Rama Nyandak Pangadilan
Jabur Asaph.
Rama urang ngayakeun sidang jeung jadi saksi ngalawan umat-Na sorangan. Keluhan-Na lain lantaran kurban kurang — sagala sato anu hirup téh kagungan-Na — tapi ibadah ti jalma-jalma anu ngucapkeun perjangjian-Na bari gaul jeung paling. Mantenna hoyong panuhun sukur jeung jalan hirup anu robah.
50 1Nu Maha Kawasa, Rama urang, geus ngandika; Mantenna nyaur bumi ti beulah wetan tempat panonpoe bijil nepi ka beulah kulon tempat surupna. 2Ti Sion, nu sampurna endahna, Rama urang cahayana moncorong. 3Rama urang sumping sarta moal cicingeun; di payuneuna-Na seuneu ngabela-bela, sarta di sakurilinga-Na aya angin ribut nu rongkah. 4Mantenna nyaur langit nu di luhur, jeung bumi, supaya iasa ngahukuman umat-Na.
5“Kumpulkeun ka Kami jalma-jalma Kami nu satia, nu geus nyieun perjangjian jeung Kami ku jalan kurban.”
6Sarta langit ngembarkeun kaadilan-Na, karana Rama urang ku anjeun nu jadi hakim. a a v6 Selah teh tanda liturgi atawa musik, meureun nuduhkeun eureun atawa jeda sakedapan; harti pastina teu puguh.
7“Darengekeun, he umat Kami, Kami rek ngandika; he Israil, Kami rek mere panyaksi ngalawan maneh: Kami teh Ama maraneh. 8Kami henteu nyeukseukan maraneh ku sabab kurban-kurban maraneh; kurban-kurban beuleuman maraneh salawasna aya di payuneun Kami. 9Kami moal nyokot sapi jalu ti imah maraneh, atawa embe ti kandang maraneh. 10Sabab sakabeh sato leuweung teh kagungan Kami, kitu deui sapi di sarebu pasir. 11Kami nyaho kana sakabeh manuk di pagunungan, sarta sagala rupa nu hirup di tegal teh kagungan Kami. 12Lamun Kami lapar moal rek bebeja ka maraneh, sabab dunya teh kagungan Kami, kitu deui sagala eusina. 13Naha Kami ngadahar daging sapi jalu, atawa nginum getih embe?”
14“Haturkeun ka Kami kurban panarima, sarta cumponan jangji maraneh ka Nu Maha Luhur. b b v14 'Kurban panarima' teh kurban sukarela nu dihaturkeun di Bait Allah minangka ibadah tawis sukur. 15Sarta sambat ka Kami waktu maraneh keur kasusahan; Kami bakal nyalametkeun maraneh, sarta maraneh bakal ngamulyakeun Kami.”
16“Tapi ka jalma jahat, Rama urang ngandika: ‘Naon hakna maraneh nyebut-nyebut katangtuan Kami, atawa ngucapkeun perjangjian Kami ku biwir maraneh? 17Maraneh ijid kana didikan, sarta ngutah-ngatih pangandika Kami. 18Lamun maraneh nenjo bangsat, maraneh ngilu ka manehna, sarta maraneh milu lumpat jeung jalma-jalma nu jinah. 19Maraneh ngucah-ngaceh sungut pikeun kajahatan, sarta letah maraneh ngarangkay tipu daya. 20Maraneh diuk bari ngomongkeun dulur sorangan; maraneh mitenah anak indung maraneh sorangan. 21Perkara-perkara eta geus dipigawe ku maraneh, sarta Kami cicingeun; ceuk rasa maraneh Kami teh sarua jeung maraneh. Tapi ayeuna Kami rek nyeukseukan maraneh, sarta rek nembrakkeun dakwaan di hareupeun maraneh.’
22“Ayeuna pikir ieu, he maraneh nu paroho ka Kami, bisi maraneh diecagkeun ku Kami nepi ka bawak-bawak, tanpa aya nu bisa nulungan. 23Sing saha nu ngahaturkeun kurban panarima, eta ngamulyakeun Kami; sarta ka jalma nu nyekel jalan nu bener, ku Kami rek ditembongkeun kasalametan ti Kami.”