ଗୀତସଂହିତା 50 FHB Father's Heart Bible™

50 ¹ବଳଵାନ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, କହିଅଛନ୍ତି; ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଦୟରୁ ଅସ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ। ²ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧ ସିୟୋନଠାରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି। ³ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆସୁଅଛନ୍ତି, ନୀରବ ରହିବେ ନାହିଁ; ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଗ୍ନି ଗ୍ରାସ କରେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଝଡ଼। ⁴ସେ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କର ବିଚାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ଉପରିସ୍ଥ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି।

⁵“ଯେଉଁମାନେ ବଳିଦାନ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭ ସହିତ ନିୟମ କରିଅଛନ୍ତି, ଆମ୍ଭର ସେହି ସଦ୍‌ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭ ନିକଟରେ ଏକତ୍ର କର।”

⁶ଆଉ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ତାହାଙ୍କ ଧାର୍ମିକତା ପ୍ରକାଶ କରେ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସ୍ଵୟଂ ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ଅଟନ୍ତି। ^a a v6 ସେଲା ଏକ ଉପାସନା-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବା ସଂଗୀତ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସଙ୍କେତ ଅଟେ, ଯାହା ସମ୍ଭବତଃ ଗୋଟିଏ ବିରତି ବା ମଧ୍ୟଵର୍ତ୍ତୀ ଅଂଶକୁ ସୂଚାଏ; ଏହାର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥ ଅନିଶ୍ଚିତ ଅଟେ।

⁷“ହେ ଆମ୍ଭର ଲୋକମାନେ, ଶୁଣ, ଆମ୍ଭେ କହିବା; ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବା: ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ପିତା ଅଟୁ। ⁸ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ବଳିଦାନ ସକାଶେ ତୁମ୍ଭକୁ ଅନୁଯୋଗ କରୁ ନାହୁଁ; ତୁମ୍ଭର ହୋମବଳିସବୁ ସର୍ବଦା ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛି। ⁹ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଗୃହରୁ ବୃଷ, କିମ୍ବା ତୁମ୍ଭ ଖୁଆଡ଼ରୁ ଛାଗ ନେବା ନାହିଁ। ¹⁰କାରଣ ବଣର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଶୁ ଆମ୍ଭର, ସହସ୍ର ପର୍ବତ ଉପରିସ୍ଥ ପଶୁପଲ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭର। ¹¹ଆମ୍ଭେ ପର୍ବତସ୍ଥ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପକ୍ଷୀକୁ ଜାଣୁ, ଆଉ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଆମ୍ଭର। ¹²ଆମ୍ଭେ କ୍ଷୁଧିତ ହେଲେ ତୁମ୍ଭକୁ କହନ୍ତୁ ନାହିଁ, କାରଣ ଜଗତ ଓ ତହିଁରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଆମ୍ଭର। ¹³ଆମ୍ଭେ କି ବୃଷମାନଙ୍କ ମାଂସ ଖାଉ କିମ୍ବା ଛାଗମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ପାନ କରୁ?’

¹⁴“ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଧନ୍ୟବାଦାର୍ଥକ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କର, ଆଉ ସର୍ବୋପରିସ୍ଥଙ୍କ ନିକଟରେ ଆପଣା ମାନତ ପରିଶୋଧ କର। ^b b v14 ‘ଧନ୍ୟବାଦାର୍ଥକ ବଳି’ ଏକ ସ୍ଵେଚ୍ଛାକୃତ ବଳିଦାନ ଥିଲା, ଯାହା କୃତଜ୍ଞତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାସନାର କାର୍ଯ୍ୟ ରୂପେ ମନ୍ଦିରରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଉଥିଲା। ¹⁵ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ଆମ୍ଭକୁ ଡାକ; ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭକୁ ସମ୍ମାନ କରିବ।’

¹⁶“ମାତ୍ର ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି: ‘ତୁମ୍ଭର ଆମ୍ଭ ବିଧିସମୂହ ଆବୃତ୍ତି କରିବାର, କିମ୍ବା ଆପଣା ଓଷ୍ଠରେ ଆମ୍ଭ ନିୟମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାର କି ଅଧିକାର ଅଛି? ¹⁷ତୁମ୍ଭେ ଶାସନକୁ ଘୃଣା କର ଓ ଆମ୍ଭ ବାକ୍ୟସବୁ ପଛକୁ ଫୋପାଡ଼ି ଦିଅ। ¹⁸ତୁମ୍ଭେ ଚୋରକୁ ଦେଖିଲେ ତାହା ସଙ୍ଗେ ଯୋଗ ଦିଅ, ଆଉ ବ୍ୟଭିଚାରୀମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଦୌଡ଼। ¹⁹ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ମୁଖକୁ ମନ୍ଦତାରେ ନିୟୋଜିତ କର, ଆଉ ତୁମ୍ଭ ଜିହ୍ୱା ଛଳନା ରଚନା କରେ। ²⁰ତୁମ୍ଭେ ବସି ଆପଣା ଭ୍ରାତା ବିରୁଦ୍ଧରେ କଥା କୁହ; ଆପଣା ମାତାର ପୁତ୍ର ବିରୁଦ୍ଧରେ ତୁମ୍ଭେ ନିନ୍ଦା କର। ²¹ତୁମ୍ଭେ ଏହିସବୁ କରିଅଛ, ଆଉ ଆମ୍ଭେ ନୀରବ ରହିଲୁ; ତୁମ୍ଭେ ମନେ କଲ ଆମ୍ଭେ ତ ଠିକ୍ ତୁମ୍ଭ ପରି। ମାତ୍ର ଏବେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଅନୁଯୋଗ କରୁଅଛୁ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ଚକ୍ଷୁ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହାକୁ ସଜାଇ ଦେଉଅଛୁ।’

²²“ହେ ଆମ୍ଭକୁ ପାସୋରିବା ଲୋକମାନେ, ଏବେ ଏହା ବୁଝ, ନୋହିଲେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଚିରି ପକାଇବା, ଆଉ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ କେହି ନ ଥିବ। ²³ଯେକେହି ଧନ୍ୟବାଦାର୍ଥକ ବଳି ଆଣେ, ସେ ଆମ୍ଭକୁ ସମ୍ମାନ କରେ; ଆଉ ଯେ ସରଳ ପଥରେ ଚାଲେ, ତାହାକୁ ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ପରିତ୍ରାଣ ଦେଖାଇବା।”