சங்கீதம் 104

104 ¹ என் ஆத்துமாவே, எங்கள் பிதாவை ஸ்தோத்திரி. என் பிதாவே, நீர் மிகவும் மகத்துவமுள்ளவர்; மகிமையையும் மாட்சிமையையும் அணிந்துகொண்டிருக்கிறீர்.

² வஸ்திரத்தைப்போல் ஒளியை அணிந்துகொள்கிறார்; வானங்களை ஒரு மேற்கட்டியைப்போல் விரிக்கிறார். ³ தமது மேல்வீடுகளின் உத்திரங்களைத் தண்ணீர்களின்மேல் அமைக்கிறார்; மேகங்களைத் தமது இரதமாக்குகிறார்; காற்றின் செட்டைகளின்மேல் நடந்துசெல்கிறார். ⁴ காற்றுகளைத் தமது தூதர்களாகவும், அக்கினிஜுவாலைகளைத் தமது ஊழியக்காரராகவும் ஆக்குகிறார். ^a a v4 எபிரெயர் புத்தகம் இந்த வரியை மேற்கோள் காட்டி, எங்கள் பிதா காற்றையும் அக்கினியையுங்கூடத் தமது ஊழியக்காரராக்குகிறார் என்று காண்பிக்கிறது — ஆனால் குமாரனோ ஊழியக்காரராக அல்ல, ஆளுநராகவே அரசாளுகிறார்.

⁵ பூமியை அதின் அஸ்திபாரங்களின்மேல் நிலைநிறுத்தினார், அது ஒருபோதும் அசையாதபடி. ⁶ ஆழத்தை ஒரு வஸ்திரத்தைப்போல் அதின்மேல் மூடினீர்; தண்ணீர்கள் மலைகளுக்கு மேலாக நின்றன. ⁷ உம்முடைய கண்டிதத்தினால் அவைகள் ஓடிப்போயின; உம்முடைய இடிமுழக்கத்தின் சத்தத்தினால் அவைகள் விரைந்து அகன்றன. ⁸ மலைகள் உயர்ந்தன, பள்ளத்தாக்குகள் தாழ்ந்தன, நீர் அவைகளுக்கு நியமித்த இடத்திற்குக் கீழிறங்கின. ⁹ அவைகள் கடந்துபோகக்கூடாத எல்லையை வைத்தீர், அவைகள் மறுபடியும் பூமியை மூடாதபடி.

¹⁰ பள்ளத்தாக்குகளில் நீரூற்றுகளைப் பாயப்பண்ணுகிறீர்; அவை மலைகளுக்கு இடையே ஓடுகின்றன. ¹¹ அவை காட்டு மிருகங்கள் யாவற்றுக்கும் தண்ணீர் கொடுக்கின்றன; காட்டுக்கழுதைகள் தங்கள் தாகத்தைத் தணிக்கின்றன. ¹² அவைகளின் அருகே ஆகாயத்துப் பறவைகள் தங்கள் இருப்பிடத்தை உண்டாக்குகின்றன; அவை கிளைகளின் நடுவே பாடுகின்றன. ¹³ தமது மேல்வீடுகளிலிருந்து மலைகளுக்கு நீர்ப்பாய்ச்சுகிறார்; உம்முடைய கிரியையின் பலனால் பூமி திருப்தியடைகிறது. ¹⁴ மிருகஜீவன்களுக்காகப் புல்லை முளைக்கப்பண்ணுகிறார், மனிதர் பயிரிடுவதற்காகச் செடிகளையும் முளைக்கப்பண்ணி, பூமியிலிருந்து ஆகாரத்தை விளைவிக்கிறார், ¹⁵ மனிதனுடைய இருதயத்தை மகிழ்விக்கும் திராட்சரசத்தையும், அவனுடைய முகத்தைப் பிரகாசிக்கச்செய்யும் எண்ணெயையும், மனித இருதயத்தைப் பலப்படுத்தும் அப்பத்தையும் தருகிறார். ¹⁶ எங்கள் பிதாவின் மரங்கள் நிறைவாய் நீர்ப்பாய்ச்சப்படுகின்றன, அவர் நாட்டின லீபனோனின் கேதுரு மரங்களே. ¹⁷ அவைகளில் பறவைகள் தங்கள் கூடுகளைக் கட்டுகின்றன; கொக்கு தேவதாரு மரங்களில் தன் வீட்டைக் கொண்டிருக்கிறது. ¹⁸ உயர்ந்த மலைகள் காட்டு வெள்ளாடுகளுக்கானவை; கன்மலைகள் குழிமுசல்களுக்கு அடைக்கலமாயிருக்கின்றன.

¹⁹ பருவங்களைக் குறிக்கும்படி சந்திரனை உண்டாக்கினார்; சூரியன் தான் அஸ்தமிக்கும் வேளையை அறியும். ²⁰ நீர் இருளை உண்டாக்குகிறீர், அது இரவாகிறது, அப்பொழுது காட்டு மிருகங்கள் யாவும் நடமாடுகின்றன. ²¹ பாலசிங்கங்கள் தங்கள் இரைக்காகக் கெர்ச்சிக்கின்றன, எங்கள் பிதாவினிடத்தில் தங்கள் ஆகாரத்தைத் தேடுகின்றன. ²² சூரியன் உதிக்கும்போது, அவை விலகி ஓடி, தங்கள் கெபிகளில் படுத்துக்கொள்கின்றன. ²³ மனிதர் தங்கள் வேலைக்குப் புறப்பட்டு, சாயங்காலம்வரைக்கும் தங்கள் பாடுபடும் வேலையில் ஈடுபடுகிறார்கள்.

²⁴ எங்கள் பிதாவே, உம்முடைய கிரியைகள் எத்தனை திரளானவைகள்! அவைகள் யாவையும் ஞானமாய் உண்டாக்கினீர்; பூமி உம்முடைய படைப்புகளால் நிறைந்திருக்கிறது. ²⁵ இதோ, பெரிதும் விசாலமுமான சமுத்திரம், எண்ணிறந்த ஜீவன்களால் நிறைந்திருக்கிறது, சிறியதும் பெரியதுமான உயிரினங்களே. ²⁶ அங்கே கப்பல்கள் அங்குமிங்கும் ஓடுகின்றன, அதிலே விளையாடும்படி நீர் உருவாக்கின லிவியாதானும் உண்டு. ^b b v26 லிவியாதான்: பூர்வ எபிரெய மரபிலுள்ள ஒரு பயங்கரமான கடல் விலங்கு; இங்கே சமுத்திரத்தில் மகிழ்ந்து விளையாடும் தேவனுடைய சொந்தப் படைப்பாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது.

²⁷ இவைகள் யாவும் நோக்கிக்கொண்டிருக்கின்றன, ஏற்றவேளையில் தங்கள் ஆகாரத்தை அவைகளுக்குக் கொடுக்கும்படி உம்மையே. ²⁸ நீர் கொடுக்கும்போது, அதை அவைகளுக்கு; அவைகள் சேர்த்துக்கொள்கின்றன; நீர் உமது கையைத் திறக்கும்போது, அவைகள் நன்மைகளால் நிரப்பப்படுகின்றன. ²⁹ நீர் உமது முகத்தை மறைக்கும்போது, அவைகள் கலங்குகின்றன; அவைகளின் சுவாசத்தை நீர் எடுத்துக்கொள்ளும்போது, அவைகள் மாண்டு, தங்கள் மண்ணுக்குத் திரும்புகின்றன. ³⁰ நீர் உமது ஆவியை அனுப்பும்போது, அவைகள் சிருஷ்டிக்கப்படுகின்றன, நீர் புதுப்பிக்கிறீர், பூமியின் முகத்தையும்.

³¹ எங்கள் பிதாவின் மகிமை என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருப்பதாக; எங்கள் பிதா தமது கிரியைகளில் மகிழ்வாராக, ³² அவர் பூமியைப் பார்க்கிறார், அது அதிர்கிறது; அவர் மலைகளைத் தொடுகிறார், அவை புகைகின்றன.

³³ நான் உயிரோடிருக்குமளவும் எங்கள் பிதாவைப் பாடுவேன்; நான் சுவாசிக்கும்வரைக்கும் எங்கள் பிதாவைத் துதித்துப் பாடுவேன். ³⁴ என் தியானம் பிரியமாயிருப்பதாக, அவருக்கு; ஏனெனில் நான் எங்கள் பிதாவில் மகிழ்கிறேன். ³⁵ பாவிகள் பூமியிலிருந்து அழிந்துபோவார்களாக, துன்மார்க்கர் இனி இராதிருப்பார்களாக. என் ஆத்துமாவே, எங்கள் பிதாவை ஸ்தோத்திரி. அல்லேலூயா!