Boylik najot yoʻlini sotib ololmaydi

Qoʻshiq rahbariga. Qorah oʻgʻillarining zaburi.

Boyga ham, kambag'alga ham aytilgan jumboq: hech kim birodarini o'limdan sotib olishga yetarli darajada boy emas. Aqlli ham, nodon ham pulini xuddi shunday qoldirib ketadi. Sano bastakorining umidi boshqa joyda — Otamiz uni O'z huzuriga oladi.

49-bob.

Buni eshitinglar, ey barcha xalqlar; quloq solinglar, ey dunyoda yashovchilarning hammasi, past ham, yuksak ham, boy ham, kambagʻal ham barobar. Ogʻzim hikmat soʻzlaydi; yuragimning oʻy-fikri idrok keltiradi. Masalga quloq tutaman; lira chalib, jumbogʻimni yoyaman. Yovuz kunlar kelganda, nega qoʻrqay, meni yiqitmoqchi boʻlganlarning yovuzligi atrofimni oʻraganda, oʻz boyligiga ishonib, katta mol-davlati bilan maqtanadiganlardanmi? Darhaqiqat, hech kim oʻz birodarini qutqarib ololmaydi yoki uning oʻrniga Otamizga toʻlov toʻlay olmaydi, jon uchun toʻlov qimmatdir; hech qanday toʻlov hech qachon yetarli emas, toki u abadiy yashab, goʻrni hargiz koʻrmasin. Axir, u koʻradiki, hatto donolar ham oʻladi; ahmoq ham, nodon ham barobar halok boʻlib, boyligini oʻzgalarga qoldiradi. Goʻrlari ularning abadiy uylaridir, barcha avlodlar uchun turar joylaridir, garchi oʻz nomlari bilan yerlarni atagan boʻlsalar ham. Inson, dabdabasiga qaramay, boqiy qolmaydi; u halok boʻladigan hayvonlarga oʻxshaydi. Bu — oʻzlariga ahmoqona ishonchga berilganlarning va ulardan keyin kelib, ularning soʻzlarini maʼqullaganlarning yoʻlidir.

Qoʻylar singari ular goʻrga mahkum etilgan, oʻlim ularni boqadi. Ertalab solihlar ular ustidan hukmronlik qiladi; tanalari goʻrda chiriydi, muhtasham uylaridan yiroqda. Lekin Otamiz jonimni goʻr kuchidan qutqaradi; U, albatta, meni Oʻz huzuriga oladi. ^a

Kimdir boyib ketganda qoʻrqma, uyining shon-shavkati ortganda, chunki oʻlganda u hech narsasini olib ketolmaydi; shon-shavkati uning ortidan pastga tushmaydi. Garchi tirikligida u oʻzini baxtli sanasa-da — va oʻzingga yaxshilik qilganingda, odamlar seni maqtashsa ham, u ota-bobolari avlodiga qoʻshiladi, ular esa boshqa hargiz yorugʻlikni koʻrmaydilar. Inson, dabdabasiga qaramay, hech narsani anglamaydi, u halok boʻladigan hayvonlarga oʻxshaydi.