സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 49 FHB Father's Heart Bible™

49 ¹സകല ജനതകളുമേ, ഇതു കേൾക്കുവിൻ; ലോകത്തിൽ വസിക്കുന്ന എല്ലാവരുമേ, ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ, ²എളിയവരും ഉന്നതരും, ധനവാന്മാരും ദരിദ്രരും ഒരുപോലെ. ³എന്റെ വായ് ജ്ഞാനം സംസാരിക്കും; എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ധ്യാനം വിവേകം നല്കും. ⁴ഞാൻ എന്റെ ചെവി ഒരു സദൃശവാക്യത്തിലേക്കു ചായ്ക്കും; കിന്നരത്തോടെ എന്റെ കടങ്കഥ ഞാൻ അഴിച്ചുകാട്ടും. ⁵ദുർദിനങ്ങൾ വരുമ്പോൾ, എന്നെ വീഴ്ത്താൻ നോക്കുന്നവരുടെ ദുഷ്ടത എന്നെ വളയുമ്പോൾ, ഞാൻ എന്തിനു ഭയപ്പെടണം? ⁶തങ്ങളുടെ സമ്പത്തിൽ ആശ്രയിക്കുകയും തങ്ങളുടെ മഹാധനത്തിൽ പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ? ⁷സത്യമായും, ആർക്കും തന്റെ സഹോദരനെ വീണ്ടെടുക്കാനോ അവനുവേണ്ടി നമ്മുടെ പിതാവിനു മറുവില കൊടുക്കാനോ കഴിയുകയില്ല, ⁸ഒരു ജീവന്റെ മറുവില വിലയേറിയത്; ഒരു കൊടുപ്പും ഒരിക്കലും മതിയാവില്ല, ⁹അവൻ എന്നേക്കും ജീവിച്ചിരിക്കേണ്ടതിനും ശവക്കുഴി ഒരിക്കലും കാണാതിരിക്കേണ്ടതിനും. ¹⁰ജ്ഞാനികൾപോലും മരിക്കുന്നതായി അവൻ കാണുന്നുവല്ലോ; ഭോഷനും മൂഢനും ഒരുപോലെ നശിച്ച് തങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് മറ്റുള്ളവർക്കു വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു. ¹¹അവർ തങ്ങളുടെ പേരുകളാൽ ദേശങ്ങൾക്കു പേരിട്ടിരുന്നെങ്കിലും, അവരുടെ ശവക്കുഴികൾ എന്നേക്കും അവരുടെ ഭവനങ്ങൾ, തലമുറതലമുറയായി അവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ ആകുന്നു. ¹²മനുഷ്യൻ, തന്റെ പ്രതാപമുണ്ടായിട്ടും, നിലനിൽക്കുന്നില്ല; നശിച്ചുപോകുന്ന മൃഗങ്ങൾക്കു തുല്യനത്രേ അവൻ. ¹³ഭോഷമായ ആത്മവിശ്വാസമുള്ളവരുടെയും, അവരുടെ വാക്കുകളെ അംഗീകരിക്കുന്ന അവരുടെ പിന്മുറക്കാരുടെയും വഴി ഇതത്രേ.

¹⁴ആടുകളെപ്പോലെ അവർ ശവക്കുഴിക്കായി നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, മരണം അവരെ മേയിക്കും. പ്രഭാതത്തിൽ നേരുള്ളവർ അവരുടെമേൽ വാഴും; അവരുടെ ഉന്നതഭവനങ്ങളിൽനിന്നകന്ന് അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ശവക്കുഴിയിൽ ദ്രവിച്ചുപോകും. ¹⁵എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ശവക്കുഴിയുടെ അധികാരത്തിൽനിന്ന് എന്റെ ജീവനെ വീണ്ടെടുക്കും; അവിടുന്ന് നിശ്ചയമായും എന്നെ തന്റെ അടുക്കലേക്കു ചേർത്തുകൊള്ളും. ^a a v15 മരണത്തിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെടാനുള്ള വഴി വിലയ്ക്കുവാങ്ങാൻ കഴിയാത്ത ധനവാന്മാരിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായി, നമ്മുടെ പിതാവുതന്നെ തന്നെ ശവക്കുഴിയിൽനിന്നു രക്ഷിച്ച് തന്റെ സന്നിധിയിലേക്കു ചേർക്കുമെന്നു സങ്കീർത്തനക്കാരൻ ആശ്രയിക്കുന്നു.

¹⁶ഒരുവൻ ധനികനായിത്തീരുമ്പോൾ, അവന്റെ ഭവനത്തിന്റെ പ്രതാപം വർധിക്കുമ്പോൾ, ഭയപ്പെടരുത്, ¹⁷അവൻ മരിക്കുമ്പോൾ ഒന്നും കൊണ്ടുപോകുകയില്ലല്ലോ; അവന്റെ പ്രതാപം അവന്റെ പിന്നാലെ ഇറങ്ങിവരികയുമില്ല. ¹⁸അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെത്തന്നെ അനുഗൃഹീതനായി എണ്ണുന്നുവെങ്കിലും— നീ നിനക്കുതന്നെ നന്മ ചെയ്യുമ്പോൾ ആളുകൾ നിന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നുവെങ്കിലും, ¹⁹അവൻ തന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ തലമുറയോടു ചേരും, അവർ ഇനിയൊരിക്കലും വെളിച്ചം കാണുകയില്ല. ²⁰മനുഷ്യൻ, തന്റെ പ്രതാപമുണ്ടായിട്ടും, വിവേകമില്ലാത്തവൻ, നശിച്ചുപോകുന്ന മൃഗങ്ങൾക്കു തുല്യനത്രേ.