ਧਨ ਘਰ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦ ਸਕਦਾ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਗਵਈਏ ਲਈ। ਕੋਰਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭਜਨ।
49 1 ਹੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕੋ, ਇਹ ਸੁਣੋ; ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀਓ, ਕੰਨ ਲਾਓ, 2 ਭਾਵੇਂ ਨੀਵੇਂ ਹੋ ਭਾਵੇਂ ਉੱਚੇ, ਧਨੀ ਤੇ ਕੰਗਾਲ ਸਭ। 3 ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਬੁੱਧ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲੇਗਾ; ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਧਿਆਨ ਸਮਝ ਲਿਆਵੇਗਾ। 4 ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੰਨ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੱਲ ਲਾਵਾਂਗਾ; ਬਰਬਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਬੁਝਾਰਤ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ। 5 ਬੁਰੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਡਰਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਠੋਕਰ ਖਵਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਬਦੀ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ— 6 ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਧਨ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ? 7 ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਦੇ ਲਈ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਿਸਤਾਰੇ ਦਾ ਮੁੱਲ ਦੇ ਸਕਦਾ— 8 ਜਾਨ ਦਾ ਨਿਸਤਾਰਾ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਕਦੇ ਬਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ— 9 ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਦਾ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇ ਅਤੇ ਕਬਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਵੇਖੇ। 10 ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੁੱਧਵਾਨ ਵੀ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮੂਰਖ ਅਤੇ ਬੇਸਮਝ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਧਨ ਹੋਰਨਾਂ ਲਈ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 11 ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਹਨ ਸਦਾ ਲਈ, ਪੀੜ੍ਹੀਓਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਸੇਬੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਸਨ। 12 ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਟਿਕਦਾ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਰਗਾ ਹੈ। 13 ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਮੂਰਖਤਾ ਭਰੇ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਜਿਹੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਲਹ
14 ਭੇਡਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਕਬਰ ਲਈ ਠਹਿਰਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਰਾਵੇਗੀ। ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨਗੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਗਲ਼ ਜਾਣਗੇ, ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ। 15 ਪਰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਕਬਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਛੁਡਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲੈ ਲਵੇਗਾ। ਸਲਹ a a v15 ਉਨ੍ਹਾਂ ਧਨੀਆਂ ਦੇ ਉਲਟ ਜਿਹੜੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਰਾਹ ਖਰੀਦ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਭਜਨਕਾਰ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਆਪ ਹੀ ਉਹ ਨੂੰ ਕਬਰ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਵੇਗਾ।
16 ਨਾ ਡਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਧਨੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, 17 ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਰੇਗਾ; ਉਹ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਉਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ। 18 ਭਾਵੇਂ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੰਨ ਸਮਝਦਾ ਹੈ—ਅਤੇ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਭਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ— 19 ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਲੇਗਾ, ਜਿਹੜੇ ਫੇਰ ਕਦੇ ਚਾਨਣ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਗੇ। 20 ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜਿਹੜਾ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਰਗਾ ਹੈ।