ستا کارونه څومره ډېر دى
د کاري نړۍ سیل: په درو کې چینې، په څانګو کې د مرغانو ځالې، د شپې ښکار کوونکي زمریان، سهار وختي کار ته وتونکي خلک، په سمندر کې کښتۍ او لویاتان چې هلته د لوبو لپاره پیدا شوی. دا ټول په خلاصه خوله انتظار کوي چې زموږ پلار یې ډک کړي.
104 1اے زما روحه، د زمونږ پلار ثناء ووايه. اے زما پلاره، تۀ ډېر لوئ يې؛ تۀ په شان او شوکت پوښلے يې.
2هغه ځان په رڼا داسې پوښى لکه په جامه؛ هغه آسمانونه داسې غزوى لکه سائبان. 3هغه د خپلو بالاخانو شهتيرونه په اوبو باندې ږدى؛ هغه ورېځې خپله اسپ ګاډۍ جوړوى؛ هغه د هوا په وزرو باندې ګرزى. 4هغه هواګانې خپل قاصدان جوړوى، او د اور لمبې خپل خدمتګاران. a a v4 د عبرانيانو کتاب دا کرښه نقلوى، دې دپاره چې وښئى زمونږ پلار حتىٰ هوا او اور هم خپل خدمتګاران جوړوى — خو زوئ د حاکم په حېث بادشاهى کوى، نۀ د خدمتګار.
5هغه زمکه په خپلو بنيادونو باندې ودروله، دې دپاره چې هيچرې ونۀ ښورولے شى. 6تا دا په ژورو اوبو داسې پټه کړه لکه په جامه؛ اوبۀ د غرونو نه پورته ودرېدې. 7ستا په جهِړکۍ باندې هغه وتښتېدې؛ د ستا د تندر په آواز باندې په تېزۍ سره لاړې. 8غرونه اوچت شول، درې ښکته راکوزې شوې، هغه ځائ ته چې تا د هغوئ دپاره مقرر کړے وو. 9تا يو سرحد وټاکلو چې هغه ترې نۀ شى اوښتے، دې دپاره چې هيچرې بيا زمکه پټه نۀ کړى.
10تۀ چينې په درو کښې راخوشې کوې؛ هغه د غرونو تر مينځ بهيږى. 11هغه هر ځنګلى حېوان ته اوبۀ ورکوى؛ ځنګلى خرۀ خپله تنده ماتوى. 12د هغوئ په غاړه د آسمان مرغان خپل ځالې جوړوى؛ هغه د ښاخونو تر مينځ سندرې وائى. 13هغه غرونه د خپلو بالاخانو نه خړوبوى؛ زمکه د ستا د کار په مېوه موړه شوه. 14هغه د څارويو دپاره واښۀ زرغونوى، او د خلقو د کرلو دپاره بوټى، چې د زمکې نه خوراک راوباسى، 15او شراب چې د اِنسان زړۀ خوشحاله کړى، تېل چې د هغۀ مخ روښانه کړى، او ډوډۍ چې د اِنسان زړۀ مضبوط کړى. 16د زمونږ پلار ونې په ډېرۍ سره خړوبيږى، د لبنان هغه دېودار چې هغۀ کرلى وو. 17په هغو کښې مرغان خپلې ځالې جوړوى؛ لکلک د صنوبر په ونو کښې خپل کور لرى. 18اوچت غرونه د ځنګلى بزو دپاره دى؛ ګټې د غرنى سرو دپاره پناه ګاه ده.
19هغۀ سپوږمۍ جوړه کړه چې موسمونه معلوموى؛ لمر د خپل پرېوتو وخت پېژنى. 20تۀ تيارۀ جوړوې، نو شپه شى، کله چې د ځنګل ټول ځناور ګرځى راګرځى. 21د زمريانو بچى د خپل ښکار دپاره غريږى، چې د زمونږ پلار نه خپل خوراک غواړى. 22کله چې لمر راخيژى، نو هغه ورکيږى او په خپلو غارو کښې څملى. 23خلق خپل کار ته او خپلې مزدورۍ ته وځى تر مازيګره پورې.
24اے زمونږ پلاره، ستا کارونه څومره ډېر دى! تا ټول په حکمت سره جوړ کړل؛ زمکه د ستا په مخلوقاتو ډکه ده. 25دا سمندر دے، لوئ او پراخ، چې د بېشمارو مخلوقاتو نه ډک دے، وړوکى او لوئ ژوندى څيزونه پکښې دى. 26هلته بېړۍ راروانې دى، او ليوياتان، چې تا جوړ کړو چې پکښې لوبې وکړى. b b v26 ليوياتان: د پخوانيو عبرانيانو په روايت کښې يو وېروونکے سمندرى غول، دلته د خُدائ پاک د خپل مخلوق په توګه انځور شوے دے چې په سمندر کښې لوبې کوى.
27دا ټول تا ته ګورى چې په خپل وخت هغوئ ته خپل خوراک ورکړې. 28کله چې تۀ ورکوې، هغوئ ته، نو هغوئ يې راټولوى؛ کله چې تۀ خپل لاس خلاصوې، نو هغوئ په ښو څيزونو ماړۀ شى. 29کله چې تۀ خپل مخ پټوې، نو هغوئ وېريږى؛ کله چې تۀ د هغوئ ساه اخلې، نو هغوئ مرى او خپلو خاورو ته ورګرزى. 30کله چې تۀ خپل روح رالېږې، نو هغوئ پېدا کيږى، او تۀ د زمکې مخ بيا نوے کوې.
31دې د زمونږ پلار جلال تل پاتې وى؛ دې زمونږ پلار په خپلو کارونو خوشحاله وى. 32هغه زمکې ته ګورى نو هغه رپيږى؛ هغه غرونه لمس کوى نو هغه لوګى کوى.
33زۀ به تر څو چې ژوندے يم د زمونږ پلار دپاره سندرې وايم؛ زۀ به تر څو چې ساه اخلم د زمونږ پلار ثناء وايم. 34زما سوچ دې هغۀ ته خوښ شى، ځکه چې زۀ په زمونږ پلار خوشحاليږم. 35دې ګناهګار د زمکې نه ختم کړے شى، او دې بدکار نور نۀ وى. اے زما روحه، د زمونږ پلار ثناء ووايه. هلليلوياه!
