መዝሙር 49

49 ¹እናንተ ሕዝቦች ሁሉ፣ ይህን ስሙ፤ በዓለም የምትኖሩ ሁሉ፣ አድምጡ፤ ²ዝቅተኞችም ከፍተኞችም፣ ባለጠጎችም ድኾችም በአንድነት። ³አፌ ጥበብን ይናገራል፤ የልቤም ማሰላሰል ማስተዋልን ያመጣል። ⁴ጆሮዬን ወደ ምሳሌ አዘነብላለሁ፤ በበገና እንቆቅልሼን እፈታለሁ። ⁵ክፉ ቀኖች ሲመጡ ለምን እፈራለሁ፣ የሚያሰናክሉኝ ሰዎች ክፋት ሲከብበኝ፣ ⁶በሀብታቸው የሚታመኑ፣ በብዙ ባለጠግነታቸውም የሚመኩ? ⁷በእውነት ማንም ወንድሙን ሊቤዥ አይችልም፤ ወይም ለአባታችን ስለ እርሱ ቤዛ ሊከፍል አይችልም፤ ⁸የነፍስ ቤዛ ዋጋው ውድ ነው፤ የሚከፈል ዋጋም ከቶ አይበቃም፤ ⁹ለዘላለም እንዲኖር፣ መቃብርንም ከቶ እንዳያይ። ¹⁰ጠቢባን እንኳ እንደሚሞቱ ያያልና፤ ቂልና ሞኝ በአንድነት ይጠፋሉ፤ ሀብታቸውንም ለሌሎች ይተዋሉ። ¹¹መቃብራቸው ለዘላለም ቤታቸው፣ ለትውልድ ሁሉ ማደሪያቸው ነው፤ ምድሮችን በስማቸው ጠርተው የነበሩ ቢሆንም። ¹²ሰው ክብሩ ሁሉ ቢኖረውም አይጸናም፤ እንደሚጠፉ እንስሳት ነው። ¹³ይህ በራሳቸው በከንቱ የሚመኩ ሰዎች መንገድ ነው፤ ቃላቸውንም የሚያጸድቁ ተከታዮቻቸው መንገድ ነው።

¹⁴እንደ በጎች ለመቃብር ተወስነዋል፤ ሞትም ይጠብቃቸዋል። ቅኖችም በማለዳ ይገዟቸዋል፤ ሰውነታቸውም ከከፍተኛ ቤታቸው ርቆ በመቃብር ውስጥ ይበሰብሳል። ¹⁵አባታችን ግን ነፍሴን ከመቃብር ኀይል ይቤዣታል፤ በእርግጥም ወደ ራሱ ይወስደኛል። ^a a v15 ከሞት ማምለጫን ሊገዙ የማይችሉትን ባለጠጎች በተለየ መልኩ፣ መዝሙራዊው አባታችን ራሱ ከመቃብር እንደሚያድነውና ወደ ራሱ ፊት እንደሚወስደው ይታመናል።

¹⁶ማንም ሰው ባለጠጋ በሚሆንበት ጊዜ አትፍራ፤ የቤቱ ክብር በሚጨምርበትም ጊዜ፣ ¹⁷ሲሞት ምንም ይዞ አይሄድምና፤ ክብሩም ተከትሎት አይወርድም። ¹⁸በሕይወት ሳለ ራሱን ቡሩክ አድርጎ ቢቈጥርም፣ ለራስህም መልካም ስታደርግ ሰዎች ያመሰግኑሃል፤ ¹⁹ወደ አባቶቹ ትውልድ ይሄዳል፤ እነርሱም ብርሃንን ከቶ ዳግመኛ አያዩም። ²⁰ሰው ክብሩ ሁሉ ቢኖረውም የማያስተውል፣ እንደሚጠፉ እንስሳት ነው።