હવે છપાયેલી
પુસ્તક

પિતા ન્યાયસભાને હાકલ કરે છે

આસાફનું ગીત.

આપણા પિતા અદાલત બોલાવે છે અને પોતાના જ લોકો વિરુદ્ધ સાક્ષી આપે છે. તેમની ફરિયાદ ઓછાં બલિદાનોની નથી — દરેક જીવતું પ્રાણી તેમનું જ છે — પણ એવા લોકોની આરાધનાની છે જેઓ તેમના કરારનું પઠન કરે છે અને ચોરો સાથે દોડે છે. તેઓ આભારસ્તુતિ અને બદલાયેલો માર્ગ ઇચ્છે છે.

અધ્યાય 50.

પરાક્રમી આપણા પિતા બોલ્યા છે; સૂર્યના ઉદયથી તેના અસ્ત સુધી તેમણે પૃથ્વીને બોલાવી. સૌંદર્યમાં સંપૂર્ણ એવા સિયોનમાંથી આપણા પિતા પ્રકાશી ઊઠે છે. આપણા પિતા આવે છે અને મૌન રહેશે નહિ; તેમની આગળ અગ્નિ ભસ્મ કરે છે, અને તેમની આસપાસ પ્રચંડ વાવાઝોડું છે. તેઓ ઉપરના આકાશને તથા પૃથ્વીને બોલાવે છે, કે જેથી તેઓ પોતાના લોકોનો ન્યાય કરે.

“મારા વિશ્વાસુ ભક્તોને મારી પાસે એકઠા કરો, જેમણે બલિદાન દ્વારા મારી સાથે કરાર કર્યો.”

આકાશ તેમની નેકી પ્રગટ કરે છે, કારણ કે આપણા પિતા પોતે જ ન્યાયાધીશ છે. a a v6 સેલાહ એ ધાર્મિક વિધિ કે સંગીતની સંજ્ઞા છે, જે સંભવતઃ વિરામ કે મધ્યાંતર સૂચવે છે; તેનો ચોક્કસ અર્થ અનિશ્ચિત છે.

“હે મારા લોકો, સાંભળો, અને હું બોલીશ; હે ઇઝરાયલ, હું તારી વિરુદ્ધ સાક્ષી આપીશ: હું તારો પિતા છું. તારાં બલિદાનોને લીધે હું તને ઠપકો આપતો નથી; તારાં દહનાર્પણો સદા મારી આગળ છે. તારા ઘરમાંથી હું બળદ નહિ લઉં, તારા વાડામાંથી બકરાં નહિ લઉં. કારણ કે જંગલનું દરેક પશુ મારું છે, હજાર પહાડો પરનાં ઢોર મારાં છે. પહાડોનું દરેક પક્ષી હું જાણું છું, અને ખેતરમાં જે કંઈ હરેફરે છે તે બધું મારું છે. જો હું ભૂખ્યો હોઉં તોપણ હું તને કહું નહિ, કારણ કે જગત મારું છે, અને તેમાં જે છે તે બધું મારું છે. શું હું બળદોનું માંસ ખાઉં છું કે બકરાંનું લોહી પીઉં છું?’

“મને આભારાર્પણ ચઢાવ, અને પરાત્પરને તારી માનતાઓ પૂરી કર. b b v14 ‘આભારાર્પણ’ એ મંદિરમાં કૃતજ્ઞ ભક્તિના કાર્ય તરીકે ચઢાવાતું સ્વૈચ્છિક બલિદાન હતું. અને જ્યારે તું સંકટમાં હોય ત્યારે મને પોકાર; હું તને છોડાવીશ, અને તું મને માન આપીશ.’

“પણ દુષ્ટને આપણા પિતા કહે છે: ‘મારા વિધિઓ ઉચ્ચારવાનો, કે તારા હોઠોથી મારા કરારની વાત કરવાનો તને શો હક છે? તું શિસ્તને ધિક્કારે છે અને મારાં વચનોને ફેંકી દે છે. જ્યારે તું ચોરને જુએ છે ત્યારે તું તેની સાથે ભળે છે, અને વ્યભિચારીઓ સાથે દોડે છે. તું તારા મોંને દુષ્ટતામાં લગાડે છે, અને તારી જીભ કપટ વણે છે. તું બેસીને તારા ભાઈની વિરુદ્ધ બોલે છે; તું તારી પોતાની માના દીકરાની નિંદા કરે છે. આ બધું તેં કર્યું, અને હું મૌન રહ્યો; તેં ધાર્યું કે હું તારા જેવો જ છું. પણ હવે હું તને ઠપકો આપું છું, અને તારી આંખો આગળ આરોપ મૂકું છું.’

“હે મને ભૂલી જનાર, આ વાત હવે સમજ, નહિ તો હું તને ફાડી નાખીશ અને તને છોડાવનાર કોઈ નહિ હોય. જે કોઈ આભારાર્પણ ચઢાવે છે તે મને માન આપે છે; અને જે સાચા માર્ગે ચાલે છે તેને હું મારો ઉદ્ધાર બતાવીશ.”