Księga Psalmów 105

105 ¹Dziękujcie naszemu Ojcu; wzywajcie jego imienia; głoście wśród narodów jego czyny. ²Śpiewajcie mu, grajcie mu; opowiadajcie o wszystkich jego cudownych dziełach. ³Chlubcie się jego świętym imieniem; niech się raduje serce tych, którzy szukają naszego Ojca. ⁴Szukajcie naszego Ojca i jego mocy; szukajcie nieustannie jego oblicza.

⁵Pamiętajcie o cudach, których dokonał, o jego znakach i o wyrokach, które wydał, ⁶wy, potomkowie Abrahama, jego sługi, wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy. ⁷On jest naszym Ojcem; jego wyroki obejmują całą ziemię.

⁸Pamięta wiecznie o swoim przymierzu, o słowie, które nakazał na tysiąc pokoleń, ⁹o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze, którą złożył Izaakowi, ¹⁰które potwierdził Jakubowi jako ustawę, Izraelowi jako wieczne przymierze,

¹¹mówiąc: „Tobie dam ziemię Kanaan jako wasze dziedzictwo.”

¹²Gdy było ich niewielu, garstka tylko, i byli w niej przybyszami, ¹³wędrując od narodu do narodu, od jednego królestwa do innego ludu, ¹⁴nie pozwolił nikomu ich uciskać; z ich powodu karcił królów:

¹⁵„Nie dotykajcie moich pomazańców; nie wyrządzajcie krzywdy moim prorokom.”

¹⁶Sprowadził głód na ziemię i odciął im wszelki zapas chleba. ¹⁷Posłał przed nimi człowieka — Józefa, sprzedanego w niewolę. ¹⁸Skrępowali jego nogi kajdanami; jego szyję zakuto w żelazo, ¹⁹aż do czasu, gdy spełniło się jego słowo, aż słowo naszego Ojca dowiodło jego prawości. ²⁰Król posłał po niego i uwolnił go; władca ludów wypuścił go na wolność. ²¹Uczynił Józefa panem swego domu, władcą nad wszystkim, co posiadał, ²²aby według swej woli pouczał jego książąt i nauczał mądrości jego starszych.

²³Potem Izrael przyszedł do Egiptu; Jakub mieszkał jako cudzoziemiec w ziemi Chama. ^a a v23 „Ziemia Chama” to starożytna poetycka nazwa Egiptu (użyta także w wersecie 27). ²⁴A nasz Ojciec rozmnożył bardzo swój lud i uczynił go silniejszym od jego wrogów. ²⁵Odmienił ich serca, aby znienawidzili jego lud i knuli przeciw jego sługom.

²⁶Posłał Mojżesza, swego sługę, i Aarona, którego wybrał. ²⁷Czynili pośród nich jego znaki, jego cuda w ziemi Chama. ²⁸Zesłał ciemność i zaćmił kraj, a Mojżesz i Aaron nie sprzeciwili się jego słowom. ²⁹Zamienił ich wody w krew i wygubił ich ryby. ³⁰Ich ziemia zaroiła się od żab, nawet w komnatach ich królów. ³¹Przemówił i nadleciały roje much, i komary po całym ich kraju. ³²Zesłał im grad zamiast deszczu i ogień płonący po całej ich ziemi. ³³Poraził ich winorośle i drzewa figowe i połamał drzewa w ich kraju. ³⁴Przemówił i nadciągnęła szarańcza, młoda szarańcza bez liku, ³⁵i pożarła wszelką roślinność w ich ziemi, i pochłonęła wszystkie plony ich pól. ³⁶Potem poraził wszystkich pierworodnych w ich ziemi, pierwociny całej ich siły.

³⁷Potem wyprowadził Izraela ze srebrem i złotem, i nikt wśród jego plemion się nie potknął. ³⁸Egipt się ucieszył, gdy wyszli, bo padł na Egipt strach przed nimi. ³⁹Rozpostarł obłok jako okrycie i ogień, aby świecił nocą. ⁴⁰Prosili, a sprowadził przepiórki i nasycił ich chlebem z nieba. ⁴¹Otworzył skałę i trysnęła woda; popłynęła przez pustynię jak rzeka.

⁴²Bo pamiętał o swojej świętej obietnicy danej Abrahamowi, swemu słudze. ⁴³Wyprowadził więc swój lud wśród radości, swoich wybrańców wśród śpiewu. ⁴⁴Dał im ziemie narodów i posiedli to, nad czym trudziły się inne ludy, ⁴⁵aby przestrzegali jego ustaw i zachowywali jego prawa. Alleluja!