സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 104 FHB Father's Heart Bible™

104 ¹എന്റെ ആത്മാവേ, നമ്മുടെ പിതാവിനെ വാഴ്ത്തുക. എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങ് അത്യന്തം മഹാനാകുന്നു; തേജസ്സും മഹിമയും അങ്ങ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.

²അവിടുന്ന് വസ്ത്രംപോലെ പ്രകാശം പുതച്ചിരിക്കുന്നു; ഒരു മേലാപ്പുപോലെ ആകാശത്തെ വിരിക്കുന്നു. ³അവിടുന്ന് തന്റെ മാളികമുറികളുടെ തുലാങ്ങൾ വെള്ളത്തിന്മേൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; മേഘങ്ങളെ തന്റെ രഥമാക്കുന്നു; കാറ്റിന്റെ ചിറകുകളിന്മേൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ⁴അവിടുന്ന് കാറ്റുകളെ തന്റെ ദൂതന്മാരാക്കുന്നു, അഗ്നിജ്വാലകളെ തന്റെ ശുശ്രൂഷകരും. ^a a v4 നമ്മുടെ പിതാവ് കാറ്റിനെയും അഗ്നിയെയുംപോലും തന്റെ ശുശ്രൂഷകരാക്കുന്നു — എന്നാൽ പുത്രനോ ശുശ്രൂഷകനായിട്ടല്ല, ഭരണാധികാരിയായി വാഴുന്നു — എന്നു കാണിക്കുവാൻ എബ്രായർക്കുള്ള ലേഖനം ഈ വരി ഉദ്ധരിക്കുന്നു.

⁵അവിടുന്ന് ഭൂമിയെ അതിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളിന്മേൽ സ്ഥാപിച്ചു, അത് ഒരിക്കലും ഇളകാതിരിക്കേണ്ടതിന്. ⁶ഒരു വസ്ത്രംകൊണ്ടെന്നപോലെ അങ്ങ് അതിനെ ആഴിയാൽ മൂടി; വെള്ളം പർവതങ്ങൾക്കു മീതെ നിന്നു. ⁷അങ്ങയുടെ ശാസനയാൽ അവ ഓടിപ്പോയി; അങ്ങയുടെ ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ ശബ്ദത്താൽ അവ പാഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു. ⁸പർവതങ്ങൾ ഉയർന്നു, താഴ്‌വരകൾ താണു, അങ്ങ് അവയ്ക്കു നിയമിച്ച സ്ഥലത്തേക്കു തന്നെ. ⁹അവയ്ക്കു കടക്കുവാൻ കഴിയാത്ത ഒരു അതിര് അങ്ങ് വെച്ചു, അവ ഇനിയൊരിക്കലും ഭൂമിയെ മൂടാതിരിക്കേണ്ടതിന്.

¹⁰അങ്ങ് താഴ്‌വരകളിൽ ഉറവുകൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു; അവ കുന്നുകൾക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകുന്നു. ¹¹അവ എല്ലാ വന്യമൃഗങ്ങൾക്കും കുടിക്കുവാൻ നല്കുന്നു; കാട്ടുകഴുതകൾ തങ്ങളുടെ ദാഹം ശമിപ്പിക്കുന്നു. ¹²അവയ്ക്കരികെ ആകാശത്തിലെ പക്ഷികൾ തങ്ങളുടെ പാർപ്പിടം ഒരുക്കുന്നു; കൊമ്പുകൾക്കിടയിൽ അവ പാടുന്നു. ¹³അവിടുന്ന് തന്റെ മാളികമുറികളിൽനിന്ന് പർവതങ്ങളെ നനയ്ക്കുന്നു; അങ്ങയുടെ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലത്താൽ ഭൂമി തൃപ്തിയടയുന്നു. ¹⁴അവിടുന്ന് കന്നുകാലികൾക്കായി പുല്ല് മുളപ്പിക്കുന്നു, മനുഷ്യർ കൃഷിചെയ്യുവാൻ സസ്യങ്ങളും, ഭൂമിയിൽനിന്ന് ആഹാരം ഉത്പാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ¹⁵മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കുവാൻ വീഞ്ഞും, അവന്റെ മുഖം പ്രകാശിപ്പിക്കുവാൻ എണ്ണയും, മനുഷ്യഹൃദയത്തെ ബലപ്പെടുത്തുവാൻ അപ്പവും. ¹⁶നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വൃക്ഷങ്ങൾ, അവിടുന്ന് നട്ട ലെബനോനിലെ ദേവദാരുക്കൾ, സമൃദ്ധമായി നനയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ¹⁷അവയിൽ പക്ഷികൾ തങ്ങളുടെ കൂടുകൾ പണിയുന്നു; പെരുഞാറയ്ക്ക് സരളവൃക്ഷങ്ങളിൽ അതിന്റെ പാർപ്പിടമുണ്ട്. ¹⁸ഉയർന്ന പർവതങ്ങൾ കാട്ടാടുകൾക്കുള്ളതാകുന്നു; പാറകൾ കുഴിമുയലുകൾക്ക് ഒരു സങ്കേതമാകുന്നു.

¹⁹ഋതുക്കളെ അടയാളപ്പെടുത്തുവാൻ അവിടുന്ന് ചന്ദ്രനെ നിർമിച്ചു; സൂര്യൻ അതിന്റെ അസ്തമയസമയം അറിയുന്നു. ²⁰അങ്ങ് ഇരുട്ട് വരുത്തുന്നു, അപ്പോൾ രാത്രിയാകുന്നു, അപ്പോൾ കാട്ടിലെ സകല മൃഗങ്ങളും ഇഴഞ്ഞുനടക്കുന്നു. ²¹ബാലസിംഹങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ഇരയ്ക്കായി അലറുന്നു, നമ്മുടെ പിതാവിനോട് തങ്ങളുടെ ആഹാരം തേടിക്കൊണ്ട്. ²²സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ അവ പിൻവാങ്ങി തങ്ങളുടെ ഗുഹകളിൽ കിടക്കുന്നു. ²³മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ ജോലിക്കായി പുറപ്പെടുന്നു, സന്ധ്യവരെയുള്ള തങ്ങളുടെ അധ്വാനത്തിനായും.

²⁴നമ്മുടെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ പ്രവൃത്തികൾ എത്രയോ അധികം! ജ്ഞാനത്താൽ അങ്ങ് അവയെല്ലാം ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു; ഭൂമി അങ്ങയുടെ സൃഷ്ടികളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ²⁵ഇതാ, വലുതും വിശാലവുമായ സമുദ്രം, എണ്ണമില്ലാത്ത ജീവികളാൽ നിറഞ്ഞത്, ചെറുതും വലുതുമായ ജീവജാലങ്ങൾ. ²⁶അവിടെ കപ്പലുകൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും സഞ്ചരിക്കുന്നു, അതിൽ കളിക്കുവാൻ അങ്ങ് രൂപപ്പെടുത്തിയ ലിവ്യാഥാനും. ^b b v26 ലിവ്യാഥാൻ: പുരാതന എബ്രായ പാരമ്പര്യത്തിലെ ഭയങ്കരമായ ഒരു സമുദ്രഭീകരജീവി, ഇവിടെ സമുദ്രത്തിൽ ഉല്ലസിച്ചു കളിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം സൃഷ്ടിയായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

²⁷ഇവയെല്ലാം തക്കസമയത്ത് തങ്ങളുടെ ആഹാരം നല്കേണ്ടതിന് അങ്ങയെ നോക്കിപ്പാർക്കുന്നു. ²⁸അങ്ങ് അവയ്ക്കു നല്കുമ്പോൾ അവ പെറുക്കിയെടുക്കുന്നു; അങ്ങ് അങ്ങയുടെ കൈ തുറക്കുമ്പോൾ അവ നന്മകളാൽ നിറയുന്നു. ²⁹അങ്ങ് അങ്ങയുടെ മുഖം മറയ്ക്കുമ്പോൾ അവ ഭയവിഹ്വലമാകുന്നു; അങ്ങ് അവയുടെ ശ്വാസം എടുത്തുകളയുമ്പോൾ അവ മരിച്ച് തങ്ങളുടെ പൊടിയിലേക്കു മടങ്ങുന്നു. ³⁰അങ്ങ് അങ്ങയുടെ ആത്മാവിനെ അയയ്ക്കുമ്പോൾ അവ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു, അങ്ങ് ഭൂമിയുടെ മുഖത്തെ നവീകരിക്കുന്നു.

³¹നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ തേജസ്സ് എന്നേക്കും നിലനില്ക്കട്ടെ; നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ പ്രവൃത്തികളിൽ ആനന്ദിക്കട്ടെ. ³²അവിടുന്ന് ഭൂമിയെ നോക്കുന്നു, അത് വിറയ്ക്കുന്നു; അവിടുന്ന് പർവതങ്ങളെ തൊടുന്നു, അവ പുകയുന്നു.

³³ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നിടത്തോളം നമ്മുടെ പിതാവിനു ഞാൻ പാടും; ശ്വാസമുള്ളിടത്തോളം നമ്മുടെ പിതാവിനു ഞാൻ സ്തുതി പാടും. ³⁴എന്റെ ധ്യാനം അവിടുത്തേക്കു പ്രസാദകരമായിരിക്കട്ടെ, എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിൽ ഞാൻ ആനന്ദിക്കുന്നു. ³⁵പാപികൾ ഭൂമിയിൽനിന്ന് മുടിഞ്ഞുപോകട്ടെ, ദുഷ്ടന്മാർ ഇനി ഇല്ലാതെയാകട്ടെ. എന്റെ ആത്മാവേ, നമ്മുടെ പിതാവിനെ വാഴ്ത്തുക. ഹല്ലേലൂയാ!