Wartakna Apa kang wis Ditindakake
Prajanjian karo Abraham dicritakake maneh dadi rerangkening janji kang dituhoni: Yusuf ing bendhangan wesi nganti pangandikane kabukten nyata, pageblug-pageblug marang Mesir, lan sawijining bangsa kang diirid metu karo nggawa salaka lan ngidung, ora ana siji-sijia kang kesandhung. Kang dadi bab wiwit wiwitan nganti pungkasan yaiku Rama kang ngelingi.
105 1Padha saosa sokur marang Rama kita; padha nyebuta asmane; padha nyritakna pakaryane ing antarane para bangsa. 2Padha ngidunga konjuk Panjenengane, padha ngidungna pangalembana konjuk Panjenengane; padha nyritakna sakehing pakaryane kang ngeram-eramake. 3Padha mongkoga ing asmane kang suci; muga atine wong kang padha ngupaya Rama kita padha bungaha. 4Padha ngupayaa Rama kita lan kakuwatane; padha ngupayaa pasuryane tanpa kendhat.
5Padha elinga marang pakaryan ngeram-eramake kang wis ditindakake, mukjijate, lan putusan-putusan kang wis didhawuhake, 6he turune Abraham abdine, he para anake Yakub, wong-wong pilihane. 7Panjenengane iku Rama kita; pangadilane ngebaki salumahing bumi.
8Panjenengane ngengeti prajanjiane ing salawas-lawase, pangandika kang wis didhawuhake kanggo sewu turunan, 9prajanjian kang wis dianakake karo Abraham, sumpah kang wis diikrarake marang Iskak, 10kang wis dikukuhake marang Yakub minangka katetepan, marang Israel minangka prajanjian kang langgeng,
11pangandikane: “Tanah Kanaan bakal Dakparingake marang kowe minangka tanah pusakamu.”
12Nalika cacahe isih sethithik, mung sagegem, lan dadi wong neneka ing kono, 13padha nglembara saka bangsa siji menyang bangsa liyane, saka karajan siji menyang bangsa liyane, 14Panjenengane ora negakake sapa-sapa nindhes wong-wong mau; marga saka wong-wong mau Panjenengane ndukani para raja:
15“Aja padha ndemek wong-wong jebadanKu; aja gawe piala marang para nabiKu.”
16Panjenengane nekakake pailan ing nagara iku lan nyirnakake sakehing panganane. 17Panjenengane wis ngutus sawijining wong ndhisiki wong-wong mau—yaiku Yusuf, kang didol dadi batur. 18Sikile dilarani srana blenggu; gulune dipasangi wesi, 19nganti tekan wektune tembunge kelakon, nganti pangandikane Rama kita mbuktekake yen Yusuf bener. 20Sang Prabu utusan nimbali lan ngluwari dheweke; panguwasaning para bangsa ngeculake dheweke. 21Sang Prabu ndadekake Yusuf dadi panguwasaning kraton, nguwasani sakabehing kagungane, 22supaya Yusuf bisa ngatur para pangeraning Sang Prabu sakarepe, lan mulang kawicaksanan marang para tetuwane.
23Tumuli Israel teka ing tanah Mesir; Yakub manggon dadi wong manca ing tanah Ham. a a v23 'Tanah Ham' iku jeneng puisi kuna kanggo tanah Mesir (uga dianggo ing ayat 27). 24Rama kita ndadekake umate tangkar-tumangkar banget, lan ndadekake wong-wong mau luwih santosa tinimbang mungsuhe. 25Panjenengane malik atine wong-wong mau supaya sengit marang umate, lan ngrancang piala marang para abdine.
26Panjenengane ngutus Musa abdine, lan Harun kang wis dipilih. 27Wong loro mau padha nindakake pretandha-pretandhane ana ing antarane wong-wong mau, kaelokane ana ing tanah Ham. 28Panjenengane nekakake pepeteng lan ndadekake peteng ndhedhet ing nagara iku, lan Musa karo Harun ora mbangkang marang pangandikane. 29Panjenengane ndadekake banyune dadi getih lan mateni iwake. 30Nagarane kebak kodhok, malah nganti ing kamar paturone para rajane. 31Panjenengane ngandika, banjur teka grombolan laler, lan agas ing saindenging tlatahe. 32Panjenengane maringi udan es minangka ganti udan, lan geni mulad-mulad ing saindenging nagarane. 33Panjenengane ngrusak wit anggur lan wit anjire lan nugelake wit-witan ing nagarane. 34Panjenengane ngandika, banjur teka walang, walang enom tanpa wilangan, 35banjur padha mangan sakehing tetuwuhan ing nagarane lan mangan sakehing pametune palemahane. 36Tumuli Panjenengane numpes sakehing anak mbarep ing nagarane, kang dadi wiwitaning sakehing kakuwatane.
37Tumuli Panjenengane ngirid Israel metu kanthi salaka lan emas, lan ora ana siji wae ing antarane para talere kang kesandhung. 38Wong Mesir padha bungah nalika wong-wong mau lunga, amarga rasa wedi marang wong-wong mau wis tumiba ing Mesir. 39Panjenengane njembarake mega minangka pepayon, lan geni kanggo madhangi ing wayah bengi. 40Wong-wong mau padha nyuwun, banjur Panjenengane nekakake manuk gemak, lan ngwaregi wong-wong mau kanthi roti saka swarga. 41Panjenengane mbukak parang, banjur banyu mancur metu; banyu mau mili ing ara-ara samun kaya bengawan.
42Amarga Panjenengane ngengeti prasetyane kang suci marang Abraham abdine. 43Mulane Panjenengane ngirid metu umate kanthi kabungahan, para pilihane kanthi surak-surak kabungahan. 44Panjenengane maringi wong-wong mau tanahe para bangsa, lan padha nguwasani asiling rekasane para bangsa liya, 45supaya padha netepi katetepane lan ngestokake angger-anggere. Haleluya!