Endi bosma nashrda

Zabur 50 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Ota hukm majlisini ochadi

Osaf zaburi.

Otamiz sud yig'ib, O'z xalqiga qarshi guvohlik beradi. Uning shikoyati qurbonliklar kamligida emas — tirik har bir hayvon Unikidir — balki Uning ahdini tilda takrorlab, o'g'rilar bilan birga yuradiganlarning sajdasidadir. U shukronalik va o'zgargan yo'lni istaydi.

50-bob.

Qudratli Zot — Otamiz soʻzladi; U kunchiqardan kunbotargacha butun yerni chorladi. Goʻzallikda benuqson Siondan Otamiz nur sochadi. Otamiz kelmoqda va sukut saqlamaydi; Uning oldida olov yutib yuboradi, atrofida esa qudratli boʻron. Oʻz xalqini hukm qilish uchun U yuqoridagi osmonlarni va yerni chorlaydi.

“Qurbonlik orqali Men bilan ahd tuzgan sodiq bandalarimni huzurimga toʻplanglar.”

Osmonlar Uning solihligini eʼlon qiladi, chunki Otamizning Oʻzi hakamdir. a a v6 “Sela” — ibodat yoki musiqaga oid belgi boʻlib, ehtimol tanaffus yoxud oraliq kuyni bildirsa kerak; uning aniq maʼnosi nomaʼlum.

“Tingla, ey xalqim, Men soʻzlayman; ey Isroil, senga qarshi guvohlik beraman: Men sening Otangman. Men seni qurbonliklaring uchun taʼna qilmayman; kuydiriladigan qurbonliklaring doimo Mening huzurimda. Men sening uyingdan buqa, qoʻralaringdan echkilar olmayman. Chunki oʻrmondagi har bir jonivor Meniki, ming tepalikdagi mol-qoʻylar ham Meniki. Men togʻlardagi har bir qushni bilaman, dalada qimirlaydigan bari Meniki. Agar och boʻlsam, senga aytmasdim, chunki dunyo va undagi bari Meniki. Men buqalarning goʻshtini yeymanmi yoki echkilarning qonini ichamanmi?”

“Menga shukrona qurbonligini keltir, Xudoyi Taologa qilgan nazrlaringni ado et. b b v14 “Shukrona qurbonligi” — maʼbadda minnatdorlik ibodati sifatida ixtiyoriy ravishda keltirilgan qurbonlik edi. Boshingga kulfat tushganda, Meni chaqir; Men seni qutqaraman, sen esa Meni ulugʻlaysan.”

Lekin Otamiz fosiqqa shunday demoqda: “Mening amrlarimni tilga olishga, lablaring bilan ahdim haqida soʻzlashga sening qanday haqqing bor? Sen tanbehni yomon koʻrasan, Mening soʻzlarimni bir chetga uloqtirasan. Oʻgʻrini koʻrganingda, unga qoʻshilasan, zinokorlar bilan sherik boʻlasan. Sen ogʻzingdan yomonlik chiqarasan, tiling yolgʻon toʻqiydi. Sen oʻtirib olib, birodaringga qarshi gapirasan, oʻz onang oʻgʻliga tuhmat qilasan. Bularni qilding, Men esa jim turdim; sen Meni xuddi oʻzingga oʻxshaydi, deb oʻylading. Ammo endi seni ayblayman, ayblaringni koʻz oʻngingga qoʻyaman.”

“Buni endi anglab ol, ey Meni unutgan kimsa, aks holda seni parcha-parcha qilaman, seni qutqaruvchi hech kim boʻlmaydi. Shukrona qurbonligi keltirgan kishi Meni ulugʻlaydi; toʻgʻri yoʻldan yurgan kishiga esa najotimni koʻrsataman.”