Ojciec zwołuje sąd
Psalm Asafa.
Nasz Ojciec zwołuje sąd i świadczy przeciwko własnemu ludowi. Nie skarży się na zbyt mało ofiar — należy do Niego każde żyjące zwierzę — lecz na kult ludzi, którzy recytują Jego przymierze, a trzymają z złodziejami. Pragnie dziękczynienia i odmienionej drogi.
50 1Mocarny, nasz Ojciec, przemówił; wezwał ziemię od wschodu słońca aż po jego zachód. 2Z Syjonu, doskonałego w piękności, nasz Ojciec rozbłyska. 3Nasz Ojciec przychodzi i nie będzie milczał; przed nim ogień pożera, a wokół niego potężna burza. 4Wzywa niebiosa w górze i ziemię, aby sądzić swój lud.
5„Zgromadźcie mi moich wiernych, którzy zawarli ze mną przymierze przez ofiarę.”
6A niebiosa głoszą jego sprawiedliwość, bo sam nasz Ojciec jest sędzią. a a v6 Sela to adnotacja liturgiczna lub muzyczna, prawdopodobnie oznaczająca pauzę lub przerwę; jej dokładne znaczenie pozostaje niepewne.
7„Słuchaj, mój ludu, a będę mówił; Izraelu, będę świadczył przeciw tobie: Ja jestem twoim Ojcem. 8Nie karcę cię za twoje ofiary; twoje całopalenia są zawsze przede mną. 9Nie wezmę byka z twojego domu ani kozłów z twoich zagród. 10Bo mój jest każdy zwierz leśny i bydło na tysiącu wzgórz. 11Znam każdego ptaka gór, a wszystko, co się porusza na polu, jest moje. 12Gdybym był głodny, nie powiedziałbym ci, bo mój jest świat i wszystko, co go napełnia. 13«Czy jadam mięso byków albo piję krew kozłów?»
14„Złóż mi ofiarę dziękczynną i spełnij swoje śluby wobec Najwyższego. b b v14 „Ofiara dziękczynna” była dobrowolną ofiarą składaną w świątyni jako wyraz wdzięcznego uwielbienia. 15«A wzywaj mnie, gdy jesteś w ucisku; wybawię cię, a ty będziesz mnie czcił.»
16„Lecz do bezbożnego nasz Ojciec mówi: «Jakim prawem opowiadasz moje przykazania albo bierzesz na usta moje przymierze? 17Nienawidzisz karności i odrzucasz moje słowa. 18Gdy widzisz złodzieja, przyłączasz się do niego, a z cudzołożnikami się zadajesz. 19Usta swoje otwierasz na zło, a język twój knuje podstęp. 20Zasiadasz i mówisz przeciw swojemu bratu; oczerniasz syna własnej matki. 21Takie rzeczy czyniłeś, a ja milczałem; myślałeś, że jestem taki jak ty. Lecz teraz cię skarcę i wyłożę zarzut przed twoimi oczami.»
22„Zrozumcie to teraz, wy, którzy zapominacie o mnie, bo inaczej rozszarpię was, a nikt was nie wyrwie. 23Kto składa ofiarę dziękczynną, ten mnie czci; a temu, kto trzyma się prostej drogi, ukażę moje zbawienie.”