Zenginlik Eve Dönüş Yolunu Satın Alamaz

Müzik şefi için. Korahoğulları'nın mezmuru.

Zengine de yoksula da sorulan bir bilmece: hiç kimse bir kardeşini ölümden satın alacak kadar varlıklı değildir. Akıllı da akılsız da paralarını aynı biçimde geride bırakır. Mezmur yazarının umudu başka yerdedir — Babamız onu kendi yanına alacaktır.

Bölüm 49.

Bunu dinleyin, ey bütün halklar; kulak verin, ey dünyada yaşayan herkes, hem sıradan hem soylu, zengin de yoksul da. Ağzım bilgelik sözleri söyleyecek; yüreğimin düşünceleri anlayış getirecek. Kulağımı bir özdeyişe vereceğim; lirle bilmecemi açıklayacağım. Kötü günler geldiğinde neden korkayım, beni tuzağa düşürmek isteyenlerin kötülüğü beni sardığında, servetlerine güvenenler, büyük zenginlikleriyle övünenler? Gerçekten hiç kimse kardeşini kurtaramaz, ya da onun için Babamız'a fidye ödeyemez, bir cana karşılık fidye pahalıdır; hiçbir ödeme asla yeterli olmaz, sonsuza dek yaşasın ve mezarı hiç görmesin diye. Çünkü görüyor ki bilgeler bile ölür; akılsız ve budala da yok olur ve servetlerini başkalarına bırakır. Mezarları sonsuza dek onların evleridir, kuşaklar boyu konutlarıdır, topraklara kendi adlarını vermiş olsalar da. İnsan, bütün görkemine karşın kalıcı değildir; yok olup giden hayvanlara benzer. Bu, budalaca kendine güvenenlerin yolu, ve onların ardından sözlerini onaylayanların yolu.

Koyunlar gibi ölüler diyarına yazgılıdırlar, ölüm onların çobanı olacak. Sabahleyin doğrular onlara egemen olacak; bedenleri, görkemli evlerinden uzakta, mezarda çürüyecek. Ama Babamız canımı ölüler diyarının gücünden kurtaracak; beni kesinlikle kendi yanına alacak. ^a

Biri zenginleştiğinde korkma, evinin görkemi arttığında; çünkü öldüğünde hiçbir şey götüremeyecek; görkemi ardından inmeyecek. Yaşarken kendini mutlu saysa da —ve kendine iyi baktığında insanlar seni över— yine de atalarının kuşağına katılacak, onlar ki bir daha asla ışığı görmeyecek. İnsan, bütün görkemine karşın anlayıştan yoksundur, yok olup giden hayvanlara benzer.