Endrey ny habetsahan’ny asanao

Fitsangatsanganana amin'izao tontolo miasa izao: loharano any an-dohasaha, vorona manao akany eo amin'ny rantsana, liona mihaza alina, olona mivoaka miasa maraina, sambo any amin'ny ranomasina ary Leviatana natao hilalao ao. Ireo rehetra ireo dia miandry vava misokatra mba hovonoin'i Rayntsika.

Toko 104.

Misaora an’i Raintsika, ry fanahiko. Raiko ô, lehibe indrindra Ianao; mitafy voninahitra sy fiandrianana Ianao.

Mitafy ny mazava toy ny akanjo Izy; mamelatra ny lanitra tahaka ny lay Izy. Mametraka ny andrin’ny efitrano ambony eo ambonin’ny rano Izy; manao ny rahona ho kalesiny Izy; mandeha eo ambonin’ny elatry ny rivotra Izy. Manao ny rivotra ho irany Izy, ny lelafon’ny afo ho mpanompony. ^a

Nanorina ny tany teo amin’ny fanorenany Izy, mba tsy hihetsika mandrakizay. Nasarony tamin’ny lalina toy ny akanjo izy; nijoro teo ambonin’ny tendrombohitra ny rano. Noho ny fanevatevanao dia nandositra izy ireo; noho ny feon’ny kotrokoranao dia nirohotra nandeha faingana izy. Nisondrotra ny tendrombohitra, nilentika ny lohasaha, hatrany amin’ny toerana nanendrenao ho azy ireo. Nametraka fetra tsy ho voafoiny Ianao, mba tsy hiverina hanarona ny tany intsony izy.

Mampiboiboika loharano eny amin’ny lohasaha Ianao; mikoriana eo anelanelan’ny havoana ireny. Manome rano ho an’ny biby rehetra any an-tsaha ireny; manala ny hetahetany ny boriky any an-tsaha. Eo akaikiny no itoeran’ny voron’ny lanitra; mihira eo anelanelan’ny rantsana izy ireo. Mandena ny tendrombohitra avy ao amin’ny efitrano ambony Izy; voky ny tany amin’ny vokatry ny asanao. Mampitombo ahitra ho an’ny biby fiompy Izy, sy zava-maniry ho an’ny olona hambolena, mamoaka hanina avy amin’ny tany, ary divay hampifaly ny fon’ny olona, menaka hampamirapiratra ny tavany, ary mofo hampahery ny fon’ny olona. Mahazo rano be ny hazon’i Raintsika, ny sederan’i Libanona izay nambolen’Izy. Ao aminy no anaovan’ny vorona akany; ny vano kosa manana ny tranony eo amin’ny hazo kypreso. Ho an’ny osy any an-tendrombohitra ny tendrombohitra avo; fialofana ho an’ny hyraxa ny vatolampy.

Nanao ny volana ho famantarana ny vanim-potoana Izy; fantatry ny masoandro ny fotoana hilentehany. Mahatonga haizina Ianao, dia alina izany, ka mivezivezy mangina ny biby rehetra any anaty ala. Mierona ho an’ny rembiny ny liona tanora, mitady ny haniny avy amin’i Raintsika. Rehefa miposaka ny masoandro, dia mandositra mangina izy ireo ka mandry any amin’ny lavaka fonenany. Mivoaka mankany amin’ny asany ny olona, ary mankany amin’ny fiasany mandra-pahatongan’ny hariva.

Endrey ny habetsahan’ny asanao, Rainay ô! Fahendrena no nanaovanao azy rehetra; feno ny zavatra noforoninao ny tany. Ity ny ranomasina, lehibe sy malalaka, mitsingevana zava-manan’aina tsy tambo isaina, ny zava-miaina madinika sy lehibe. Any no mandeha mivadika ny sambo, ary i Leviatana, izay namolavolanao hilalao ao aminy. ^b

Ireo rehetra ireo dia miandry Anao mba hanome azy ny haniny amin’ny fotoana mety. Rehefa manome azy ireo Ianao, dia mamory izy; rehefa manokatra ny tananao Ianao, dia voky zava-tsoa izy. Rehefa manafina ny tavanao Ianao, dia raiki-tahotra izy ireo; rehefa manala ny fofonainy Ianao, dia maty izy ka mody ho vovoka. Rehefa mandefa ny Fanahinao Ianao, dia voaforona izy ireo, ary manavao ny tavan’ny tany Ianao.

Hmaharitra mandrakizay anie ny voninahitr’i Raintsika; hifaly amin’ny asany anie Raintsika. Mijery ny tany Izy dia mihorohoro izy; mikasika ny tendrombohitra Izy dia mamoaka setroka ireny.

Hihira ho an’i Raintsika aho raha mbola velona; hihira fiderana ho an’i Raintsika aho raha mbola mifoka rivotra. Mba hahafinaritra Azy anie ny fisainako, fa mifaly amin’i Raintsika aho. Aoka ho levona hiala amin’ny tany ny mpanota, ary aoka tsy hisy intsony ny ratsy fanahy. Misaora an’i Raintsika, ry fanahiko. Haleloia!