Hoe talryk is u werke

'n Toer deur die werkende wêreld: fonteine in die valleie, voëls wat in takke nes maak, leeus wat in die nag jag, mense wat met dagbreek werk toe gaan, skepe op see en die Leviatan wat gemaak is om daar te speel. Dit alles wag met oop mond dat ons Vader dit vul.

Hoofstuk 104.

Loof ons Vader, my siel. My Vader, u is baie groot; u is beklee met luister en majesteit.

Hy hul hom in lig soos in ’n kleed; hy span die hemel uit soos ’n tentdak. Hy lê die balke van sy boonste vertrekke op die waters; hy maak die wolke sy strydwa; hy wandel op die vleuels van die wind. Hy maak die winde sy boodskappers, vlamme van vuur sy dienaars. ^a

Hy het die aarde op sy fondamente gevestig, sodat dit nooit kan wankel nie. U het dit met die diep waters oordek soos met ’n kleed; die waters het bo die berge gestaan. Op u dreiging het hulle gevlug; op die gedreun van u donder het hulle weggestorm. Die berge het opgerys, die dale het weggesak af na die plek wat u vir hulle bestem het. U het ’n grens gestel wat hulle nie kan oorskry nie, sodat hulle nooit weer die aarde sal oordek nie.

U laat fonteine in die dale ontspring; hulle vloei tussen die heuwels deur. Hulle laat elke wilde dier drink; die wildedonkies les hulle dors. Langs hulle maak die voëls van die hemel hulle nes; hulle sing tussen die takke. Hy besproei die berge uit sy boonste vertrekke; die aarde word versadig met die vrug van u werk. Hy laat gras vir die vee groei, en plante vir die mens om te bewerk, om voedsel uit die aarde voort te bring, en wyn om die hart van die mens te verbly, olie om sy gesig te laat glim, en brood om die mens se hart te versterk. Die bome van ons Vader word oorvloedig besproei, die seders van Libanon wat hy geplant het. Daarin bou die voëls hulle neste; die ooievaar het haar tuiste in die denne. Die hoë berge is vir die wilde bokke; die rotse is ’n skuilplek vir die klipdassies.

Hy het die maan gemaak om die seisoene aan te dui; die son ken sy tyd om onder te gaan. U maak dit donker, en dit is nag, wanneer al die diere van die woud rondsluip. Die jong leeus brul om hulle prooi, en soek hulle voedsel by ons Vader. Wanneer die son opkom, trek hulle weg en gaan lê in hulle skuilplekke. Die mens gaan uit na sy werk en na sy arbeid tot die aand toe.

Hoe talryk is u werke, ons Vader! Met wysheid het u hulle almal gemaak; die aarde is vol van u skepsele. Hier is die see, groot en wyd, wemelend van skepsele sonder getal, lewende wesens, klein en groot. Daar vaar die skepe heen en weer, en die Leviatan, wat u gevorm het om daarin te speel. ^b

Hulle almal kyk na u om hulle hulle voedsel op die regte tyd te gee. Wanneer u dit vir hulle gee, tel hulle dit op; wanneer u u hand oopmaak, word hulle met goeie dinge vervul. Wanneer u u aangesig verberg, word hulle verskrik; wanneer u hulle asem wegneem, sterf hulle en keer terug na hulle stof. Wanneer u u Gees uitstuur, word hulle geskep, en u vernuwe die aangesig van die aarde.

Mag die heerlikheid van ons Vader vir ewig bly; mag ons Vader hom in sy werke verbly. Hy kyk na die aarde en dit bewe; hy raak die berge aan en hulle rook.

Ek sal vir ons Vader sing solank ek leef; ek sal vir ons Vader lof sing solank ek asemhaal. Mag my oordenking vir hom welgevallig wees, want ek verheug my in ons Vader. Laat die sondaars van die aarde vergaan, en laat die goddeloses nie meer wees nie. Loof ons Vader, my siel. Halleluja!