Die Vader roep die hof tot orde
’n Psalm van Asaf.
Ons Vader roep die hof byeen en getuig teen sy eie volk. Sy klag is nie te min offers nie — hy besit elke lewende dier — maar aanbidding van mense wat sy verbond opsê terwyl hulle saam met diewe loop. Hy wil dank hê en 'n veranderde pad.
50 1Die Magtige, ons Vader, het gespreek; hy het die aarde ontbied van die opkoms van die son tot sy ondergang. 2Uit Sion, volmaak in skoonheid, verskyn ons Vader. 3Ons Vader kom en sal nie stilbly nie; voor hom verteer ’n vuur, en rondom hom ’n magtige storm. 4Hy ontbied die hemele daarbo, en die aarde, sodat hy sy volk kan oordeel.
5“Versamel my getroues by my, wat deur offerande ’n verbond met my gesluit het.”
6En die hemele verkondig sy geregtigheid, want ons Vader is self regter. a a v6 Sela is ’n liturgiese of musikale aanduiding wat waarskynlik ’n pouse of tussenspel aandui; die presiese betekenis daarvan is onseker.
7“Luister, my volk, en ek sal spreek; Israel, ek sal teen jou getuig: ek is jou Vader. 8Ek berispe jou nie oor jou offers nie; jou brandoffers is altyd voor my. 9Ek sal geen bul uit jou huis neem nie, geen bokke uit jou krale nie. 10Want elke dier van die woud is myne, die vee op 1 000 heuwels. 11Ek ken elke voël van die berge, en alles wat in die veld beweeg, is myne. 12As ek honger was, sou ek jou nie vertel nie, want die wêreld is myne, en alles wat dit bevat. 13Eet ek die vleis van bulle of drink ek die bloed van bokke?’
14“Bring vir my ’n dankoffer, en betaal jou geloftes aan die Allerhoogste. b b v14 ’n ‘Dankoffer’ was ’n vrywillige offer wat by die tempel gebring is as ’n daad van dankbare aanbidding. 15En roep my aan wanneer jy in nood is; ek sal jou verlos, en jy sal my eer.’
16“Maar vir die goddelose sê ons Vader: ‘Watter reg het jy om my verordeninge op te sê, of my verbond met jou lippe te spreek? 17Jy haat tug en gooi my woorde weg. 18Wanneer jy ’n dief sien, sluit jy by hom aan, en jy hardloop saam met egbrekers. 19Jy gee jou mond oor aan die kwaad, en jou tong vleg bedrog. 20Jy sit en praat teen jou broer; jy belaster jou eie moeder se seun. 21Hierdie dinge het jy gedoen, en ek het stilgebly; jy het gedink ek is net soos jy. Maar nou berispe ek jou, en lê die aanklag voor jou oë.’
22“Begryp dit nou, jy wat my vergeet, anders sal ek jou verskeur met niemand om jou te red nie. 23Elkeen wat ’n dankoffer bring, eer my; en aan hom wat op die regte pad bly, sal ek my verlossing toon.”
