زبور 105 FHB Father's Heart Bible™

105 ¹اسان جي پيءُ جو شڪر ڪريو، سندس نالي کي پڪاريو؛ قومن ۾ سندس ڪم ظاهر ڪريو. ²هن لاءِ ڳايو، هن لاءِ مدح جا گيت ڳايو؛ سندس سڀ عجيب ڪم بيان ڪريو. ³سندس پاڪ نالي تي فخر ڪريو؛ اسان جي پيءُ کي ڳولهڻ وارن جا دل خوش ٿين. ⁴اسان جي پيءُ کي ۽ سندس طاقت کي ڳولهيو؛ سندس منهن کي سدائين ڳولهيو.

⁵سندس ڪيل عجائب، سندس معجزا ۽ سندس ڏنل فيصلا ياد ڪريو، ⁶اي سندس خادم ابراهيم جي اولاد، اي يعقوب جا پٽ، اي سندس چونڊيل! ⁷هو اسان جو پيءُ آهي؛ سندس فيصلا سڄي زمين تي آهن.

⁸هو پنهنجي عهد کي سدائين ياد ٿو رکي، اهو ڪلام جيڪو هن هزار پيڙهين لاءِ مقرر ڪيو، ⁹اهو عهد جيڪو هن ابراهيم سان ڪيو، ۽ اهو قسم جيڪو هن اسحاق سان کنيو، ¹⁰جنهن کي هن يعقوب لاءِ فرمان طور پڪو ڪيو، اسرائيل لاءِ دائمي عهد طور،

¹¹چئي تہ ”تو کي آءٌ ڪنعان جو ملڪ تنهنجي ميراث طور ڏيندس.“

¹²جڏهن اهي تعداد ۾ ٿورا هئا، رڳو ڪجهه ڄڻا، ۽ انهيءَ ملڪ ۾ پرڏيهي هئا، ¹³هڪ قوم کان ٻي قوم ڏانهن، هڪ بادشاهت کان ٻين ماڻهن ڏانهن ڀٽڪندا رهيا، ¹⁴تڏهن هن ڪنهن کي بہ کين ستائڻ نہ ڏنو؛ سندن خاطر بادشاهن کي ڌمڪايائين تہ

¹⁵”منهنجن مسح ڪيلن کي هٿ نہ لايو؛ منهنجن نبين کي ڪوبہ نقصان نہ پهچايو.“

¹⁶هن ملڪ تي ڏڪار گهرايو ۽ سندن سڄو کاڌو ختم ڪري ڇڏيائين. ¹⁷هن سندن اڳيان هڪ ماڻهو موڪليو هو—يوسف، جيڪو غلام ڪري وڪيو ويو. ¹⁸هنن سندس پير ڪڙين سان زخمي ڪيا؛ سندس ڳچي لوهي زنجيرن ۾ وڌي وئي، ¹⁹ان وقت تائين جو سندس ڪلام پورو ٿيو، جيستائين اسان جي پيءُ جي ڪلام کيس سچو ثابت ڪيو. ²⁰بادشاهه ماڻهو موڪلي کيس آزاد ڪيو؛ قومن جي حاڪم کيس ڇوٽڪارو ڏنو. ²¹بادشاهه يوسف کي پنهنجي گھر جو مالڪ ۽ پنهنجي سڄي ملڪيت تي حاڪم مقرر ڪيو، ²²تہ جيئن يوسف بادشاهه جي اميرن کي پنهنجي مرضيءَ موجب هدايت ڏئي ۽ سندس بزرگن کي حڪمت سيکاري.

²³پوءِ اسرائيل مصر ۾ آيو؛ يعقوب حام جي ملڪ ۾ پرڏيهي طور رهيو. ^a a v23 ’حام جو ملڪ‘ مصر جو قديم شاعراڻو نالو آهي (آيت 27 ۾ بہ استعمال ٿيل). ²⁴پوءِ اسان جي پيءُ پنهنجي قوم کي تمام گهڻو وڌايو ۽ سندن دشمنن کان وڌيڪ طاقتور ڪيو. ²⁵هن سندن دلين کي ڦيريو تہ سندس قوم سان نفرت ڪن، ۽ سندس ٻانهن خلاف سازش ڪن.

²⁶هن پنهنجي خادم موسيٰ کي ۽ پنهنجي چونڊيل هارون کي موڪليو. ²⁷هنن سندن وچ ۾ سندس نشان ۽ حام جي ملڪ ۾ سندس عجائب ڏيکاريا. ²⁸هن اونداهي موڪلي ملڪ کي اونداهو ڪيو، ۽ موسيٰ ۽ هارون سندس ڳالهين خلاف بغاوت نہ ڪئي. ²⁹هن سندن پاڻي رت ۾ بدلائي ڇڏيا ۽ سندن مڇيون ماري ڇڏيائين. ³⁰سندن ملڪ ڏيڏرن سان ڀرجي ويو، ايستائين جو سندن بادشاهن جي سمهڻ جي ڪمرن ۾ بہ. ³¹هن فرمايو، پوءِ مکين جا ٽولا آيا ۽ سندن سڄي علائقي ۾ مڇر ڦهلجي ويا. ³²هن کين مينهن جي بدران ڳڙا ڏنا، ۽ سندن سڄي ملڪ ۾ ٻرندڙ باهه وسائي. ³³هن سندن انگور جون ويلون ۽ انجير جا وڻ برباد ڪيا ۽ سندن ملڪ جا وڻ ڀڃي ڇڏيائين. ³⁴هن فرمايو، پوءِ ٽڏيون آيون، بي شمار ننڍيون ٽڏيون، ³⁵اهي سندن ملڪ جي هر ٻوٽي کي کائي ويون ۽ سندن ٻنين جي سموري پيداوار چٽ ڪري ڇڏيائون. ³⁶پوءِ هن سندن ملڪ جي سڀني پهرين ڄاول کي ماري وڌو، سندن سموري طاقت جي پهرين پيداوار کي.

³⁷پوءِ هن اسرائيل کي چاندي ۽ سون سان گڏ ڪڍيو، ۽ سندس قبيلن مان ڪنهن بہ ٿاٻو نہ کاڌو. ³⁸جڏهن اهي روانا ٿيا تڏهن مصر خوش ٿيو، ڇاڪاڻ تہ مصر تي سندن خوف ڪري پيو هو. ³⁹هن ڍڪڻ لاءِ بادل پکيڙيو، ۽ رات جو روشني ڏيڻ لاءِ باهه. ⁴⁰جڏهن هنن گهريو تڏهن هن ٻٽيرا آندا ۽ کين آسمان جي مانيءَ سان ڍاپايائين. ⁴¹هن پٿر کولي ڇڏيو تہ پاڻي ڦٽي نڪتو؛ اهو ريگستان ۾ درياهه وانگر وهي نڪتو.

⁴²ڇاڪاڻ تہ هن پنهنجو پاڪ واعدو ياد ڪيو، جيڪو پنهنجي خادم ابراهيم سان ڪيائين. ⁴³تنهنڪري هن پنهنجي قوم کي خوشيءَ سان، پنهنجن چونڊيلن کي ڳائيندي ڪڍي آندو. ⁴⁴هن کين قومن جون زمينون ڏنيون، ۽ هنن اهو ورتو جنهن لاءِ ٻين قومن محنت ڪئي هئي، ⁴⁵تہ جيئن اهي سندس قاعدا مڃين ۽ سندس شريعت تي عمل ڪن. هللويا!