Tsy Mahavita Mividy ny Lalanao Hody ny Harena

Ho an’ny lehiben’ny mpihira. Salamo natao ho an’ny zanak’i Kora.

Tenona aroson'ny manan-karena sy ny mahantra: tsy misy manankarena ampy hanavotra rahalahy amin'ny fahafatesana. Ny hendry sy ny adala dia mamela ny volany toy izany ihany. Any ho any ny fanantenan'ny mpanao salamo — Rayntsika no handray azy ho Azy.

Toko 49.

Henoy izao, ianareo firenena rehetra; mihainoa, ianareo rehetra monina amin’izao tontolo izao, na ny ambany na ny avo, na ny mpanankarena na ny mahantra. Hiteny fahendrena ny vavako; ary ho fahalalana no vokatry ny fisainan’ny foko. Hanongilana ny sofiko ho amin’ny ohabolana aho; amin’ny lokanga no hanazavako ny tsikombakombako. Nahoana aho no hmatahotra rehefa avy ny andro ratsy, rehefa manodidina ahy ny faharatsian’izay te-hamandrika ahy, izay matoky ny fananany ary mirehareha amin’ny haren’izy ireo be? Marina fa tsy misy olona mahavonjy ny rahalahiny na mandoa avotra ho an’i Raintsika ho an’ilay rahalahiny, lafo ny avotry ny aina; tsy ampy mihitsy ny onitra, mba ho velona mandrakizay izy ka tsy hahita ny fasana. Fa hitany fa na ny hendry aza maty; ny adala sy ny tsy mahalala dia very mira ary mamela ny harenany ho an’ny hafa. Ny fasany no tranony mandrakizay, ny fonenany amin’ny taranaka rehetra, na dia nomeny ny anarany aza ny tany. Ny olona, na dia manana voninahitra aza, dia tsy maharitra; tahaka ny biby mijanona izy. Izany no lalan’izay matoky adala, sy ny taorian’izy ireo izay manaiky ny teniny.

Tahaka ny ondry izy ireo voatendry ho any amin’ny fasana, ary ny fahafatesana no hiandry azy. Ny mahitsy no hanapaka azy maraina; levona ao amin’ny fasana ny tenany, lavitra ny fonenany avo. Fa Raintsika no hanavotra ny aiko amin’ny herin’ny fasana; handray ahy ho Azy tokoa Izy. ^a

Aza matahotra rehefa mihamanankarena ny olona, rehefa mitombo ny voninahitry ny tranony, fa tsy hitondra na inona na inona izy rehefa maty; tsy hanaraka azy midina ny voninahiny. Na dia heverin’ny tenany ho sambatra aza izy raha mbola velona, ary ankasitrahan’ny olona ianao rehefa mandroso ho an’ny tenanao, dia hiaraka amin’ny taranaky ny razany izy, izay tsy hahita ny mazava intsony. Ny olona, na dia manana voninahitra aza, nefa tsy mahalala, dia tahaka ny biby mijanona.