መዝሙር 104

104 ¹ነፍሴ ሆይ፣ አባታችንን ባርኪ። አባቴ ሆይ፣ እጅግ ታላቅ ነህ፤ ክብርንና ግርማን ለብሰሃል።

²ብርሃንን እንደ ልብስ ተጐናጽፏል፤ ሰማያትንም እንደ ድንኳን ዘረጋ። ³የሰገነቶቹን ማገሮች በውሃ ላይ ይጥላል፤ ደመናትንም ሰረገላ ያደርጋል፤ በነፋስ ክንፍ ላይ ይሄዳል። ⁴ነፋሳትን መልእክተኞቹ ያደርጋል፤ የእሳት ነበልባልንም አገልጋዮቹ ያደርጋል። ^a a v4 የዕብራውያን መጽሐፍ ይህን ስንኝ የጠቀሰው አባታችን ነፋስንና እሳትን እንኳ አገልጋዮቹ እንደሚያደርግ ለማሳየት ነው፤ ወልድ ግን እንደ አገልጋይ ሳይሆን እንደ ገዥ ሆኖ ይነግሣል።

⁵ምድርን በመሠረቶቿ ላይ አጸናት፤ ለዘላለምም አትናወጥም። ⁶በጥልቅ ውሃ እንደ ልብስ ሸፈንሃት፤ ውሃውም ከተራሮች በላይ ቆመ። ⁷በተግሣጽህ ሸሹ፤ በነጎድጓድህም ድምፅ ፈጥነው ሄዱ። ⁸ተራሮች ከፍ አሉ፣ ሸለቆዎችም ዝቅ አሉ፤ ወደ መደብህላቸው ስፍራ ወረዱ። ⁹ሊያልፉት የማይችሉትን ድንበር አደረግህ፤ ዳግመኛም ምድርን እንዳይሸፍኑ።

¹⁰ምንጮችን በሸለቆዎች ታፈልቃለህ፤ በኮረብቶችም መካከል ይፈስሳሉ። ¹¹ለምድረ በዳ አራዊት ሁሉ ውሃ ይሰጣሉ፤ የሜዳ አህዮችም ጥማታቸውን ያረካሉ። ¹²በአጠገባቸው የሰማይ ወፎች ይኖራሉ፤ በቅርንጫፎችም መካከል ይዘምራሉ። ¹³ተራሮችን ከሰገነቶቹ ያጠጣል፤ ምድርም በሥራህ ፍሬ ትጠግባለች። ¹⁴ለከብት ሣርን ያበቅላል፤ ለሰውም የሚያለሙትን ዕፅዋት፣ ከምድር ምግብን ያወጣል፤ ¹⁵የሰውን ልብ ደስ የሚያሰኝ የወይን ጠጅ፣ ፊቱን የሚያበራ ዘይት፣ የሰውንም ልብ የሚያጠነክር እንጀራ ያወጣል። ¹⁶የአባታችን ዛፎች በብዛት ይጠጣሉ፤ እርሱ የተከላቸው የሊባኖስ ዝግባዎች። ¹⁷በእነርሱ ውስጥ ወፎች ጎጆአቸውን ይሠራሉ፤ ሽመላም በጥድ ዛፎች ላይ መኖሪያ አላት። ¹⁸ረጅሞች ተራሮች ለሜዳ ፍየሎች ናቸው፤ ዓለቶችም ለሽኮኮች መጠጊያ ናቸው።

¹⁹ጨረቃን ወቅቶችን ለመለየት ሠራ፤ ፀሐይም የመጥለቂያዋን ጊዜ ታውቃለች። ²⁰ጨለማን ታመጣለህ፣ ሌሊትም ይሆናል፤ የዱር አራዊትም ሁሉ ይሾልካሉ። ²¹የአንበሳ ግልገሎች ለአደናቸው ያገሳሉ፤ ምግባቸውንም ከአባታችን ይሻሉ። ²²ፀሐይ ስትወጣ ይሰበሰባሉ፤ በዋሻዎቻቸውም ይተኛሉ። ²³ሰዎች ወደ ሥራቸው ይወጣሉ፤ እስከ ማታም ይደክማሉ።

²⁴አባታችን ሆይ፣ ሥራህ እንዴት ብዙ ነው! ሁሉንም በጥበብ ሠራሃቸው፤ ምድርም በፍጥረታትህ ተሞልታለች። ²⁵እነሆ፣ ታላቅና ሰፊ የሆነ ባሕር አለ፤ ከቍጥር በላይ በሆኑ ፍጥረታት የተሞላ፤ ታናናሾችና ታላላቆች ሕያዋን ፍጡራን። ²⁶በዚያ መርከቦች ወዲያና ወዲህ ይጓዛሉ፤ በውስጡም ይጫወት ዘንድ የፈጠርከው ሌዋታን አለ። ^b b v26 ሌዋታን፦ በጥንት የዕብራውያን ትውፊት የሚፈራ የባሕር ጭራቅ ነው፤ እዚህ ግን በውቅያኖስ ውስጥ የሚቦርቅ የእግዚአብሔር ፍጡር ሆኖ ተሥሏል።

²⁷እነዚህ ሁሉ በወቅቱ ምግባቸውን እንድትሰጣቸው ወደ አንተ ይመለከታሉ። ²⁸በሰጠሃቸው ጊዜ ይለቅማሉ፤ እጅህን በከፈትህ ጊዜ በበጎ ነገር ይጠግባሉ። ²⁹ፊትህን በሰወርህ ጊዜ ይደነግጣሉ፤ እስትንፋሳቸውን በወሰድህ ጊዜ ይሞታሉ፤ ወደ አፈራቸውም ይመለሳሉ። ³⁰መንፈስህን በላክህ ጊዜ ይፈጠራሉ፤ የምድርንም ፊት ታድሳለህ።

³¹የአባታችን ክብር ለዘላለም ይኑር፤ አባታችንም በሥራዎቹ ደስ ይበለው። ³²ወደ ምድር ይመለከታል፣ ትንቀጠቀጣለችም፤ ተራሮችን ይነካል፣ ይጤሳሉም።

³³በሕይወት እስካለሁ ድረስ ለአባታችን እዘምራለሁ፤ እስትንፋስ እስካለኝ ድረስ ለአባታችን አመሰግናለሁ። ³⁴ማሰላሰሌ ለእርሱ ደስ የሚያሰኝ ይሁን፤ እኔ በአባታችን ደስ ይለኛልና። ³⁵ኀጢአተኞች ከምድር ይጥፉ፤ ክፉዎችም ከእንግዲህ አይኑሩ። ነፍሴ ሆይ፣ አባታችንን ባርኪ። ሃሌ ሉያ!