ತಂದೆ ನ್ಯಾಯಸಭೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ

ಆಸಾಫನ ಕೀರ್ತನೆ.

ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನ್ಯಾಯಸಭೆಯನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜನರ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಯಜ್ಞಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದವು ಎಂಬುದು ಆತನ ದೂರಲ್ಲ — ಜೀವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಆತನದೇ — ಬದಲಾಗಿ ಆತನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ಕಳ್ಳರೊಂದಿಗೆ ಓಡಾಡುವವರ ಆರಾಧನೆಯೇ. ಆತನಿಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ಬದಲಾದ ಮಾರ್ಗ.

ಅಧ್ಯಾಯ 50.

ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ; ಸೂರ್ಯೋದಯದಿಂದ ಅಸ್ತಮಾನದವರೆಗೆ ಅವರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಚೀಯೋನಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಮೌನವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರ ಮುಂದೆ ಬೆಂಕಿ ದಹಿಸುತ್ತದೆ, ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಮಹಾ ಬಿರುಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಮೇಲಿನ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

“ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಸೇರಿಸಿರಿ.”

ಆಕಾಶವು ಅವರ ನ್ಯಾಯನೀತಿಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು. ^a

“ನನ್ನ ಜನರೇ, ಕೇಳಿರಿ, ನಾನು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇಸ್ರಾಯೇಲೇ, ನಿನಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನಿನ್ನ ತಂದೆ ನಾನೇ. ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗದರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಸರ್ವಾಂಗಹೋಮಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇವೆ. ನಿನ್ನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೋರಿಯನ್ನಾಗಲಿ ನಿನ್ನ ದೊಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಹೋತಗಳನ್ನಾಗಲಿ ನಾನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಡಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೃಗವೂ ನನ್ನದೇ, 1,000 ಬೆಟ್ಟಗಳ ಮೇಲಿನ ದನಕರುಗಳೂ ನನ್ನವೇ. ಬೆಟ್ಟಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಕ್ಷಿಯೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವುದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನದೇ. ನನಗೆ ಹಸಿವಾದರೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಲೋಕವೂ ಅದರಲ್ಲಿರುವುದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನದೇ. ನಾನು ಹೋರಿಗಳ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೋ, ಹೋತಗಳ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೋ?”

“ನನಗೆ ಸ್ತೋತ್ರಯಜ್ಞವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸು, ಮಹೋನ್ನತನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಹರಕೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸು. ^b ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿರುವಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆ; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಘನಪಡಿಸುವಿ.”

“ಆದರೆ ದುಷ್ಟನಿಗೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ‘ನನ್ನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ನುಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ನಿನಗೆ ಯಾವ ಹಕ್ಕಿದೆ? ನೀನು ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೀ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಿಸಾಡುತ್ತೀ. ನೀನು ಕಳ್ಳನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀ, ವ್ಯಭಿಚಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಓಡಾಡುತ್ತೀ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಬಾಯನ್ನು ಕೆಟ್ಟತನಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೀ, ನಿನ್ನ ನಾಲಿಗೆ ಮೋಸವನ್ನು ಹೆಣೆಯುತ್ತದೆ. ನೀನು ಕುಳಿತು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀ; ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಾಯಿಯ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಅಪವಾದ ಹೊರಿಸುತ್ತೀ. ನೀನು ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀ, ನಾನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದೆ; ನಾನೂ ನಿನ್ನ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದೇನೆಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸಿದಿ. ಆದರೆ ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗದರಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ದೋಷವನ್ನು ಹೊರಿಸುತ್ತೇನೆ.’

“ನನ್ನನ್ನು ಮರೆಯುವವರೇ, ಈಗ ಇದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೀಳಿಹಾಕುತ್ತೇನೆ, ಬಿಡಿಸುವವರು ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ತೋತ್ರಯಜ್ಞವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು ನನ್ನನ್ನು ಘನಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನಿಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.”