င်း စေလွှတ်တော်မူ၏။ ²⁷သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို သူတို့အလယ်၌၎င်း၊ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုတို့ကို ဟာမ်ပြည်၌၎င်း ပြကြ၏။ ²⁸ကိုယ်တော်သည် မှောင်မိုက်ကို စေလွှတ်တော်မူ၍ တစ်ပြည်လုံးကို မှောင်မိုက်စေတော်မူ၏၊ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် နှုတ်ကပတ်တော်တို့ကို မဆန့်ကျင်ကြ။ ²⁹ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ ရေများကို သွေးဖြစ်စေတော်မူ၍၊ ငါးများကို သေစေတော်မူ၏။ ³⁰သူတို့ပြည်သည် ဖားတို့ဖြင့် ပြွမ်းနှက်လျက်ရှိ၍၊ ရှင်ဘုရင်တို့၏ အိပ်ခန်းများ၌ပင် ပြည့်နှံ့လေ၏။ ³¹ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသောအခါ ယင်ကောင်အုပ်များ ရောက်လာ၍၊ သူတို့၏ နယ်မြေတစ်လျှောက်လုံး၌ ခြင်များ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ³²ကိုယ်တော်သည် မိုးရေအစား မိုးသီးကို သူတို့အား ပေးတော်မူ၍၊ သူတို့ပြည် တစ်လျှောက်လုံး၌ တောက်လောင်သော မီးကို ပေးတော်မူ၏။ ³³ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ စပျစ်နွယ်များနှင့် သဖန်းပင်များကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၍၊ သူတို့ပြည်ရှိ သစ်ပင်တို့ကို ချိုးဖျက်တော်မူ၏။ ³⁴ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသောအခါ ကျိုင်းကောင်များ ရောက်လာ၍၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကျိုင်းပေါက်များ ဖြစ်ပေါ်လာ၏၊ ³⁵ထိုကျိုင်းကောင်တို့သည် သူတို့ပြည်ရှိ အပင်ရှိသမျှကို ကိုက်စားကြ၍၊ လယ်ယာ၏ အသီးအနှံ အလုံးစုံကို စားကြ၏။ ³⁶ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ပြည်ရှိ သားဦးရှိသမျှကို ဒဏ်ခတ်တော်မူ၏၊ ထိုသူတို့ကား သူတို့၏ ခွန်အားအစွမ်းရှိသမျှ၏ အဦးဆုံးသော အသီးအနှံ ဖြစ်ကြ၏။

³⁷ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ဣသရေလကို ရွှေငွေနှင့်တကွ ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏၊ မိမိ အနွယ်တို့တွင် ခြေချော်၍ လဲသူ တစ်ဦးမျှ မရှိ။ ³⁸သူတို့ ထွက်ခွာသွားသောအခါ အီဂျစ်ပြည်သည် ဝမ်းမြောက်၏၊ အကြောင်းမူကား ဣသရေလတို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် အီဂျစ်ပြည်အပေါ်သို့ ကျရောက်နှင့်ပြီ။ ³⁹ကိုယ်တော်သည် မိုးတိမ်ကို အမိုးအကာဖြစ်စေရန် ဖြန့်တော်မူ၍၊ ညဉ့်အခါ အလင်းပေးရန် မီးကို ပေးတော်မူ၏။ ⁴⁰သူတို့ တောင်းလျှောက်ကြသောအခါ ကိုယ်တော်သည် ငုံးများကို ဆောင်ခဲ့တော်မူ၍၊ ကောင်းကင်မုန့်ဖြင့် သူတို့ကို ဝစေတော်မူ၏။ ⁴¹ကိုယ်တော်သည် ကျောက်ကို ဖွင့်တော်မူသောအခါ ရေသည် ပန်းထွက်လာ၍၊ တောကန္တာရ၌ မြစ်ကဲ့သို့ စီးဆင်းလေ၏။

⁴²အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် မိမိ အစေခံ အာဗြဟံအား ပေးတော်မူသော သန့်ရှင်းသော ကတိတော်ကို အောက်မေ့တော်မူ၏။ ⁴³သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် မိမိလူမျိုးတော်ကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်တကွ၎င်း၊ မိမိ ရွေးကောက်တော်မူသောသူတို့ကို ရွှင်လန်းစွာ သီဆိုခြင်းနှင့်တကွ၎င်း ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏။ ⁴⁴ကိုယ်တော်သည် လူမျိုးတို့၏ ပြည်များကို သူတို့အား ပေးတော်မူ၍၊ အခြားလူမျိုးတို့ ကြိုးစားပင်ပန်း၍ ရရှိထားသည်ကို သူတို့သည် သိမ်းယူကြ၏၊ ⁴⁵ဤသို့ ပြုတော်မူသည်မှာ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ထိန်း၍ တရားတော်တို့ကို လိုက်နာကြစေရန်တည်း။ ဟာလေလုယ။