Ina Misalin Yawan Ayyukanka

Zagaye ne cikin duniya mai aiki: maɓuɓɓugai a cikin kwaruruka, tsuntsaye suna gina sheƙa a rassa, zakoki suna farauta da dare, mutane suna fita aiki da asubahi, jiragen ruwa a teku da Lebiyatan da aka yi domin ya yi wasa a can. Dukansu suna jira da baki a buɗe Ubanmu ya ƙosar da su.

Babi na 104.

Ki yabi Ubanmu, ya raina. Ya Ubana, kai mai girma ne ƙwarai; kana saye da daraja da ɗaukaka.

Ya lulluɓe kansa da haske kamar riga; ya shimfiɗa sammai kamar tanti. Ya kafa katakan ɗakunansa na sama a bisa ruwaye; ya mai da gizagizai karusarsa; yana tafiya a kan fikafikan iska. Ya mai da iskoki manzanninsa, harsunan wuta bayinsa. ^a

Ya kafa duniya a kan harsashenta, saboda haka ba za ta taɓa matsawa ba. Ka rufe ta da zurfafan ruwaye kamar riga; ruwaye suka tsaya a bisa duwatsu. Da tsawatarka suka gudu; da karar aradunka suka ruga da sauri. Duwatsu suka ɗaga, kwaruruka suka nutse zuwa wurin da ka ƙaddara musu. Ka kafa iyakar da ba za su iya ƙetarewa ba, domin kada su sāke rufe duniya.

Kana sa maɓuɓɓugai su ɓulɓulo cikin kwaruruka; suna gudu tsakanin tuddai. Suna ba da ruwan sha ga kowace dabbar daji; jakunan jeji suna kashe ƙishirwarsu. A gefensu tsuntsayen sama suke da gidajensu; suna rera waƙa cikin rassan itatuwa. Yana ba da ruwa ga duwatsu daga ɗakunansa na sama; duniya ta ƙoshi da amfanin aikinka. Yana sa ciyawa ta tsiro saboda dabbobi, da tsire-tsire don mutane su nome, yana fitar da abinci daga ƙasa, da ruwan inabi don faranta zuciyar mutum, da mai don sa fuskarsa ta haskaka, da gurasa don ƙarfafa zuciyar mutum. Itatuwan Ubanmu suna samun ruwa a yalwace, itatuwan al'ul na Lebanon da ya shuka. A cikinsu tsuntsaye suke gina sheƙunansu; shamuwa tana da gidanta a itatuwan fir. Manyan duwatsu na awakin jeji ne; duwatsu mafaka ne ga rema.

Ya yi wata domin ya nuna lokuta; rana ta san lokacin fāɗuwarta. Kana sa duhu, sai dare ya yi, sa'ad da dukan dabbobin kurmi suke yawo. 'Yan zakoki suna ruri don neman ganima, suna neman abincinsu daga Ubanmu. Sa'ad da rana ta fito, sai su koma su kwanta a kogwanninsu. Mutane sukan fita zuwa aikinsu da zuwa famarsu har maraice.

Ina misalin yawan ayyukanka, ya Ubanmu! Da hikima ka yi su duka; duniya ta cika da halittunka. Ga teku, mai girma mai faɗi, cike da halittun da suka wuce ƙirge, halittu masu rai, ƙanana da manya. A can jiragen ruwa suke kai-kawo, da kuma Lebiyatan, wanda ka yi domin ya yi wasa a cikinsa. ^b

Dukan waɗannan suna sa ido gare ka don ka ba su abincinsu a daidai lokaci. Sa'ad da ka ba su shi, sukan tattara shi; sa'ad da ka buɗe hannunka, sukan ƙoshi da kyawawan abubuwa. Sa'ad da ka ɓoye fuskarka, sai su firgita; sa'ad da ka ɗauke numfashinsu, sukan mutu su koma ƙurarsu. Sa'ad da ka aiko Ruhunka, sai a halicce su, kana kuma sabunta fuskar ƙasa.

Bari ɗaukakar Ubanmu ta dawwama har abada; bari Ubanmu ya yi murna da ayyukansa. Yana duban duniya sai ta yi rawar jiki; yana taɓa duwatsu sai su yi hayaƙi.

Zan rera waƙa ga Ubanmu muddin ina da rai; zan rera yabo ga Ubanmu muddin ina numfashi. Bari tunanina ya zama abin farin ciki gare shi, gama ina murna da Ubanmu. Bari masu zunubi su ƙare daga duniya, bari mugaye kuma kada su ƙara kasancewa. Ki yabi Ubanmu, ya raina. Halleluya!